บทที่ 2161 ทดสอบ

เมื่อได้ยินแบบนี้ ในใจของม่านซาหงก็รู้สึกโกรธอย่างเดือดพล่าน

ทว่าเธอกลับไม่ได้แสดงออกมา แต่กลับก้มหน้าลง "ฉันถูกถอดออกจากรายชื่อแม่มดหญิงนานแล้ว ฉันไม่กล้าคาดหวังว่าจะได้เป็นแม่มดของจอมมารอ่าวหรอก! ฉันเพียงแค่ต้องการคอยอยู่รับใช้จอมมารอ่าวข้างกายเท่านั้นเอง!"

"แต่คุณทรยศหักหลังลัทธิปีศาจสวรรค์แล้ว จุดจบของคุณมีเพียงอย่างเดียวเท่านั้นก็คือความตาย!" จอมมารอ่าวกล่าว

"หากฉันชดเชยสิ่งที่ทำผิดไปได้ไหม?" ม่านซาหงกล่าว

"ต่อให้เป็นความดีที่มากมายแค่ไหนก็ทดแทนกับการทรยศหักหลังไม่ได้"

"จอมมารอ่าว อันที่จริงฉันไม่ได้คิดทรยศหักหลังลัทธิปีศาจสวรรค์ ที่ฉันออกจากลัทธิปีศาจสวรรค์เพราะถูกเหยาเชียนซานบีบบังคับ เหยาเชียนซานไร้ความสามารถเองที่ไม่สามารถจัดการกับเจียงเฉินได้ ทำให้ความผิดทั้งหมดตกมาอยู่ที่ฉันเพียงคนเดียว เขาคิดจะทำให้ฉันเป็นแพะรับบาป ฉันหมดหนทางจึงต้องหนีไปที่เจียงเฉิน! อันที่จริงฉันนึกถึงลัทธิปีศาจสวรรค์อยู่ตลอดเวลาและคาดหวังจะได้กลับมาที่นี่เสมอ! และวันนี้ฉันก็ตั้งใจเตรียมของขวัญมาให้คุณหนึ่งชิ้น หวังว่าของขวัญชิ้นนี้จะทำให้คุณพึงพอใจและยอมรับฉันได้!"

เมื่อพูดจบ ม่านซาหงก็นำดอกบัวขาวล้างโลกออกมา

"นี่คือ...ดอกบัวขาวล้างโลก?"

สายตาของจอมมารอ่าวจับจ้องไปที่ดอกบัวที่สวยงามในมือของม่านซาหงอย่างไม่คาดสายตา

"แย่แล้ว! ที่แท้นังสารเลวคนนี้ก็มีแผนการแบบนี้เหรอ!"

สีหน้าของจั่วเหยียนเคร่งเครียดอย่างมาก

"หมายความว่ายังไง?" กงซูอี้เหรินรีบถาม

"คุณยังไม่เข้าใจอีกเหรอ? ทำไมนังผู้หญิงคนนี้ถึงไม่มอบดอกบัวขาวล้างโลกให้กับเรา และไม่มอบให้กับจอมมารสูงสุด ทว่าเธอกลับนำมามอบให้กับจอมมารอ่าวลำดับที่ห้า? นั่นก็เพราะนังคนชั่วคนนี้รู้ว่าเขาเป็นคนดี! เพียงแค่เธอมอบดอกบัวขาวล้างโลกนี้ให้เขาไป จอมมารอ่าวไม่มีทางฆ่าเขาแน่นอน จอมมารอ่าวกลัวว่าจะถูกวิพากษ์วิจารณ์ ทำให้เขาต้องรับเธออยู่ข้างกายอย่างแน่นอน!" จั่วเหยียนกล่าว

"พูดแบบนี้หมายความว่าต่อให้นังผู้หญิงคนนี้จะมีจอมมารอ่าวคอยหนุนหลังเธออย่างนั้นเหรอ?" กงซูอี้เหรินแสดงสีหน้ากังวลใจ

"ดูเหมือนว่าหากจะจัดการนังผู้หญิงคนนี้ภายหลังละก็จะต้องยากแน่ๆ หวังว่าผู้หญิงชั่วคนนี้จะไม่ย้อนกลับมาทำร้ายเราภายหลัง!" จั่วเหยียนกล่าว

"เธอกล้าเหรอ?" กงซูอี้เหรินกล่าวพร้อมกับแสดงแววตาอาฆาต