บทที่ 2165 ตื่นตะลึงตกใจกลัว

กงซูอี้เหริน และเหยาเชียนซาน ทั้งสองคนยังคงทำตามคำสั่งของจอมมารอ่าวโดยการมุ่งหน้าไปที่ที่เย็นยะเยือกที่สุด เพื่อสกัดกั้นเทพอัคคี

แน่นอน ตามที่จั่วเหยียนพูด พวกเขาไม่ได้เดินทางไปจริงๆ ก็แค่เตร่อยู่ข้างนอก พวกเขาจะกล้าไปหาความซวยอย่างเทพอัคคีได้ยังไง?

แต่จอมมารอ่าวเองก็ทรมาน หลังจากเอาดอกบัวขาวล้างโลกมาได้ ข้อมูลนี้ก็เหมือนติดปีกแพร่สะพัดไปทั้งลัทธิปีศาจสวรรค์แล้ว

คนลัทธิปีศาจสวรรค์จำนวนมากกำลังวิพากษ์วิจารณ์

และแน่นอนว่าข่าวคราวนี้ก็ว่อนเข้าหูของจอมมารคนอื่น

วันนี้ ผู้หญิงผมสั้นรูปร่างเย้ายวนพากลุ่มคนลัทธิปีศาจสวรรค์มาที่ด้านหน้าหอไป๋กู่

“เรียกนายท่านของพวกแกออกมาเดี๋ยวนี้!”

ฝ่ายหญิงจ้องมองคนลัทธิปีศาจสวรรค์ที่ยืนอยู่หน้าหอ ตะคอกขึ้นด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก

“ท่านแม่มดเจี้ยงอิ๋ง!”

ปีศาจสีหน้าเปลี่ยน รีบทำความเคารพ“ท่านแม่มดรอสักครู่ ผมจะรีบรายงานทันที”

พูดจบก็วิ่งเข้าไป

พอจอมมารอ่าวที่กำลังศึกษาดอกบัวขาวล้างโลกอยู่ด้านในหอได้ยิน สีหน้าไม่สู้ดีขึ้นมาทันที

“เจี้ยงอิ๋ง? นี่ไม่ใช่แม่มดของจอมมารคนที่สี่หยูช่าเหรอ?”ม่านซาหงที่อยู่ด้านข้างพูดขึ้น

“ใช่ ดูอย่างนี้แล้วหยูช่าคงทนไม่ไหวกับการอยากได้ดอกบัวขาวล้างโลกในมือของฉันละ!”จอมมารอ่าวแผ่รังสีอำมหิตในแววตาออกมา กัดฟันพูดขึ้นว่า“ดอกบัวขาวล้างโลกเป็นของฉัน! ไม่ว่าใครก็อย่าคิดมาแย่ง! เขาจอมมารอันดับสี่นับว่าอะไรกัน! ถ้ากล้าจะเอาดอกบัวขาวของฉัน! ฉันจะฆ่าทิ้ง!”

“แต่ถึงแม้ว่าท่านจะฆ่าหยูช่าได้ แล้วมีประโยชน์อะไรคะ? จอมมารของลัทธิปีศาจสวรรค์พวกเรามีตั้งสิบสามคน ตายไปคนหนึ่งแล้วยังไง? ทำลายความโลภของพวกเขาไม่ได้หรอก ! อีกอย่างท่านทำแบบนี้ ก็เหลือจุดบกพร่องจุดอ่อนไว้ กลับกันพวกเขาก็จะหาโอกาสย้อนมาลงมือกับท่านได้!”ม่านซาหงพูดขึ้น

“พวกเขากล้า? ดอกบัวขาวล้างโลกอยู่ที่นี่ มาคนหนึ่งก็ฆ่าคนหนึ่ง มาคู่ฆ่าคู่!”จอมมารอ่าวพูดด้วยความเดือดดาล