บทที่ 217 ก้มหัว

ฝ่ายใต้ในตอนนี้เหมือนมีแมลงวันหัวเขียวบินว่อนไปทั่ว

ทุกอย่างตกอยู่ในความวุ่นวายไม่สามารถควบคุม

ในตอนนั้นเองที่หลินหยางเองก็เริ่มเคลื่อนไหวแล้ว

เขาหยิบเข็มเงินบนพื้นขึ้นแล้วพุ่งตรงเข้าหาฝูงชน

ฟิ้วฟิ้วฟิ้วฟิ้ว…

เข็มเงินพุ่งออกไปราวกลับดาวตกที่ส่องแสงแพรวพราว

แทบจะไม่มีใครสามารถต้านทานเข็มเงินของเขา

หลังจากที่เข็มเงินปักลงบนแขน ร่างกายของคนพวกนั้นหยุดชะงัก

พวกเขาทำได้แต่นั่งลงบนพื้นด้วยความเหม่อลอย พยายามขยับแขนของตัวเองเหมือนกับคนที่มีวิญญาณหลุดออกจากร่าง

พวกเขาโดนฝังเข็มลงบนจุดเฟินจี้ สามารถบอกได้ว่าอนาคตของพวกเขาพังทลายแล้ว

ส่วนทางด้านของฉินไป่ซงและหงเจียเล่อมองตาค้าง คนทั้งสองพูดอะไรไม่ออก

"หลังจากผ่านวันนี้ไป เกรงว่าวงการแพทย์แผนจีน…คงจะต้องสั่นคลอนแน่นอน" หลิวหรูซือยิ้มอย่างขมขื่น

"คนคนนี้มันบ้า! เขาต้องเป็นคนบ้าแน่นอน! มันต้องใช่แน่!" หนานซิงที่อยู่ด้านข้างพูดด้วยเสียงที่สั่นเทา

"อ้า!"

ในตอนนั้นเอง มีเสียงกรีดร้องดังขึ้น

แพทย์อัจฉริยะวังกังก็โดนไปด้วย!

หลังจากนั้นคือเฟิงเสี่ยวหง ยันเสี่ยวเยว่…

ไม่มีแพทย์อัจฉริยะคนไหนสามารถหนีพ้นจุดจบของการโดนฝังเข็มจุดเฟินจี้

ส่วนสมาชิกธรรมดาของฝ่ายใต้ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ด้วยความเร็วระดับนี้ของหลินหยาง เขาไล่ตามออกไปทำลายทักษะการแพทย์ของคนพวกนี้ได้ในพริบตาเดียว ทั้งสถาบันฝ่ายใต้เริ่มเงียบลง

หลังจากผ่านไปประมาณสิบห้านาที ในที่สุดหลินหยางก็หยุด

ฉินไป่ซงและกงเจียเล่อรีบวิ่งตามออกไป กลับเห็นหลินหยางยืนอยู่บนถนนอย่างเงียบสงบ เขากำลังจ้องมองคนนับไม่ถ้วนของฝ่ายใต้

เขาทำลายฝ่ายใต้แล้ว!

ไม่ว่าจะเป็นคนที่มาหาเรื่องเขาหรือคนที่ไม่เกี่ยวข้องพวกนั้น!

เขาไม่ปล่อยไว้แม้แต่คนเดียว!

ฉินไป่ซงมองภาพนี้ด้วยความตกตะลึง หัวใจของเขาเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง

เขาไม่เข้าใจว่าทำไมหลินหยางต้องทำแบบนี้

อย่างไรก็ตาม ในมุมมองของเขาหลินหยางคือหมอที่ช่วยชีวิตผู้คน!

ที่หลินหยางทำไปทั้งหมดไม่ได้เพียงเพื่อแก้แค้นอย่างเดียวเท่านั้น…

"เวรกรรมจะตามสนองคุณ เวรกรรมจะตามสนองคุณแน่นอน!" ฉางไป่ซงชี้หน้าหลินหยางด้วยร่างกายที่สั่นเทา

"คุณทำร้ายคนตั้งมากมายขนาดนี้ กลุ่มอิทธิพลที่อยู่เบื้องหลังของพวกเขาจะต้องแก้แค้นคุณแน่นอน หมอเทวดาหลิน! ไม่ว่าคุณจะเป็นใครหรือมีกลุ่มอิทธิพลอะไรอยู่เบื้องหลัง! คุณจะโดนพวกเขาไล่ล่า คุณจะโดนพวกเขาสับเป็นหมื่นชิ้น!"

เสียงสาปแช่งดังขึ้นอีกครั้ง

ครั้งนี้เสียงมาจากจางเสี่ยวเยี่ยนและปี้เซียน

หลินหยางทำลายอนาคตของพวกเขาแล้ว ทั้งฝ่ายใต้โดนทำลายหมดแล้ว ทำลายความพยายามของทุกคนหมดแล้ว

แต่…หลินหยางทำเหมือนไม่ได้ยินคำสาปแช่งของคนพวกนี้

"อาจารย์!"

ฉินไป่ซงและกงเจียเล่อรีบเดินตรงเข้ามา

ในแววตาของคนทั้งสองเต็มไปด้วยความกังวล

พวกเขาเชื่อ ทั้งชีวิตของหลินหยางคงไม่ได้อยู่อย่างสงบแน่นอน!

ฝ่ายใต้มีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนมาก หลินหยางเคยคิดหรือเปล่าว่าจะรับมือกับการแก้แค้นของกลุ่มอิทธิพลที่อยู่เบื้องหลังฝ่ายใต้ยังไง

ฉินไป่ซงถอนหายใจ ภายในหัวเริ่มคิดมาตรการรับมือ

แต่ในตอนนั้นเอง หลินหยางพูดขึ้นอย่างกะทันหัน

"พวกคุณคิดแบบนั้นจริงเหรอ? พวกคุณคิดว่ากลุ่มอิทธิพลที่อยู่เบื้องหลังของพวกคุณจะมาเล่นงานผมเพื่อพวกคุณจริงเหรอ?"

คำพูดประโยคนี้ทำให้ผู้คนมากมายเงียบลงทันที

"คุณหมายความว่ายังไง?" ฉงฉางไป่ถามด้วยความโกรธ

"ผมจะบอกพวกคุณก็ได้ กลุ่มอิทธิพลที่อยู่เบื้องหลังของพวกคุณไม่เพียงแต่จะไม่ออกหน้าแทนพวกคุณ และพวกเขาถึงขั้นจะมาขอร้องผม มาคุกเข่าขอขมาผม มาขอการให้อภัยจากผม! ส่วนพวกคุณ…ก็ต้องทำแบบนั้นเหมือนกัน!" หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย

นี่มันเรื่องบ้าบออะไรกัน?

ทุกคนในตอนนี้แทบอยากจะฉีกหลินหยางให้เป็นเศษชิ้นเนื้อ

คุกเข่าขอขมา? ขอการให้อภัย?

พระอาทิตย์ขึ้นฝั่งตะวันตกเหรอ?

"คุณกำลังฝันกลางวันอยู่หรือไง?"