บทที่ 2086 ไล่ออกไป

เมื่อเห็นสถานการณ์แบบนี้ ทำให้สีหน้าการแสดงออกของกู่เหลียนดูซับซ้อนขึ้นไม่น้อย

เขาจ้องมองกู่เหลียนที่อยู่ข้างล่างและครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามอย่างเย็นชา "หมอเทวดาที่พามาด้วยล่ะ?"

"อยู่นี่ค่ะ!"

กู่เหลียนรีบจูงมือของหลินหยางเข้ามา

"เขา?" กู่ห้าวตกใจ

คนของหมู่บ้านกู่เจี้ยนที่อยู่ตรงนั้นต่างพากันสับสนงุนงง

เวลาผ่านไป สีหน้าของทุกคนก็แปลกไป

"เหลวไหล! เหลวไหลสิ้นดี! !"

กู่ห้าวรู้สึกอับอายและความโกรธที่เพิ่งหายไปก็ปะทุขึ้นมาอีกครั้งพร้อมกับชี้หน้าด่าทอกู่เหลียน

"กู่เหลียน! แกคิดว่าหมู่บ้านกู่เจี้ยนของเราคืออะไร? ฉันยังเป็นพ่อในสายตาของแกอยู่ไหม? ทำไมถึงกล้าดูถูกฉันถึงขนาดนี้! ไสหัวไปเดี๋ยวนี้! ! ไสหัวไป! !"

"ท่านพ่อ ท่านพ่ออย่าเพิ่งเข้าใจผิด แม้ว่าหมอเทวดาหลินจะอายุน้อย แต่ทักษะการแพทย์ของเขาน่าทึ่งมากและยังมีชื่อเสียงอย่างมากด้วย และเมื่อกี้เองเขาก็ได้รักษาใบหน้าของส้าวจวนที่อยู่ในหมู่บ้านตระกูลส้าวจนหายดี ซึ่งใช้เวลาไปเพียงครึ่งชั่วโมงเท่านั้น! คนของหมู่บ้านตระกูลส้าวสามารถเป็นพยานได้!" กู่เหลียนรีบอธิบาย

ทว่ากู่ห้าวที่โกรธโมโหอย่างเดือดพล่านกลับไม่ฟังอะไรทั้งสิ้นในตอนนี้และกล่าวเพียง "ไสพาใครก็ไม่รู้ที่แกพามาด้วยไสหัวไปจากที่นี่! และตั้งแต่วันนี้ไปห้ามกลับมาที่หมู่บ้านอีก! คราวหน้าหากยังกล้าพาใครมาอีก ฉันจะฆ่าคนที่แกพามาทิ้งซะ! ไสหัวไป!"

สีหน้าของกู่เหลียนซีดเผือดและเบิกตากว้างจ้องมองไปที่กู่ห้าวอย่างเหลือเชื่อ

หญิงผู้เป็นแม่ถอนหายใจและเดินไปข้างหน้า "ลูก ไม่งั้นลูกกลับไปพักผ่อนที่หมู่บ้านเชิงเขานั่นก่อน พ่อของลูกอารมณ์ร้อน ตอนนี้เขายังโกรธอยู่ เขาไม่ฟังใครทั้งนั้น แม่ว่าตอนนี้ลูกอย่าทำให้เขายิ่งโมโหไปมากกว่านี้เลย"

"แต่...แม่คะ หมอเทวดาหลินสามารถช่วยพี่ชายได้จริงๆ ตอนนี้อาการของพี่ชายแย่มากขนาดนี้ หากยังไม่รีบ แล้วเกิดอะไรขึ้นมาจริง....แล้ว...แล้วควรจะทำยังไงดีคะ?" กู่เหลียนกล่าวขณะเช็ดน้ำตา

"ไม่ต้องเป็นห่วง พ่อของลูกได้เชิญหมอผีปรมาจารย์เซวียนเซินมารักษาแล้ว แม่ว่าคืนนี้เขาน่าจะเดินทางมาถึง! ว่ากันว่าปรมาจารย์เซวียนเซินมีวิชาประตูผีแปดเข็มที่ไม่เหมือนใคร ซึ่งสามารถชุบชีวิตของมนุษย์ได้ หากเขามา พี่ชายของลูกจะต้องมีทางรอดแน่" ผู้เป็นแม่กล่าวด้วยรอยยิ้ม

"จริงเหรอคะ?"

กู่เหลียนรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย