บทที่ 2052 รอโอกาส

ไม่นานอี้ฉีหลินก็ได้รับการปล่อยตัว

ธิดาศักดิ์สิทธิ์เตรียมห้องให้หลินหยางรักษา เวลาเดียวกันเทพอัคคีก็ได้ให้คนเอายาสมุนไพรมาส่งเป็นจำนวนมาก

หลินหยางรักษาบาดแผลให้อี้ฉีหลินทันที

แต่อี้ฉีหลินได้รับบาดเจ็บที่สมอง สมองเป็นส่วนที่ซับซ้อนที่สุดของมนุษย์ อยากจะทำการรักษาอยู่ที่นี่มันไม่ใช่เรื่องง่าย

อีกอย่าง….หลินหยางก็ไม่ได้มีเวลามากที่จะเสียเวลา

หลังจากเขาใช้เข็มเงินสงบอาการบาดแผลของอี้ฉีหลินแล้ว เลยเอียงคอถามธิดาศักดิ์สิทธิ์ว่า“ธิดาศักดิ์สิทธิ์ รบกวนคุณออกไปก่อนนะ แล้วช่วยปิดประตูให้ผมด้วย ฝากบอกคนที่อยู่ด้านนอกด้วยถ้าไม่มีธุระอะไร ไม่ต้องเข้ามาด้านใน!”

“ค่ะ!”

ธิดาศักดิ์สิทธิ์พยักหน้าด้วยความลังเล

ไม่นาน ประตูได้ปิดลงทันที

ตรงประตูก็มีคนของเกาะเสินหั่วยืนอยู่สองคน

ธิดาศักดิ์สิทธิ์เหลือบมองที่ประตู ส่ายหน้าเดินออกไป

แต่เมื่อเดินไปได้ไม่ไกล แต่กลับเห็นเทพอัคคีเอามือไขว้หลังยืนอยู่บนช่องทางเล็กๆมองมาที่เธอ

“ท่านอาจารย์!”ธิดาศักดิ์สิทธิ์รีบเดินมาทำความเคารพ

“คนล่ะ?”

“รักษาอยู่ด้านใน บอกว่าห้ามใครเข้าไปรบกวนค่ะ”

“เหรอ? ในเมื่อเป็นแบบนี้ อย่างนั้นก็จัดการเตรียมคน ล้อมรอบห้องไว้ให้ฉัน! ฟังนะ ใครก็ห้า มเข้าไป แต่ไม่ว่าใครก็ห้ามออกมา! ถ้าหมอเทวดาหลินจะออกมาจากห้อง รีบมาแจ้งฉัน!”เทพอัคคีพูดด้วยน้ำเสียงอึมครึม

“รับทราบ….แต่ท่านอาจารย์ คุณตรวจสอบเจออะไรคะ?ทำไมดูป้องกันระวังหมอเทวดาหลินขนาดนี้?”ธิดาศักดิ์สิทธิ์พูดถามขึ้นอย่างระมัดระวัง

แต่เทพอัคคีไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่มองเธอแล้วหมุนตัวเดินออกไป

แววตาของธิดาศักดิ์สิทธิ์นิ่งค้างเล็กน้อย

เธอรู้ เทพอัคคีไม่เชื่อใจเธอแล้ว

ดูอย่างนี้เทพอัคคีต้องตรวจสอบเจออะไรแล้วแน่ๆ แต่ยังไม่แน่ใจ!

ตอนนี้วุ่นวายแล้ว

ธิดาศักดิ์สิทธิ์สีหน้าดูไม่ได้

ด้านในห้อง

หลินหยางกวาดสายตามองหน้าต่าง จากนั้นหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา และส่งข้อความให้หมายเลขหนึ่งแล้วรีบลบผลบันทึกออกทันที

และเวลาเดียวกัน เว่ยฮั่วได้รับข้อความ จากนั้นเริ่มเข้าเกาะเสินหั่ว