บทที่ 2133 คุณจะต้องเสียใจภายหลัง

เทพอัคคีจะไม่เชื่อก็ไม่ได้แล้ว

ถึงอย่างไรฝ่ายตรงข้ามก็เอาของสิ่งนี้ออกมาโชว์แล้ว ถ้าไม่ใช่เพื่อซ่อมแซมดอกบัวขาวล้างโลก เขาจะมีได้ยังไง?

“ผมเป็นคนต่ำทรามก็ไม่เลวนะ ! แต่ผมก็ทำเพื่อมีชีวิตรอด!”

หลินหยางเก็บแร่ไวเบรเนี่ยมไว้ แล้วถือดอกบัวขาวล้างโลกไว้ พูดอย่างราบเรียบว่า“เทพอัคคี ความจริงผมไม่อยากเป็นศัตรูกับคุณนะ! ผมพูดกับคุณตรงๆเลย การกลืนกินไฟประหลาด เกิดจากความไม่ตั้งใจของผม จุดมุ่งหมายที่ผมไปสุสานหลิวเหยียนก็ไม่ใช่เพราะไฟประหลาด แต่ผมได้รับการสืบทอด ไม่สามารถละทิ้งได้ และจากนิสัยของคุณ ถ้ารู้ว่าผมได้รับไฟประหลาด คุณจะต้องฆ่าผมแน่นอน! เทพอัคคี! ผมไม่เคยคิดว่าจะต้องเป็นศัตรูกับคุณ แต่คุณอยากเป็นศัตรูกับผม! ความจริงพวกเราไม่จำเป็นต้องเป็นแบบนี้!”

“ไม่จำเป็นต้องเป็นแบบนี้? เหอะ ! คุณทำเรื่องไม่ดีแล้วยังคิดอยากให้คนอื่นเห็นเป็นคนดีเหรอ? ขโมยดอกบัวขาวล้างโลกของผมไป ตอนนี้ยังจะมาพูดว่าไม่อยากเป็นศัตรู? คุณเห็นผมเป็นอะไร? สามารถให้คุณมาหยอกล้อได้ตามอำเภอใจเหรอ?”เทพอัคคีเดือดดาลอย่างมาก

ถ้าในมือหลินหยางไม่ได้กุมดอกบัวขาวล้างโลกไว้นะ เขากระโจนเข้าหานานแล้ว

“เทพอัคคีใจเย็นๆ ผมก็ทำเพื่อปกป้องตัวเอง! ผมเป็นศัตรูกันกับลัทธิปีศาจสวรรค์ ลัทธิปีศาจสวรรค์คิดจะทำลายล้างเมืองเจียงเฉินของผม มาถึงขนาดนี้แล้ว ถ้าผมไม่มีแผนปกป้องตัวเอง ก็มีแค่เส้นทางแห่งความตายแล้ว เพราะฉะนั้นเลยจำใจต้องเอาดอกบัวขาวล้างโลกไป”หลินหยางส่ายหน้าพูดขึ้น

“เหอะ พูดตามตรง คุณมันก็แค่พวกต่ำทรามไร้ยางอาย!”เทพอัคคีพูดอย่างเย็นชา

“ผมยอมรับ”

หลินหยางส่ายหน้า พูดว่า“แต่ตอนนี้สิทธิของการเป็นฝ่ายรุกอยู่ที่ผม เทพอัคคี ที่ผมพูดไร้สาระกับคุณมามากมายขนาดนี้ ก็คือไม่อยากฆ่าคุณ ถึงอย่างไรคนที่ผมอยากจะรับมือด้วยจริงๆก็คือลัทธิปีศาจสวรรค์! ตอนนี้ ผมอยากให้คุณรีบปล่อยธิดาศักดิ์สิทธิ์มาซะ จากนั้นพาคนของคุณออกไปจากอาณาเขตของเมืองเจียงเฉิน กลับไปที่เกาะเสินหั่วของพวกคุณได้แล้ว! ฟังนะ ผมไม่ได้เจรจากับพวกคุณ แต่ผมสั่งคุณ คุณน่าจะฟังชัดเจนแล้วใช่ไหม?”

“ถ้าผมไม่ถอยล่ะ?”เทพอัคคีพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง พลังในร่างกายเริ่มกระสับกระส่าย

ชัดเจน ว่าเขาไม่อยากจะปล่อยวางไปทั้งอย่างนี้

ถึงอย่างไรเขาก็เป็นเทพอัคคี!

ออกไปแบบนี้เลย เขาจะยินยอมได้ยังไง?

แต่หลินหยางก็ไม่ใช่คนใจดีมีเมตตา

เขาจับดอกบัวขาวล้างโลก ควักเข็มมังกรหงเหมิงมาฝังบนร่างกายตัวเอง เพื่อเพิ่มพูนพลัง เวลาเดียวกันก็ขับเคลื่อนเลือดลมปราณและไฟแปลก เข้าสู่สถานการณ์การต่อสู้

“อย่างนั้นคุณก็ลองดู”หลินหยางจ้องเทพอัคคีด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก

เทพอัคคีเงียบอึมครึม สายตาเย็นชาจ้องมองหลินหยาง เหมือนอยากจะดูเขาให้ออก