บทที่ 2193 ทุ่มสุดตัว

หลินหยางกำหมัดแน่นและลืมตาขึ้นทันที เขาอยากจะหยิบโทรศัพท์ออกมาเดี๋ยวนี้เลยด้วยซ้ำ

อันที่จริง...เขาเองก็ทนไม่ได้อีกต่อไปแล้ว!

หากเทพอัคคีรู้ว่าคนเหล่านี้เป็นตัวปลอม เทพอัคคีจะต้องมุ่งหน้าบุกมาที่เจียงเฉินโดยไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น

ถึงตอนนั้น เจียงเฉินจะต้องกลายเป็นทะเลเพลิงแน่ๆ

แต่ถึงตอนนี้แล้ว หลินหยางเองก็ไม่มีหนทางอื่น!

ทำยังไงดี?

หลินหยางรู้สึกสับสนอย่างมาก และเขาก็กำโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋า ทว่ากลับไม่ยอมหยิบออกมา

และขณะนี้เอง

กริ๊ง กริ๊ง...

เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมา

หลินหยางตกใจและรีบหยิบโทรศัพท์ออกมา

ชวี่เจิ้งโทรเข้ามา!

"ชวี่เจิ้ง เป็นยังไงบ้าง?" หลินหยางรับโทรศัพท์และรีบถามทันที

"ประธานหลิน! เราได้ผลิตสิ่งที่คุณต้องการได้สำเร็จแล้ว! และตอนนี้ก็กำลังมุ่งหน้าไปที่ประเทศฝู อีกประมาณสองชั่วโมงก็จะถึงที่นั่น! แต่การประกอบสิ่งนี้จำเป็นต้องใช้เวลาอีกหนึ่งชั่วโมง! ไม่รู้ว่าเวลาจะทันไหม!" น้ำเสียงของชวี่เจิ้งหอบเล็กน้อย

"หมายความว่าต้องยื้อเวลาต่อไปอีกประมาณสามชั่วโมงใช่ไหม? ไม่มีปัญหา! ขอบคุณมาก!"

หลินหยางรีบวางสายทันที

"ประธานหลิน?" ชวี่เทียนจ้องมองเขาด้วยแววตาเปล่งประกาย

"ยื้อเวลาให้ได้อีกสามชั่วโมง!" หลินหยางกล่าวอย่างเคร่งขรึม

"สามชั่วโมง?"

ชวี่เทียนตกใจและกล่าวอย่างเหม่อลอย "จากสถานการณ์ตอนนี้นั้น เราไม่สามารถยื้อเวลาได้อีกต่อไปแล้ว แค่หนึ่งชั่วโมงก็ดีมากแล้ว สามชั่วโมง...นี่....จะเป็นไปได้ยังไง? ?"

หลินหยางขมวดคิ้ว เขาจะรู้ได้ยังไง?

เวลากระชั้นชิดอย่างมาก หลินหยางสูดหายใจเข้าและทำได้เพียงลองเสี่ยงดูเท่านั้น

"โทรหาคนที่ริมทะเลสาบและสั่งให้พวกเขาเก็บเต็นท์และกระโจมเพื่อเดินมุ่งหน้าไปยังสถานที่ที่เทพอัคคีอยู่! !"

"อ๋า?"

ชวี่เทียนตกตะลึง