บทที่ 2152 เหลวแหลก

“เอาเปรียบไอ้คนนี้แล้ว!”

เมื่อเห็นโลหิตปีศาจตาย ม่านซาหงพูดด้วยความไม่พอใจ แต่แววตาก็มีความสะเทือนใจเล็กน้อย

เธอพบว่ากองกำลังของดินแดนมังกร…..เหมือนจะไม่เหมือนกับเมื่อก่อนแล้ว

เปลวไฟกลุ่มนี้ คือค้นคว้ามาเพื่อยอดวรยุทธ์

ถ้าเปลี่ยนเป็นเธอ เกรงว่าคงจะมีหนทางเดียวคือวิ่งหนีสุดชีวิต ไม่สามารถที่จะต้านทานได้

นอกจากสิบสามจอมมารจะปรากฏตัว

ไม่นานไฟกองโตที่อยู่บนภูเขาก็ถูกหลินหยางดับมอด

แต่ตัวของหลินหยางอยู่ล่างภูเขาแล้ว

“ผู้บัญชาการหลิน!”

ผู้ดูแลกองพันหลงเซวียนวิ่งมา และทำความเคารพหลินหยาง“ทางเข้าทางออกทุกทางของศัตรูได้ทำลายหมดแล้วครับ!”

“ดีมาก ขึ้นไปตรวจสอบบนภูเขาอีก และจัดการกับผู้กระทำผิดที่หนีไปได้!”

“รับทราบ!”

คนผู้นั้นตะโกนขึ้น โบกสะบัดมือ จากนั้นกองพันหลงเซวียนจึงได้เปิดภูเขาอวิ๋นตวนออก

ม่านซาหงสูดหายใจเข้าลึกๆ มองหลินหยางอย่างไม่อยากจะเชื่อ

“คิดไม่ถึงว่า…คุณเป็นผู้บัญชาการด้วย?”

“เมื่อก่อนผมเคยไปดินแดนซากุระ พอกลับมาก็เป็นแล้ว”หลินหยางพูดขึ้น

ม่านซาหงอยู่อยู่ในลัทธิปีศาจสวรรค์ทั้งปี แน่นอนว่าไม่รู้เรื่องนี้