บทที่ 2020 จดหมาย

หลินหยางเงียบอยู่สักพักหนึ่ง ก็เลยเอาข้อแก้ตัวที่เตรียมไว้พูดออกมา

“ความจริงผมก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่จู่ๆก็ได้รับโทรศัพท์จากหมอเทวดาหลิน เห็นบอกว่ามีคนทำไม่ดีกับผมกับคุณ ผมก็เลยโทรศัพท์บอกคุณ!”

“ไม่ดีกับพวกเรา?”

ซูเหยียนขมวดคิ้วเล็กน้อย เหมือนคิดอะไรขึ้นมาได้ คิดไม่ถึงว่าจะหมกมุ่นอยู่กับความคิด

หลินหยางชะงักงัน รีบถามว่า“เสี่ยวเหยียน คุณเป็นอะไร?”

“น่าจะใช่ น่าจะเป็นแบบนี้!”ซูเหยียนพูดพึมพำ แล้วทอดถอนหายใจออกมา พูดว่า“หลินหยาง หรือว่าครั้งนี้ เป็นฉันที่ทำร้ายคุณ!”

“คุณทำร้ายผม?”หลินหยางตะลึงงัน“สรุปแล้วนี่เกิดอะไรขึ้น?”

“ความจริงฉันไม่คิดว่ามันจะหนักขนาดนี้…..หลินหยาง คืออย่างนี้นะคะ ไม่ใช่ว่าคุณแนะนำฉันให้เข้ากลุ่มธุรกิจซางเหมิงเหรอ?ช่วงนี้บริษัทพัฒนาไปอย่างรวดเร็ว แนวโน้มแข็งแกร่งมาก มีกลุ่มธุรกิจซางเหมิงประคอง ฉันทำอะไรก็ราบรื่นไปหมด กำลังคิดจะทำการค้าใหญ่ หนึ่งเดือนก่อนหน้าฉันได้เซ็นสัญญากับนักวิจัยด้านวิทยาศาสตร์ชั้นนำในประเทศถึงสิบคน โดยตั้งใจที่จะพัฒนาผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางใหม่ ๆ และไม่นานมานี้ผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางเหล่านี้ก็ได้รับผลลัพธ์ที่ดี หากผลิตภัณฑ์ของฉันได้รับการเผยแพร่ ก็จะครองตลาดในประเทศอย่างรวดเร็ว ด้วยเหตุผลนี้ฉันได้ควักทรัพย์สินออกมา เพื่อซื้อวัตถุดิบเครื่องสำอางที่สำคัญหลายรายการ และเอาแต้มต่อทั้งหมดของฉันไว้กับผลิตภัณฑ์นี้ ฉันไม่เคยคิดเลยว่าการกระทำเหล่านี้ของฉันจะทำให้ตระกูลเครื่องสำอางที่เก่าแก่ในประเทศขุ่นเคือง! "

“ตอนแรกเริ่มพวกเขาได้ส่งคนมาซื้อผลิตภัณฑ์ใหม่ของฉัน แต่ถูกฉันปฏิเสธ พวกเขาเสนอราคาต่ำมาก ฉันจะขายได้ยังไง? ต่อมาพวกเขาเตือนฉันหลายครั้ง ต้องการให้ฉันหยุดการบุกเบิกผลิตภัณฑ์ใหม่ ฉันก็ปฏิเสธ! ผลิตภัณฑ์นี้เป็นเลือดเนื้อของฉัน ฉันจะละทิ้งได้ยังไง? ด้วยเหตุนี้พวกเขาเลยเงียบ ฉันนึกว่าพวกเขาจะล้มเลิกแล้ว แต่ฉันได้รับข่าว ว่าพวกเขาข่มขู่จะแก้แค้นฉัน! ต้องการที่จะกดผลิตภัณฑ์ใหม่ของฉัน ถึงยังไงหลังจากที่ผลิตภัณฑ์ของฉันออกตลาด ไม่ต้องสงสัยเลยว่าจะต้องบีบช่องว่างของพวกเขา เกี่ยวกับผลประโยชน์ พวกเขาจะไม่อิจฉาตาร้อนกระวนกระวายใจได้ยังไง?”

“แต่ฉันคิดแล้วคิดอีก ก็คิดไม่ถึงว่าพวกเขาจะกำเริบเสิบสานแบบนี้ คิดไม่ถึงว่าพวกเขาจะถึงขั้นฆ่าคน….”

ซูเหยียนสีหน้าดูไม่ได้“พวกนั้นเป็นสัตว์ประหลาดที่น่ากลัว ความเป็นจริงแล้วพวกเขาหาพวกคนกลุ่มนั้นที่ไม่เหมือนมนุษย์นั่นมาจากไหนกันนะ? น่ากลัวมาก….”

ได้ยินแบบนี้ หลินหยางถึงกับมึนงงเลย

ผู้หญิงคนนี้จะต้องบำรุงสมองแล้วจริงๆ

แต่เขาไม่ได้ล้างมลทินให้กระจ่าง

ตอนนี้มีคนช่วยเขาแบกหายนะ ทำไมถึงจะไม่ยินยอมพร้อมใจล่ะ?

“คิดไม่ถึงว่าจะเป็นแบบนี้!คนพวกนี้น่ารังเกียจจริงๆ!”หลินหยางพูดด้วยความไม่พอใจ