บทที่ 1901 ขวางทาง

"พยายามอย่างสุดชีวิตเพื่อแย่งชิงมา?" หลินหยางตกใจเล็กน้อย

"ใช่ครับ" เชียนเย่กล่าวเสียงแหบแห้ง "ทุกครั้งหลังการจัดการแข่งขันเสร็จสิ้นลง วัดไท่อวี้เสินจะนำป้ายคำสั่งไท่อวี้ทั้งสิบเจ็ดอันไปกระจายอยู่ทั่วประเทศ ใครที่หาป้ายคำสั่งไท่อวี้เจอก็จะได้รับสิทธิ์ในการเข้าแข่งขัน! ตอนนี้ป้ายคำสั่งไท่อวี้ที่เหลืออยู่ก็ถูกหาเจอมากขึ้น เหลือเพียงป้ายคำสั่งไท่อวี้อันนี้ที่เราได้มาจากบริเวณใกล้เคียงหุบเขาสุ่ยเมียว แต่ก็ถูกโจมตีอย่างหนักจากกลุ่มอำนาจหลายกลุ่ม พวกเขาต่างต้องการแย่งชิงป้ายคำสั่งไท่อวี้นี้ และเราก็สูญเสียคนไปจำนวนมากกับการได้ป้ายคำสั่งไท่อวี้นี้มาครอง"

"ที่แท้ก็เป็นงี้เอง..."

"แม้จะได้ป้ายคำสั่งไท่อวี้มาครอง แต่ตอนนี้เรายังไม่มีผู้ที่เหมาะสมที่จะนำป้ายคำสั่งนี้ไปที่วัดไท่อวี้เสิน! เมื่อพิจารณาอย่างละเอียดแล้ว หมอเทวดาหลิน หากคุณเป็นตัวแทนของสำนักสวรรค์อินทนิลไปแข่งขันแย่งชิงเพชรไท่อวี้เสิน ผมคิดว่าต้องได้รับชัยชนะอย่างแน่นอน! หมอเทวดาหลิน ได้โปรดช่วยสำนักสวรรค์อินทนิลของผมด้วยเถอะนะ! ขอเพียงคุณตอบตกลงที่จะช่วยเรา ไม่ว่าคุณต้องการอะไรเราจะพยายามทำตามความต้องการของคุณอย่างเต็มที่!" เชียนเย่ลุกขึ้นและยกกำปั้นให้หลินหยางด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความคาดหวังและร้อนใจ

ทว่าหลินหยางกลับส่ายหน้า

"รองเจ้าสำนักเชียน ผมต้องขอโทษด้วยจริงๆ ผมพูดไปแล้วว่าผมไม่สนใจสำนักสวรรค์อินทนิล เรื่องของพวกคุณไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับผม ผมเองก็มีปัญหามากมายให้ต้องจัดการ ผมจะไปช่วยพวกคุณได้ยังไง! พวกคุณจัดการปัญหานี้เองเถอะ"

"หมอเทวดาหลิน! คุณลองพิจารณาดูอีกสักครั้งเถอะ! ขอเพียงคุณช่วยให้เราผ่านวิกฤติครั้งนี้ไปได้ คุณอยากให้เราทำอะไรเรายอมทุกอย่าง!" เชียนเย่กล่าวอย่างร้อนใจ

แต่ครั้งนี้หลินหยางกลับปฏิเสธอย่างเด็ดขาด

เขาไม่มีความสนใจในสิ่งนี้เลยสักนิด

และเขาเองก็ไม่มีเวลา ปัญหาของตัวเองก็ยังไม่มีเวลาจัดการ จะมีเวลาไปจัดการเรื่องของคนอื่นได้ยังไง?

เดี๋ยวถึงเวลาเรื่องก็จัดการไม่เสร็จ แถมยังเพิ่มปัญหาต่างๆ เข้ามา ซึ่งถือว่าได้ไม่คุ้มเสียเอาซะเลย!

เมื่อเห็นหลินหยางปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย สีหน้าของเชียนเย่และเจียงเทียนสิงก็สิ้นหวังอย่างมาก

ดูเหมือนว่าความพยายามของพวกเขาจะสูญเปล่า

แต่ก็ทำอะไรไม่ได้

เพราะพวกเขาไม่มีเหตุผลจะไปบีบบังคับหลินหยางได้

ขณะนี้เอง ซูเหยียนก็เดินเข้ามา

"กำลังคุยอะไรกันอยู่เหรอคะ?"

เธอถามขึ้นด้วยรอยยิ้ม

"อ้อไม่มีอะไรครับ แต่พูดเรื่องทั่วไปกับคุณหลินนิดหน่อย ประธานซู ดูเหมือนว่าใกล้จะถึงแล้ว เราเตรียมตัวลงจากเครื่องบินกันเถอะครับ!"

"โอเคค่ะ!"