บทที่ 2149 ใครจะเอาหัวใคร?

“ทำไม? ทำไมคุณ…ถึงไม่อยากได้กองกำลังนี้?”ม่านซาหงถามด้วยความมึนงง

“พวกกลุ่มคนที่ไม่มีความเป็นมนุษย์แล้ว เอามาทำอะไร? ต่อให้ฝีมือพวกมันเก่งกาจแค่ไหน ผมก็ไม่สนใจ!”

หลินหยางพูดอย่างเย็นชาว่า“ผมได้สั่งให้กองพันหลงเซวียนล้อมรอบภูเขาไว้แล้ว! ที่นี่ จะเป็นที่ฝังศพของพวกลัทธิปีศาจสวรรค์เหล่านี้!”

พูดจบ หลินหยางก็ออกจากวัดอวิ๋นตวนไป

“หมอเทวดาหลิน! รอก่อน! หมอเทวดาหลิน….”

ม่านซาหงรีบพูดขึ้น

แต่หลินหยางไม่สนใจ เขาเร่งตามพวกลัทธิปีศาจสวรรค์ที่ออกจากวัดไป

เมื่อออกมาจากวัด คนลัทธิปีศาจสวรรค์เหล่านี้ได้เผ่นหนีอย่างรวดเร็วราวกับลม

แต่ทิศทางที่พวกเขาวิ่งไปคือทางเดียวกัน นั่นก็คือไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของหน้าผาอวิ๋นตวน

หน้าผาอวิ๋นตวนสูงชันมาก ถนนบนภูเขาขรุขระ นักท่องเที่ยวน้อยคนมากที่จะสามารถปีนมาที่นี่ได้ ว่ากันว่าแม้แต่พระสงฆ์ก็น้อยมากที่จะปีนขึ้นไป ทุก ๆ ปีมีคนมาท้าประลองที่หน้าผาอวิ๋นตวน แต่ก็จะมีคนจำนวนหนึ่งตกลงหน้าผา ฝังกระดูกไว้ที่วัดอวิ๋นตวน

แต่สำหรับคนลัทธิปีศาจสวรรค์หน้าผานี้จะปีนขึ้นมาไม่ได้มีความยากอะไร

ไม่นาน คนลัทธิปีศาจสวรรค์ที่แขนหักขาดก็มาถึงหน้าผาอวิ๋นตวน

บนหน้าผา คนลัทธิปีศาจสวรรค์กลุ่มหนึ่งกำลังนั่งสมาธิ เหมือนกำลังเข้าฌาน

“ท่าน! ท่าน! แย่แล้ว! แย่แล้ว!”

คนลัทธิปีศาจสวรรค์ที่แขนหักขาดวิ่งกระเจิงมาบนหน้าผา จากนั้นคุกเข่าลง ร่ำไห้พูดว่า“หมอเทวดาหลินตามมาฆ่าแล้ว!”

“อะไรนะ? หมอเทวดาหลิน?”

ทุกคนลืมตาขึ้น แล้วพากันลุกจากที่นั่ง

“จะเป็นไปได้ยังไง? ทำไมเขาถึงมาปรากฏตัวที่นี่?”

“เขาไม่ใช่ว่าควรคุ้มกันอยู่เมืองเจียงเฉิน เพื่อป้องกันการโจมตีของลัทธิปีศาจสวรรค์เหรอ?”

“เขาบ้าไปแล้วเหรอ?”

คนพวกนี้ไม่อยากจะเชื่อ

คนลัทธิปีศาจสวรรค์ผมแดงเกาะแดงคนหนึ่งเดินมา จ้องมองพวกที่แขนหักขาด แล้วพูดอย่างเย็นชาว่า“พวกแกพูดมาดีๆสิ!”

“ท่านเชวี่ยเป้า! พวกเราไม่ได้โกหกพวกคุณ หมอเทวดามาจริงๆ เขาอยู่บนภูเขา เมื่อกี้อยู่ในวัดอวิ๋นตวน พวกเราจำนวนหนึ่งได้ประลองฝีมือกันกับเขา นังม่านซาหงที่ทรยศเจ้าลัทธิก็อยู่! พวกมันอยู่นี่กันหมด!”คนลัทธิปีศาจสวรรค์คุกเข่าอยู่พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเทา