บทที่ 2146 กองหนุน

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ เสียงร้องโหยหวนที่อยู่บริเวณโดยรอบถึงได้สงบลง

ทุกอย่างค่อยๆเข้าสู่โหมดสงบเงียบ

เด็กผู้หญิงอยากจะลืมตาขึ้น

“อย่าเพิ่งลืมตา”

หลินหยางเหมือนสัมผัสได้ถึงวัตถุประสงค์ของเด็กผู้หญิง เลยรีบพูดขึ้น

เด็กผู้หญิงหลับตาลงอีกครั้ง กระชับเข้าใกล้ไหล่ของหลินหยาง ไม่กล้าเคลื่อนไหวอีก

เวลานี้ ตำรวจจำนวนหนึ่งลืมตาขึ้นมาช้าๆ

พวกเขากุมศีรษะที่เจ็บปวด ค่อยๆคลานขึ้น

แต่พอเห็นสถานการณ์ที่อยู่ตรงหน้า ทั้งหมดถึงกับตกใจ

“ห๊ะ! !”

“ที่….ที่นี่ที่ไหน? ?”

ตำรวจเหล่านี้เป็นตำรวจลาดตระเวนธรรมดาของหนานเฉิน ล้วนเป็นวัยรุ่น ไม่เคยเจอสถานการณ์ใหญ่ๆเลย จะเคยเห็นภาพที่มีคราบเลือดไหลอาบแบบนี้ที่ไหน? แต่ละคนตกใจจนแทบบ้าแล้ว

“พวกคุณโอเคไหม?”

หลินหยางอุ้มเด็กผู้หญิงเดินมา

“ห๊ะ? หมอเทวดาหลิน?”

ทุกคนเหมือนเจอคนช่วยชีวิตให้รอดพ้นจากอันตรายได้ เลยทยอยคลานปีนป่ายขึ้น

“หมอเทวดาหลิน สรุปแล้วเกิดอะไรขึ้นที่นี่?”

มีคนหนึ่งถามขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นระริก

“พวกคุณถูกคนพวกนี้จับมา ไม่เห็นหม้อกะทะที่อยู่ทางด้านนั้นเหรอ? พวกเขาคิดจะต้มซุปพวกคุณแล้วก็กิน! โชคดีที่ผมมาทันเวลา ไม่อย่างนั้นพวกคุณเหลือแต่กระดูกแล้ว”หลินหยางพูดขึ้น

“จริงเหรอ?”

“หรือว่า….บนภูเขาที่มีศพเหลือครึ่งท่อน ก็คือถูกคนพวกนี้กินนะเหรอ?”

ทุกคนใจสั่น

“ใช่”หลินหยางพยักหน้า

“แล้วหมอเทวดาหลิน….คนพวกนี้คือคุณเป็นคนฆ่าใช่ไหม?”