บทที่ 2010 ย้ายบ้าน

“ใช่สิ พวกเรายังมีหมอเทวดาหลิน!”

เชียนเย่ตบหัวเบาๆ และพูดด้วยความดีใจ

หลิงเจี้ยนเฟยส่ายหน้าไปมา พูดว่า“ทักษะทางการแพทย์ของหมอเทวดาหลินยอดเยี่ยม ไม่จำเป็นต้องกังขา แต่เขาคนเดียว จะสามารถรักษาคนได้เยอะขนาดนี้ที่ไหนกัน?”

เชียนเย่ชะงักงัน ตามด้วยยิ้มพูดขึ้นว่า “สามารถรักษาได้คนหนึ่งก็ถือว่าได้ช่วย”

หลิงเจี้ยนเฟยพยักหน้า ลุกขึ้นยืนช่วยขนย้ายศพร่วมกับลูกศิษย์ และยกมาทางหลินหยาง

หลิงหยางกางเข็มเงินออก แล้วเริ่มการรักษา

ลูกศิษย์จำนวนไม่น้อยพากันมองไปทางเขา

บนใบหน้าของพวกเขาคือเฝ้ารอและไม่อยากจะเชื่อ

เพราะหลินหยางช่วยศพคนที่ตายไปเหล่านั้นเป็นอันดับแรก

ปลุกคนที่ตายแล้วฟื้นคืนเหรอ?

ทุกคนเคยได้ยิน

ดูภายนอกเหมือนหมอเทวดาหลินอายุน้อยคนนี้มีฝีมือจริงๆ

แต่การได้เห็นกับตาตัวเอง จะมีความแตกต่างออกไป

หลินหยางแทงฝังเข็มลงไปจำนวนหนึ่ง จากนั้นได้เอายาอายุวัฒนะที่พกติดตัวมาด้วยบดเป็นผง จากนั้นเทลงในน้ำแล้วกรอกเข้าไปของศพ

หลังจากสักพักหนึ่ง จู่ๆศพที่ตายแน่นิ่งไปแล้วได้ไอแคกๆฟื้นขึ้นมา แล้วก็ไร้การเคลื่อนไหว

แต่เสียงไอนี้ กลับทำให้ทุกคนรู้สึกตื่นตะลึงอย่างไม่อยากจะเชื่อ

“ฟื้นแล้ว!”

“พระเจ้า ฟื้นแล้วจริงๆ!”

เหล่าลูกศิษย์พากันตื่นตะลึง

มีหมอเทวดาอยู่นี่ พวกเขาไม่หวาดกลัวแล้ว

หลินหยางพยายามรักษาอย่างสุดความสามารถ และรักษาคนมากมายอย่างต่อเนื่อง เหงื่อบนใบหน้าไหลย้อยมากขึ้น

หลิงเจี้ยนเฟยกับเชียนเย่ดูอยู่ด้านข้างเงียบๆ ใบหน้ายิ้มปลื้มใจ