บทที่ 1988 รีบหนี

“รับสิ! รีบรับสาย!”

หลินหยางไม่ละความพยายาม โทรหาไม่หยุด ใจกระวนกระวายราวกับถูกแผดเผา

“เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”

นักดาบจี๋เล่อเดินมา มองสีหน้าผิดปกติหลินหยาง เลยรีบถามขึ้น

“ลัทธิปีศาจสวรรค์เริ่มลงมือกับผมแล้ว ท่านนักดาบ ขอได้โปรดบินให้เร็วขึ้นหน่อยครับ! รีบให้ถึงเมืองเจียงเฉิน!”หลินหยางตะโกนขึ้น

“เครื่องบินจะบอกให้เร็วก็เร็วได้ที่ไหน? เส้นทางกับเวลาได้ตั้งค่าไว้แล้ว ไม่อย่างนั้นไม่ใช่ว่าทำให้เกิดเรื่องได้? คุณวางใจ ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับคนของคุณ ผมจะช่วยคุณแก้แค้นเอง!”นักดาบจี๋เล่อพูดอย่างราบเรียบ

“คุณ……”

หลินหยางเผลอพูดออกมา จากนั้นไม่สนใจผู้ชายคนนี้แล้ว เขาโทรศัพท์อย่างต่อเนื่อง

และเวลานี้

“ฮัลโหล….หลินหยาง มีอะไร?”

เสียงของซูเหยียนดังมาตามสาย

“เสี่ยวเหยียน คุณเป็นยังไงบ้าง?”หลินหยางดีใจ รีบถามขึ้น

“ฉันเป็นยังไงบ้าง? ฉัน….ฉันสบายดีค่ะ? เมื่อกี้กำลังอาบน้ำอยู่ โทรศัพท์ชาร์จแบตอยู่ในห้องไม่ได้ยินเสียง ทำไมเหรอ? มีธุระด่วนไหมคะ?”ซูเหยียนถามด้วยความสงสัย

“ตอนนี้คุณอยู่ไหน?”

“อยู่ที่บ้านค่ะ จะไปอยู่ไหนได้? วันนี้พ่อแม่เรียกฉันมากินข้าว คุณจะมาไหม?”

“ไม่ คุณรีบพทพ่อแม่ออกมาจากห้อง แล้วโทรหาคนนี้ ผมจะบอกเบอร์โทรศัพท์ของเขาให้คุณ เขาชื่อจางฉีเย่ เขาจะพาพวกคุณไปยังสถานที่ปลอดภัย! เข้าใจไหม?”หลินหยางรีบพูดขึ้น

“สถานที่ปลอดภัย? หลินหยาง สรุปมันเกิดอะไรขึ้นคะ?”ซูเหยียนงงงวย

“ไม่ต้องถามมาก ทำตามนี้ก็พอ!”

หลินหยางกำลังพูด แต่เวลานี้ ด้านในสายก็ไม่มีเสียงแล้ว

พอดู…คือสัญญาณหายกะทันหัน

“เหี้ยเอ้ย!”

หลินหยางโมโหเป็นฟืนเป็นไฟ หลุดพูดคำหยาบออกมา

เครื่องบินบินลัดฟ้าสูงขึ้น แน่นอนว่าสัญญาณต้องหาย

“หมอเทวดาหลิน คุณไม่ต้องเป็นกังวลใจ คนของสำนักสวรรค์อินทนิลถึงแล้ว อย่างน้อยก็สามารถต้านทานได้สักพักหนึ่ง พวกเราไปทัน”

ไท่ชางหลงที่อยู่ด้านข้างเห็นหลินหยางเป็นกังวลใจ เลยอดไม่ได้ที่จะปลอบใจ

“หวังว่าจะเป็นแบบนั้น! ไม่อย่างนั้น ผมจะต้องทำให้เลือดของลัทธิปีศาจสวรรค์เป็นแม่น้ำแน่!”