บทที่ 2142 ไม่สามารถทนได้

“ดูอย่างนี้คุณมีแผนแล้วแน่นอน”

ม่านซาหงยิ้มแล้วพูดขึ้น

“ไม่มีแผนอะไรเลย มีแค่ว่ากันไปทีละก้าว”หลินหยางยักไหล่พูดขึ้น

เอี๊ยด!

เวลานี้ มีเสียงรถวิ่งมาอย่างกะทันหัน

ตามด้วยเห็นรถคันหนึ่งวิ่งเข้ามาในวัด

เมื่อรถจอด ก็มีผู้ชายผู้หญิงผมเผ้ายุ่งเหยิงได้วิ่งมา

“หัวหน้าต้วน ! หัวหน้าต้วน! คุณช่วยลูกสาวฉันด้วย! ขอร้องล่ะ!”

ทั้งสองคนใบหน้าอาบไปด้วยน้ำตา วิ่งมาคุกเข่าลงบนพื้นแล้วร่ำไห้

หัวหน้าต้วนชะงักงัน รีบประคองทั้งสองคนขึ้น

“พวกคุณเป็นอะไร? ทำไมถึงยังไม่ลงจากภูเขา?ที่นี่อันตรายมาก!”หัวหน้าต้วนพูดอย่างเคร่งขรึม

“หัวหน้าต้วน เดิมที่พวกเราก็จะลงจากภูเขากัน แต่ระหว่างทาง ยางรถของเราแตก จากนั้นลงรถไปเปลี่ยนยาง แต่เพิ่งจะเปลี่ยนยางรถเสร็จ ลูกสาวของเราที่อยู่บนรถไม่รู้ว่าหายไปไหนแล้วค่ะ พวกเราหาอยู่บริเวณใกล้เคียงโดยรอบนั้นก็ไม่เจอร่องรอยเลย ขอร้องล่ะหัวหน้าต้วน ช่วยพวกเราตามหาลูกของพวกเรากลับมาด้วยเถอะนะคะ!”ผู้หญิงหนึ่งในนั้นร่ำไห้คุกเข่าอ้อนวอนทั้งน้ำตา จนแทบจะหยุดหายใจ

หัวหน้าต้วนเองก็ร้อนใจ รีบพูดว่า“เร็ว! รีบค้นหาให้ทั่วภูเขา รีบตามหาเด็กคนนั้นกลับมาให้ผม! เร็วเข้า!”

“รับทราบ!”

ตำรวจที่อยู่บริเวณโดยรอบรับคำสั่ง

นัยน์ตาของหลินหยางตึงเครียดอย่างมาก

“มีความเป็นไปได้สูงว่าถูกพวกปีศาจจับไป พวกปีศาจเหล่านี้ชอบเด็ก เนื้อนุ่ม หอมหวาน ง่ายที่จะดูดซึม ฝึกฝนก็ดี! ฉันคิดว่ามีความเป็นไปได้มากว่าเด็กน้อยคนนั้นตายแล้ว!”ม่านซาหงพูดขึ้น

หลินหยางเหลือบมองเธอด้วยสายตาเย็นชา ไม่ได้พูดอะไร แต่เขาเดินไปหาสามีภรรยาคู่นั้น

“ลูกสาวของพวกคุณชื่ออะไรครับ?”หลินหยางถามอย่างอึมครึม

“เชวียเสี่ยวเสี้ยว”ผู้ชายพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง

“ผมทราบแล้ว พวกคุณรอผมอยู่ที่นี่ หัวหน้าต้วน คุณดูแลพวกเขานะ!”

พูดจบ หลินหยางก็กระโดด คิดไม่ถึงว่าเขาจะกระโดดได้ถึงหลายสิบฟุต เข้าไปในป่าเขาทันที

หัวหน้าต้วนตื่นตะลึง