บทที่ 1833 ให้เขามาแต่งงาน

“คุณพ่อ หนูจะกล้าโกหกคุณพ่อได้ยังไงคะ?”จื้อปิงชิงรีบพูดขึ้น

“ร่างโยวหมิงซาอันดุร้าย….. ร่างโยวหมิงซาอันดุร้าย….นี่จะต้องกินยาพิษจำนวนมากและไม่ตาย ถึงจะหลอมรวมสรีระที่น่ากลัวแบบนี้ออกมาได้!”

“เล่ากันว่าสรีระไม่ใช่สรีระของมนุษย์แล้ว มันเป็นสรีระที่ไม่ตายไม่ไหม้เทียบได้กับโลกยมบาล! คนที่อายุเพียงยี่สิบกว่าปี จะมีฝีมือแบบนี้ได้ยังไง? เขากินยาพิษทุกวันเหมือนกินข้าวเหรอ?”

ท่านนักบุญขมวดคิ้วเป็นปม พูดพึมพำออกมา

เขารู้ความน่ากลัวของร่างโยวหมิงซาอันดุร้าย และมีเพียงคนเหี้ยมในตำนานถึงจะมีโอกาสหลอมได้

แต่จะโหดยังไงก็ไม่มีประโยชน์ คนผู้นั้นจะต้องคนดวงแข็งตายยาก!

ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ไม่รู้ว่าคนตายบนเส้นทางของการฝึกฝนหล่อมหลอมร่างโยวหมิงอันดุร้ายนี้ไปเท่าไหร่…..

“คุณพ่อคะ เรื่องมีจุดจบผลลัพธ์แล้ว หลักฐานชัดเจน ลูกไม่มีกำลังความสามารถ คุณพ่อได้โปรดอย่าได้ไปก่อกวนผู้หญิงตระกูลลั่วคนนั้นอีกเลยนะคะ ไม่อย่างนั้นจะเป็นการสร้างศัตรูที่มีร่างโยวหมิงอันดุร้ายขึ้นมาโดยไม่มีเหตุผลนะคะ มันได้ไม่คุ้มเสียเลย!”จื้อปิงชิงพูดเกลี้ยกล่อม

“ลูกสาว ฝ่ายตรงข้ามมีร่างโยวหมิงอันดุร้ายจริงหรือเปล่าเรายังไม่รู้แน่ชัด จะต้องรอการศึกษาค้นคว้า! นี่ไม่ใช่สรีระร่างกายที่ธรรมดา! คนอายุยี่สิบกว่าปีจะมีได้ยังไง? ลูกอาจจะถูกคนหลอกแล้ว!”ท่านนักบุญยังไม่กล้าที่จะเชื่อ

“เอ่อคือ…..”

“แต่ลูกสาว ถ้าที่ลูกพูดเป็นเรื่องจริง ต่อให้คนนี้ไม่มีร่างโยวหมิงอันดุร้าย แต่ก็เป็นคนที่มีความสามารถคนหนึ่งที่หาได้ยาก!”

ท่านนักบุญมองหลักฐานที่เป็นลายลักษณ์อักษรในมือ จู่ๆในตาก็มีความแปลกประหลาดแฉลบผ่าน พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ“ผู้หญิงตระกูลลั่วช่างเถอะ พ่อหาตัวแทนอื่นได้”

“ค่ะ คุณพ่อ!”

“แต่เอกสารลายลักษณ์อักษรชิ้นนี้ พ่อก็ไม่คิดที่จะทำลายมัน”ท่านนักบุญพูดขึ้นอีก

“อะไรนะคะ?”

จื้อปิงชิงชะงักงัน

“หมอเทวดาหลินคนนี้เป็นบุคคลอัจฉริยะมีความสามารถคนหนึ่ง! อาจจะทำให้พ่อใช้ประโยชน์จากเอกสารลายลักษณ์อักษรนี้ของลูกได้ ไปเอาตัวเขามาที่หมู่บ้านหมอนักบุญของพ่อซะ!”ท่านนักบุญพูดอย่างราบเรียบ

พอจื้อปิงชิงได้ยิน ตกใจจนถอยหลัง พูดเสียงสั่นว่า“คุณพ่อ คุณพ่อ…หมายความว่า…”