บทที่ 2202 พลังมหาศาลเหลือเชื่อ

“อะไรกัน?”

เทพอัคคีชะงักงัน รีบหันมอง

ถึงได้พบว่าหลินหยางลอยออกไปไกลจากหมู่บ้านแล้ว

“คิดจะหนีเหรอ? มันไม่ง่ายขนาดนั้น!”

เทพอัคคียิ้มอย่างเย็นชา รีบหมุนตัวออกไปตาม เวลาเดียวกันเปลวไฟก็กดทับปลกคลุมมากขึ้น

หลินหยางไม่สามารถต่อสู้ได้อีก เขาทำได้เพียงพยายามควบคุมร่างเทพยุทธก้าวไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง

ต่อให้แผ่นหลังของเขาถูกเผาไหม้ ก็ไม่กล้าที่จะหันหลังกลับไปมอง

เวลานี้ผ่านไปหลายนาที หลินหยางมาถึงข้างหน้าหมู่บ้านแล้ว

แต่การต่อสู้บริเวณหมู่บ้าน ทำให้เขาตะลึงงัน

เขาเห็นความหายนะนอกหมู่บ้าน ซากศพไหม้เกรียมอยู่ทุกหนทุกแห่ง

ไฟราวกับทะเลล้อมรอบหมู่บ้านนี้ไว้

คนที่อยู่ด้านในเหมือนถูกล้อมด้วยเพลิงไฟอยู่ด้านใน ทำได้เพียงเฝ้ารอความตาย

คนของนิกายตงหวงและพรรคโบราณพุ่งโจมตีคนเกาะเสินหั่วที่อยู่ด้านนอกหมู่บ้าน

การโจมตีของพวกเขาเป็นเหมือนน้ำแก้วหนึ่งกับรถขนฟืนที่ไฟไหม้

แต่เพราะพวกเขาไม่กลัวตาย จนถึงตอนนี้คนของเกาะเสิ่นหั่วเลยเข้ามาในหมู่บ้านยังไม่ได้

ดวงตาของหลินหยางแดงก่ำ จ้องมองด้วยความเดือดดาล

เขาแทบอยากจะกระโจนเข้าไปสังหารคนของเกาะเสินหั่วให้ราบคาบ

แต่ติดตรงที่ว่าตอนนี้เขาทำไม่ได้

เพราะเทพอัคคีตามเขามาแล้ว

“หมอเทวดาหลิน! !”

ฉยงตาวที่อยู่ด้านล่างเห็นหลินหยางมา เลยรีบเรียก

“หมอเทวดาหลินมาแล้ว!”

“ดีจริงๆ!”

“พวกเรามีทางรอดแล้ว!”

ทุกคนเหมือนเห็นผู้ช่วยให้รอดพ้นจากอันตราย เลยตะโกนขึ้นด้วยความตื่นเต้นดีใจ

คนของเกาะเสินหั่วสีหน้าเปลี่ยน

แต่วินาทีถัดมา บนใบหน้าของพวกเขาก็เต็มไปด้วยความดีใจ

“ท่านเทพอัคคีมาแล้ว!”

“ฮ่าๆๆๆๆ ดูสิตอนนี้พวกเขาจะยืนหยัดได้ถึงเมื่อไหร่! !”

คนของหยางหัวได้ยิน ถึงกับตื่นตะลึงพรึงเพริด