บทที่ 1887 ควรจะทำยังไง?

ทันใดนั้นผู้ชายวัยกลางคนที่ปรากฎตัวออกมาก็ทำให้งานเลี้ยงเกิดความวุ่นวายขึ้น

เหล่าแขกเหรื่อร้องแตกตื่น

พวกบอดี้การ์ดรักษาความปลอดภัยเหล่านั้นก็วิ่งออกมาจากแต่ละทิศทาง เพื่อล้อมรอบชายวัยกลางคนไว้ไม่ให้หลุดรอดได้

“แก…แกเป็นใคร? ถึงได้กล้ามาสามหาวที่นี่? แกรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร?”

เจียงจืออี้ทั้งโกรธทั้งตกใจ ชี้ตะคอกใส่ฝ่ายตรงข้าม

“ทำไม? แม้แต่ฉันแกยังไม่รู้จัก แต่กลับกล้าให้คนอื่นสวมรอยเป็นฉันเหรอ? แกนี่กล้าดีจริงๆ!”ผู้ชายวัยกลางคนพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย

“ฉัน?”

เจียงจืออี้ชะงักงัน เผลอพูดขึ้นมาว่า“หรือว่า…แกคืออาจารย์ซีเหมิน?”

“ใช่ ฉันเอง! “ผู้ชายวัยกลางคนพูดขึ้น

“ตอแหล! แกจะเป็นอาจารย์ซีเหมินได้ยังไง? แกเป็นตัวปลอมแน่นอน! อย่ามาหลอกฉัน!”เจียงจืออี้หน้าเสีย ตะคอกทันที

เขาจะยอมรับได้ที่ไหน?

เมื่อเป็นแบบนี้ไม่ใช่ว่าบอกทุกคนว่าเขาจ่ายเงินเอาตัวปลอมมาหลอกผู้บริหารสาวสวยของเยว่เหยียนอินเตอร์เนชั่นแนลเหรอ?

เรื่องนี้แพร่สะพัดออกไป ชื่อเสียงของเขาจบเห่แน่

“พวกแก จัดการไล่คนคนนี้ออกไป! ไล่ออกไป!”เจียงจืออี้ตะคอกเสียงดัง

เหล่าบอดี้การ์ดรักษาความปลอดภัยเดินหน้า หวังต้องการจะทำร้าย

แต่เวลานี้ มีเสียงเย็นชาดังขึ้น

“ฉันอยากจะดูนักว่าใครมันกล้ายุ่งกับอาจารย์ซีเหมิน!”

ทุกคนตื่นตะลึง ทยอยหันไปมอง กลับหันคนสวมใส่ชุดสูทกลุ่มหนึ่งวิ่งเข้ามาในงานเลี้ยง

คนเป็นหัวหน้าเป็นผู้ชายค่อนข้างมีอายุจอนผมขาวโพลน

ผู้ชายหน้าเหลี่ยม ท่าทางเคร่งขรึม องอาจ สาวเท้าเดินมา ท่าทางนั้นทำให้คนหยุดหายใจได้เลย

“คุณพ่อ?”เจียงจืออี้อึ้ง

“อะไรนะ? หรือท่านนี้เป็นCEOของเจียงหลินกรุ๊ป คุณเจียงเทียนสิง?”ซูเหยียนที่อยู่ทางด้านนี้หลุดเผลอพูดออกมา