บทที่ 1976 หนีชุลมุน

“มีปัญหาอะไรเหรอ?”

หลินหยางหันมามองเธออย่างเฉยเมย

“เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด! บนโลกนี้จะมีวิธีแบบนี้ได้ยังไง? สามารถเพิ่มพูนกำลังให้คน? มันไม่มีเหตุผลกว่าการต่อต้านสวรรค์เปลี่ยนแปลงโชคชะตาเสียอีก! ฉันไม่เชื่อ! ฉันไม่มีทางเชื่อ!”หญิงสาวบ้าคลั่ง ตะคอกขึ้นเสียงดัง

เธอจะเชื่อที่ไหนกัน?

แต่หลินหยางกลับส่ายหน้า พูดว่า“คุณไม่เชื่อผมก็ไม่รู้จะทำยังไง ก่อนหน้าที่ผมให้ดู แต่คุณไม่ดู ก็โทษผมไม่ได้”

“สารเลว! ฉันต้องการให้แกตาย! !”

หญิงสาวเดือดจัด ดวงตาแดงก่ำ ร่างทั้งร่างเปล่งหมอกควันสีดำออกมา และล้อมรอบตัวเธอไว้ จากนั้นคนทั้งคนกลายเป็นเมฆหมอกสีดำล้อมหลินหยางไว้

“อา! ! !”

ด้านในเมฆหมอกสีดำ คิดไม่ถึงว่าจะมีเสียงกรีดร้องขึ้นมา ตามด้วยด้านในมีมือผีร้ายมากมายนับไม่ถ้วนพุ่งมาคว้าหลินหยาง หมายจะฉีกเขาเป็นชิ้นๆ

แต่หลินหยางพลิกมือกลับชดขึ้นบนอากาศ

ครืน! !

พลังเทพกระจายออกมาอีกครั้ง กลายเป็นสายรุ้ง ทะลุผ่านหมอกดำ จนกระทั่งหมัดที่น่ากลัวได้พุ่งทะลุเพดานของค่ายเล่ห์กล กระโจนออกจากพื้นธรณี ทะลุท้องฟ้า

ปึก!

หมอกควันดำจางหาย

หญิงสาวหล่นลงมาจากท้องฟ้า ล้มอยู่บนพื้นอย่างรุนแรง

พอดูแล้ว ท้องข้างขวาของเธอถูกโจมตีทะลุแล้ว เลือดแดงสดไหลอาบอย่างน่าเวทนา

ไท่ชางหลงตื่นตะลึงขนลุกซู่

“พลังหนึ่งพันปี!นี่คือพลังหนึ่งพันปีของผู้แข็งแกร่งมากฝีมือเหรอ? ทุกท่วงท่าสิ่งที่ปล่อยออกมาคือพลังศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถเขย่าโลกได้! น่ากลัวมาก! "ไท่ชางหลงพูดพึมพำ

“แต่สิ่งที่เขาใช้มีเพียงกำลัง ไม่มีการแหย่เดินหมาก แต่ก็เพียงพอแล้ว ด้วยพลังภายในที่น่ากลัวของเขา เพียงพอที่จะอยู่ยงคงกระพัน ไม่มีศัตรูบนโลกหล้าได้ละ! คนคนนี้ น่ากลัวมาก!”ธิดาไท่อวี้พูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง นัยน์ตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

“ควรจะจบแล้ว!”

หลินหยางจ้องหญิงสาวที่ล้มอยู่บนพื้น ตะคอกด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ตามด้วยขาทั้งสองข้างเขย่ง กระโจนเข้าไป หมายจะจัดการหญิงคนนั้น

แต่เมื่อหลินหยางส่งพลังมา จู่ๆหญิงสาวก็ฝืนลุกขึ้น โบกสะบัดมือทันที ทำเป็นมีดสังหาร ตัดหั่นไปทางธิดาไท่อวี้กับไท่ชางหลง