บทที่ 1949 พละกำลังที่สะสมมาสามร้อยปี

ฟรึ่บ!

ไท่ชางหลงไม่ทันตั้งตัวทำให้เขาถูกพลังนี้กระแทกและซัดไปยังขอบสังเวียนต่อสู้อย่างแรง

ทำให้พลังที่เดือดพล่านทั้งหมดมลายหายไป!

และความโกรธที่ปะทุขึ้นมาอย่าบ้าคลั่งและความผยองที่มีสูญหายไปในชั่วพริบตา!

และเมื่อเขาลุกขึ้นมาได้ หมัดข้างขวาของเขาก็เต็มไปด้วยเลือดและนิ้วทั้งห้าก็ขาดลง พลังในตัวก็ถูกหลินหยางจัดการไปจนหมด!

วินาทีนั้น บนสังเวียนเงียบสนิท!

ทุกคนต่างเบิกตากว้างและจ้องมองเหตุการณ์ที่ทำให้ทุกคนต่างตกตะลึงอย่างอ้าปากค้าง

ไท่ชางหลงที่แข็งแกร่งไม่มีใครเทียบได้! ยอดผู้ปราดเปรื่องเทียนเจียมลำดับที่สามที่มีพละกำลังเพิ่มมาสามสิบปี...กลับถูกหมอเทวดาหลินจัดการได้อย่างง่ายดาย!

น่ากลัวมาก!

น่าตื่นตระหนก!

และน่าสะพรึงกลัวอย่างมาก!

ทุกคนต่างขนลุกและตัวสั่นสะท้านอย่างมาก!

หากไม่ได้เห็นด้วยตาตัวเองคงไม่มีใครเชื่อว่าเป็นเรื่องจริงแน่นอน

ตอนนี้แม้แต่เว่ยซินเจี้ยนก็รู้สึกตกใจจนตาค้าง

"พี่เว่ย อาจารย์ของพี่...แข็งแกร่งมากขนาดนี้เลยเหรอ?" ศิษย์คนหนึ่งของสำนักสวรรค์อินทนิลถามขึ้นอย่างเหม่อลอย

"ผม...ผมก็ไม่รู้ว่าเขาจะแข็งแกร่งและร้ายกาจมากขนาดนี้..." เว่ยซินเจี้ยนกล่าวอย่างตกใจ

"เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้!"

ไท่ชางหลงกุมมือของตัวเองและเบิกตากว้างด้วยอาการตัวสั่นพร้อมกับหันไปคำราม "ไม่มีทาง! ผมได้รับยาเพิ่มพละกำลังสามสิบปีมาและยังได้ยาวิเศษเพิ่มพละกำลังมาอีก! เป็นไปไม่ได้ที่ผมไม่สามารถรับมือกับกระบวนท่าของคุณแม้แต่กระบวนท่าเดียว! ไม่มีทางเป็นไปได้! !"

"ไท่ชางหลง ไม่ใช่มีเพียงคุณคนเดียวที่สามารถใช้ยาเพิ่มพละกำลังได้!"

หลินหยางกล่าวอย่างนิ่งเฉย "ผมก็ได้รับยาเพิ่มพละกำลังมาด้วยเช่นกัน!"

"คุณกินยาอะไรเข้าไป?" ไท่ชางหลงกัดฟันกรอด

"ยาพิษ! เมื่อกี้คุณก็เห็นแล้วไม่ใช่เหรอ?" หลินหยางกล่าว

"ยา...ยาพิษ?" ไท่ชางหลงตกใจ

"ผมบอกแล้วไงว่าส่วนผสมของยาพิษนั้นมีความซับซ้อนอย่างมากและฤทธิ์ของมันก็ร้ายแรงมากด้วยเช่นกัน! เพราะคนของวัดไท่อวี้เสินไม่ได้ระบุว่ายาเพิ่มพละกำลังนั้นสามารถเพิ่มพละกำลังให้พวกคุณได้มากน้อยแค่ไหน จะได้รับพละกำลังเพิ่มขึ้นเท่าไรนั้นล้วนขึ้นอยู่กับร่างกายของตัวเองทั้งสิ้น แต่ยาพิษ...เมื่อกินเข้าไปแล้ว พวกเขาจำเป็นต้องทำให้ผู้ที่กินเข้าไปตายลง ฉะนั้นส่วนผสมของยาพิษจึงมีความซับซ้อนอย่างมาก! และผมกลับใช้ทักษะการแพทย์ของผมเพื่อทำให้ฤทธิ์ของยาพิษถูกสังเคราะห์และดูดซับเอาไว้! จากนั้นใช้ฤทธิ์ของมันเพื่อเพิ่มพละกำลังให้ตัวผมเอง! ไท่ชางหลง! คุณได้เพิ่มพละกำลังสามสิบปีแล้วจะมีประโยชน์อะไร? ผมในตอนนี้อย่างน้อยได้เพิ่มพละกำลังไปแล้วกว่าสามร้อยปี!" หลินหยางกล่าว