บทที่ 2055 แส

เทพอัคคีเป็นคนที่ระมัดระวังตัวเป็นอย่างดี

หลินหยางถอนหายใจด้วยความโล่งอก และเมื่อมั่นใจว่าเขาจากไปแล้วก็รีบเข้าไปในถ้ำอย่างรวดเร็ว

ครั้งนี้เขาเชื่อมั่นว่าเทพอัคคีไม่มีทางย้อนกลับมาอีกแน่นอน

ไม่งั้นความเป็นคนรอบคอบระมัดระวังตัวนี้จะกลายเป็นความโรคจิตและประสาทไปเอง

เมื่อเข้าไปในถ้ำก็รู้สึกได้ว่าภายในถ้ำนั้นมืดสลัวอย่างมาก

หลินหยางหยิบโทรศัพท์ออกมาพร้อมกับเปิดไฟฉายเพื่อเดินเข้าไปข้างในอย่างระมัดระวัง

เขาไม่รู้เลยว่าข้างในนี้จะมีกับดักหรืออุปกรณ์เตือนภัยอะไรติดอยู่ไหม หากทำให้เทพอัคคีย้อนกลับมาละก็ต้องแย่แน่

แม้ว่าหลินหยางจะได้ผ่านประสบการณ์จากสุสานหลิวเหยียนไปแล้ว และร่างกายก็ได้รับแรงสนับสนุนจากไฟประหลาดหลากสีพร้อมกับเชื้อไฟเพื่อคอยช่วย แต่หากต้องต่อสู้กับเทพอัคคีละก็จะต้องเป็นเรื่องที่หนักเอาการแน่

ภายในถ้ำเป็นเหมือนสุสานธรรมดาๆ มีแผ่นหินบนพื้นและข้อความเกี่ยวกับการแสดงความเคารพเขียนไว้ทั้งสองด้าน ซึ่งดูแล้วไม่มีอะไรผิดปกติแม้แต่นิดเดียว

หลินหยางค่อยๆ ก้าวเดินเข้าไปข้างใน

ไม่นานก็มีโลงศพหินโลงหนึ่งปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของเขา และข้างๆ ก็มีแผ่นป้ายหน้าศพ

"หลุมศพของจางเจิ้งอวี้!"

หลุมศพนั้นดูเรียบง่ายธรรมดาและมีของบูชาวางอยู่ด้านหน้าจำนวนหนึ่ง บริเวณโดยรอบสะอาดสะอ้านไม่มีแม้แต่ฝุ่น ทุกสัปดาห์มักมีลูกศิษย์ของเกาะเสินหั่วเดินทางมาที่นี่เพื่อทำความสะอาดพร้อมกับถวายเครื่องบูชา

ที่นี่ดูธรรมดา แต่ในสายตาของหลินหยาง ยิ่งสถานที่แห่งนี้มีความธรรมดามากเท่าไหร่ ก็ยิ่งต้องมีอะไรลึกลับซับซ้อนมากขึ้นเท่านั้น

หลินหยางถอนหายใจพร้อมกับเดินไปที่โลงศพและกำลังจะยกมือขึ้นเพื่อเปิดโลงศพ

แต่ในขณะที่มือของเขาวางอยู่หน้าโลงศพ หลินหยางก็หยุดอีกครั้ง

"ไม่! ไม่ควรจะวางโลงศพตรงนี้ แบบนั้นจะดูชัดเจนโจ่งแจ้งเกินไป!"

"โลงศพนี้จะต้องเป็นกับดัก ถ้าเปิดโลงศพออกอาจไปกระตุ้นสัญญาณเตือนภัยอะไรบางอย่างแน่! และจากนั้นมันก็เตือนไปยังเทพอัคคี! และด้วยความที่เขาเป็นคนรอบคอบและระมัดระวัง มีหรือที่เขาจะวางสมบัติของสำคัญเอาไว้ตรงนี้?"

หลินหยางบ่นพึมพำกับตัวเองพร้อมกับกวาดสายตามองไปรอบๆ อีกครั้ง

และหลังจากมองไปรอบๆ ทันใดนั้นเขาก็หันไปมองที่หลุมฝังศพและเครื่องบูชาที่อยู่ข้างหน้าเขา

หลินหยางหมอบลงพร้อมกับตรวจสอบเครื่องบูชา

มีทั้งเป็ด ไก่ ห่าน และยังมีแอปเปิลเน่าจำนวนหนึ่ง เพราะเวลาผ่านไปหลายวันทำให้สิ่งของเหล่านี้เน่าเสียไปตามกาลเวลา

เครื่องบูชาไม่ได้มีอะไรพิเศษแต่อย่างใด และบริเวณโดยรอบก็ไม่ได้มีอะไรแอบซ่อนอยู่

หลังจากการตรวจสอบอย่างละเอียด หลินหยางก็รู้สึกคิดหนัก

"หรือว่าฉันจะคิดมากไปเอง? หรือว่า...ของจะอยู่ในโลงศพจริง?"

หลินหยางแสดงสีหน้าเคร่งเครียดพร้อมกับถอนหายใจและยื่นมือไปเตรียมจะเปิดโลงศพอีกครั้ง