บทที่ 1955 สงสัย

ผู้คนต่างเบิกตากว้างจับจ้องไปที่หลินหยาง

ทุกคนต่างคาดไม่ถึงว่าเขาคนนี้จะกล้าสงสัยในตัวธิดาไท่อวี้!

"อาจารย์! เป็นไปได้ยังไง? ธิดาไท่อวี้ไม่มีทางโกหกเราหรอก อาจารย์...อาจารย์เข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า!" เว่ยซินเจี้ยนรีบกระซิบบอกด้วยความร้อนใจ

หากทำให้ธิดาไท่อวี้โกรธเคืองจะต้องเกิดเรื่องแย่แน่ๆ!

เธอคนนี้น่ากลัวเสียยิ่งกว่าไท่ชางหลงเสียอีก!

มีเรื่องบาดหมางกับเธอละก็ คิดหรือว่าทุกคนจะออกไปจากที่นี่ได้?

คนของสำนักสวรรค์อินทนิลต่างพูดเกลี้ยกล่อม

ทว่าหลินหยางกลับส่ายหน้า "พวกคุณนำเพชรปลอมกลับไปรายงานความสำเร็จได้ยังไง? เขาคนนั้นไม่ใช่คนโง่และหากเขารู้ว่าเพชรนี้คือเพชรปลอม เขาจะต้องโมโหอย่างมากและแบบนี้สำนักสวรรค์อินทนิลของพวกคุณต้องแย่แน่"

"เอ่อ..."

คนของสำนักสวรรค์อินทนิลต่างพากันพูดไม่ออก

ทุกคนต่างมองหน้ากันและไม่รู้ว่าที่หลินหยางพูดมานั้นเป็นความจริงหรือไม่

ต้องรู้ว่า เขาไม่เคยได้สัมผัสหรือเห็นเพชรไท่อวี้มาก่อน ฉะนั้นเขาจะแยกออกได้ยังไงว่าเพชรไท่อวี้ในมือคือของจริงหรือของปลอม?

"ไม่ว่ายังไงเพชรไท่อวี้ก็ได้มอบให้คุณไปแล้ว ส่วนเรื่องอื่นนั้นฉันไม่รับผิดชอบ หากคุณคิดว่ามันคือของปลอม คุณจะไม่เอาไปก็ได้ ไม่มีใครบังคับคุณ! เอาล่ะ การทดสอบก็จบลงแล้ว พวกคุณรีบกลับออกไปกันเถอะ อย่าได้อยู่รบกวนความสงบสุขของฉันอีกเลย!" ธิดาไท่อวี้กล่าวอย่างเยือกเย็นและโบกมือเพื่อเป็นการส่งแขก

ผู้คนต่างพากันหันไปแสดงความเคารพและจากนั้นก็ต่างพากันเตรียมจะกลับออกไป

ทว่าหลินหยางกลับไม่ยอมและกระโดดลงจากสังเวียนทันทีพร้อมกับกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ "ธิดาไท่อวี้ หากวันนี้คุณไม่ให้คำอธิบายกับผม เรื่องนี้ไม่มีทางจบแน่นอน! ผมอุตส่าห์พยายามอย่างสุดชีวิตเพื่อได้เป็นผู้ชนะและได้เพชรไท่อวี้เสินมาครอง ทว่าคุณกลับนำเพชรปลอมมาให้ผม! ทำแบบนี้ได้ยังไง? ฟังนะ คุณนำเพชรไท่อวี้เสินของจริงมาแลกให้ผมเดี๋ยวนี้หรือ...หรือจะให้ผมเข้าไปเอาด้วยตัวเอง!"

เมื่อพูดจบ ทุกคนต่างเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

"บังอาจ!"

ธิดาไท่อวี้โกรธมากและจับจ้องไปที่หลินหยางพร้อมกับตวาดออกมา "สารเลว คุณคิดว่าตัวเองเป็นใครถึงกล้าเข้าไปในวัดไท่อวี้เสิน คุณคิดดูหมิ่นเหยียดหยามบรรพบุรุษของวัดไท่อวี้เสิน? คุณคิดว่าฉันไม่กล้าฆ่าคุณอย่างนั้นเหรอ?"

"ดูหมิ่นเหยียดหยาม? คนที่ดูหมิ่นเหยียดหยามยอดฝีมือบรรพบุรุษของวัดไท่อวี้เสินเป็นคุณเองหรือเปล่า? คุณกล้าทำผิดกฎต่อหน้าผู้คนจำนวนมากขนาดนี้โดยการนำของปลอมออกมาหลอกลวงคนอื่น! เป็นอะไรที่น่ารังเกียจสิ้นดี! คนอย่างคุณนั่นแหละที่เป็นคนทำให้ชื่อเสียงของวัดไท่อวี้เสินต้องเสื่อมเสียและไร้เกียรติขนาดนี้" หลินหยางกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์

ธิดาไท่อวี้โมโหอย่างมากและร่างกายของเธอเดือดพล่านไปด้วยความโกรธ