บทที่ 2179 กรงพลังปีศาจ

"ไม่เลว!"

หลินหยางทำการยกแขนขึ้นมาเพื่อให้มองเห็นข้อมืออย่างชัดเจนโดยไม่ปกปิดแต่อย่างใด

ที่ตรงนั้นมีแสงเปล่งประกายระยิบระยับ

เมื่อมองก็เห็นได้ว่านั่นคือเลือดวิญญาณ!

จำนวนมากซึ่งรวมแล้วมีถึงสามสิบหยดด้วยกัน

"ดูเหมือนว่าวันนี้พระเจ้าจะเข้าข้างผมสินะ! ไม่เพียงแต่จะนำพาดอกบัวขาวล้างโลกมาให้ แต่ยังประทานเลือดวิญญาณสามสิบหยดมาให้ผมอีกด้วย วันนี้หลังจากผมฆ่าคุณลง ผมก็ได้ขึ้นไปสู่จุดสูงสุดและได้กลายเป็นจอมมารที่แท้จริงลำดับที่สองที่ไม่มีใครเทียบได้อีกต่อไป! จากนั้นโลกนี้จะอยู่ภายใต้ฝ่าเท้าของผม!" จอมมารสูงสุดกล่าวเสียงแหบแห้งและแววตาของเขาก็เปล่งประกายลุกโชนออกมา

"มีความเชื่อมั่นในตัวเองมากขนาดนั้นเลยเหรอ? ดูเหมือนว่าคุณจะทำลายร่างเทพยุทธของผมได้?" หลินหยางขมวดคิ้วถาม

จอมมารสูงสุดไม่พูดอะไร ทว่ากลับยกดาบขึ้นมาและจับไปที่คมดาบแน่นแล้วรูด

ฉึก!

นิ้วทั้งห้าของเขาถูกเฉือนทันที

จากนั้นเลือดที่มีสีดำสนิทก็ไหลออกมาและเอ่อนองไปทั่วทั้งคมดาบ

กริก!

กริก!

กริก....

จู่ๆ ดาบปีศาจก็มีเสียงประหลาดเกิดขึ้นราวกับเสียงกลืนยังไงยังงั้น ซึ่งทำให้ผู้ได้ยินต่างพากันตกใจ

หลินหยางแสดงสีหน้าเคร่งเครียด

ดาบนั้น....หรือว่ามันกำลังกลืนกินเลือดสดของจอมมารสูงสุดเหรอ?

ไม่ได้!

จะทำให้เขาทำสำเร็จไม่ได้!

แววตาของหลินหยางเกรี้ยวกราดและกระโดดออกไปทันที และเข็มมังกรหงเหมิงก็ได้อยู่ตรงหน้าของเขาราวกับเป็นเส้นไหม

หลังจากเข้าไปใกล้ หลินหยางก็ยกมือขึ้นเพื่อคว้ามัน และแทงไปที่หน้าอกของจอมมารสูงสุดอย่างดุเดือดด้วยเข็มมังกร

ตึ่ง! ตึ่ง! ตึ่ง! ตึ่ง! ตึ่ง....

เข็มมังกรทั้งหมดพุ่งเข้าที่หัวใจของจอมมารสูงสุด แต่แทนที่จะจมเข้าไปในหัวใจของเขาอย่างที่หลินหยางคิด พวกมันทั้งหมดกลับกระเด็นออกไป

มันไม่สามารถเข้าไปในผิวหนังของเขาได้เลย

แววตาของหลินหยางสั่นสะท้าน ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกใจ

"คุณ...มีร่างเทพยุทธด้วยเหรอ?"

"คิดว่าคุณมีร่างเทพยุทธเพียงคนเดียวเหรอ?"

จอมมารสูงสุดตะคอกอย่างเย็นชาและทันใดนั้นก็ยกดาบขึ้นแล้วเหวี่ยงมันไป