บทที่ 1835 หุบเขาหม่านหลงกู่

"นักวิเคราะห์! นักวิเคราะห์อยู่ไหน?"

หลินหยางดึงสติขึ้นมาได้และตะโกนสุดเสียง

ทุกคนต่างตกใจ

"คุณหลิน เกิด...เกิดอะไรขึ้นครับ?"

จางฉีเย่ตะโกนเรียกนักวิเคราะห์และคณะเข้ามาและถามด้วยความแปลกใจ

"ไม่ต้องไปที่มณฑลเทียนซิง! เราถูกหลอกแล้ว เราถูกหลอกด้วยแผนการล่อเสือออกจากถ้ำ! นักวิเคราะห์รีบทำการวิเคราะห์ให้ผมเดี๋ยวนี้ว่าตระกูลหลินคฤหาสน์หลักมีเส้นทางอื่นที่ปลอดภัยในการร่นถอยออกไปไหม! เร็วเข้า!" หลินหยางตะโกนสุดเสียง

ทุกคนต่างขนลุกด้วยความหวาดกลัว

"แผนที่! รีบหยิบแผนที่ออกมาเร็วเข้า!"

หัวหน้านักวิเคราะห์ตะโกนออกมาด้วยความร้อนใจ

ผู้คนต่างหยิบแผนที่ออกมาและวางลงที่พื้น

"คุณหลิน เกิด...เกิดอะไรขึ้นกันแน่ครับ!" จางฉีเย่ถามด้วยความสงสัย

"ผมประมาทเกินไป! ผมให้ความสำคัญกับบาดแผลของพวกเขาเท่านั้น แต่กลับละเลยไม่ได้สังเกตท่าทางการยืนสีหน้า และรูปแบบการจัดขบวนของพวกเขา..."

หลินหยางกัดฟันกรอด

จางฉีเย่ตกใจและรีบหยิบรูปภาพเหล่านั้นออกมา ไม่นานเขาก็ตระหนักได้ทันที

"กองกำลังนี้ของตระกูลหลินคฤหาสน์หลัก...กระจัดกระจายอย่างมาก!"

"ใช่ กระจัดกระจายมาก! หากพวกเขาได้ครองเหล็กดำหงเหมิงจะต้องระมัดระวังอย่างมากแน่นอน! ทว่าพวกเขาไม่เป็นแบบนั้น ตรงกันข้ามพวกเขากลับกระจัดกระจายในรูปแบบที่หละหลวม โดยไม่มีทีท่าของกลุ่มคนที่ได้เหล็กดำหงเหมิงมาครองเลยสักนิด! ฉะนั้นเหล็กดำหงเหมิงต้องไม่อยู่ที่พวกเขาอย่างแน่นอน! กองกำลังนี้เป็นเพียงกองกำลังที่ใช้หลอกตาเราเท่านั้น ส่วนกองกำลังที่ใช้ในการเคลื่อนย้ายเหล็กดำหงเหมิงนั้นจะต้องเดินทางใกล้ถึงตระกูลหลินคฤหาสน์แล้วอย่างแน่นอน!" หลินหยางกล่าวอย่างเคร่งขรึม

เมื่อทุกคนได้ยินก็ต่างพากันตกใจ

"หุบเขาหม่านหลงกู่! !"

ทันใดนั้น หัวหน้านักวิเคราะห์ก็เงยหน้าขึ้นและพูดเสียงดัง "หากกองกำลังอีกกองกำลังจะถอยร่นกลับไปที่ตระกูลหลินคฤหาสน์หลักจะต้องผ่านทางหุบเขาหม่านหลงกู่!"

"ชวี่เทียน! รีบเปลี่ยนเส้นทางแล้วไปที่หุบเขาหม่านหลงกู่ให้เร็วที่สุด!" หลินหยางตะโกนออกมา

"คุณหลิน แต่ที่นั่นไม่มีสถานที่จอดเครื่องบินนะครับ!"

ชวี่เทียนแทบร้องไห้ออกมา

"ไม่ต้องจอด เมื่อไปถึงหุบเขาหม่านหลงกู่ ผมจะกระโดดออกไปเอง!"

หลินหยางกล่าว

ชวี่เทียนตกใจและพยักหน้าอย่างงุนงง

หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง เครื่องบินก็ได้เดินทางมาถึงบริเวณใกล้กับหุบเขาหม่านหลงกู่

"รีบเปิดประตูเครื่องเร็วเข้า เราจะกระโดดออกไป!"

หลินหยางรีบเตรียมตัวและฝังเข็มไปที่ร่างกายของเขาจำนวนมากเพื่อเพิ่มพละกำลังให้ตัวเอง จากนั้นก็หยิบซองใส่เข็มเงินอีกหลายซองและเปิดออก

ควับ ควับ ควับ...

เข็มเงินจำนวนมากต่างพุ่งไปยังยอดฝีมือทั่วทุกทิศและปักลงไปที่ร่างกายของพวกเขา

ทันใดนั้น พละกำลังและความสามารถของหยวนซิง เฉาซงหยาง จางฉีเย่ ปิงชางจุนและคนอื่นๆ ก็เพิ่มขึ้น รัศมีความแข็งแกร่งของทุกคนได้พลุ่งพล่านทะยานสู่ท้องฟ้า!

ครั้งนี้ หลินหยางมุ่งมั่นอย่างมากว่าจะได้ของสิ่งนั้นกลับไปครอบครอง

หากเขาเดาไม่ผิด กองกำลังของตระกูลหลินคฤหาสน์หลักกลุ่มนี้จะต้องมียอดฝีมือที่แข็งแกร่งอย่างแน่นอน!

และหากประมาทไปก็อาจแก้ไขอะไรไม่ได้อีก!

สีหน้าของทุกคนเคร่งเครียดและเกรี้ยวกราดอย่างมาก

พวกเขารู้ดีว่านี่เป็นการต่อสู้ที่ยากลำบาก

"คุณหลิน!"

ชวี่เทียนโผล่ศีรษะออกมาจากห้องนักบิน