บทที่ 2211 ไฟบูชายัญเสินหั่ว

ซูเหยียนรู้สึกเหลือเชื่อ

"แม้ว่าฉันจะไม่ใช่คนของหยางหัว แต่ก็เคยได้ยินคุณกงซีหยุนพูดว่าประธานหลินดีต่อจางฉีเย่ขนาดนี้ แต่ทำไมจู่ๆ จางฉีเย่กลับหักหลังประธานหลินได้?"

"เรื่องนี้ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน! จางฉีเย่หักหลังกะทันหันแบบนี้เป็นเรื่องที่เราไม่เคยคาดคิดมาก่อน แต่เรื่องราวก็มาถึงขั้นนี้แล้ว ก็ไม่มีอะไรจะพูดอีกแล้ว! ตั้งแต่ตอนนี้ไปจางฉีเย่ก็คือศัตรูของเรา! ในเมื่อเขาเลือกที่จะทรยศหักหลังหยางหัว ฉะนั้นผลลัพธ์ทั้งหมดหลังจากนี้เขาจะต้องรับผิดชอบ!" หม่าไห่กล่าวด้วยแววตาแห่งความโกรธและเคียดแค้น

ซูเหยียนพยักหน้าและไม่พูดอะไร จากนั้นก็มองไปที่รถที่อยู่ตรงหน้า "ประธานหม่า เราจะไปที่ไหนเหรอ?"

"ไปที่กองบัญชาการของกองทัพหลงเซวียน! ตอนนี้ยอดฝีมือของหยางหัวต่างออกจากเจียงเฉินไปกันหมด ด้วยความสามารถของผม หากคิดจะปกป้องคุณนั้นคงเป็นเรื่องยาก ฉะนั้นผมจึงต้องขอให้กองทัพหลงเซวียนช่วยปกป้องคุ้มครองคุณ!"

"ที่แท้ก็เป็นงี้เอง แต่...ทำไมคนเหล่านั้นต้องลงมือจัดการฉันด้วย? หรือว่าพวกเขาต้องการจับฉันเพื่อไปข่มขู่หมอเทวดาหลิน?"

"ใช่ครับ"

"น่าขำจริงๆ ฉันไม่ได้เป็นอะไรกับหมอเทวดาหลินซะหน่อย! ฉันว่าในสายตาของหมอเทวดาหลินแล้วนั้น คุณสำคัญต่อเขามากกว่าฉันซะอีก" ซูเหยียนอดไม่ได้ที่จะกล่าวออกมา

หม่าไห่ยิ้ม แต่ไม่อธิบายอะไร

แต่เมื่อลองคิดดูดีๆ การที่หลินหยางไม่ได้ประกาศตำตนที่แท้จริงของหมอเทวดาหลินนั้นเป็นเรื่องที่เหมาะสมแล้ว เพราะจางฉีเย่รู้ความสัมพันธ์ระหว่างหลินหยางและซูเหยียน ทำให้เขาคิดจะลงมือกับซูเหยียน

หากประกาศข่าวเรื่องนี้ออกไป เกรงว่าคนที่คิดจะจับตัวซูเหยียนในทุกวันคงต้องถล่มทำลายประตูเมืองเจียงเฉินจนย่อยยับอย่างแน่นอน

ไม่นานรถก็ขับเข้าไปในกองทหารรักษาการณ์กองทัพหลงเซวียนในเมืองเจียงเฉิน

ทหารจำนวนมากของกองทัพหลงเซวียนวิ่งออกมาพร้อมกับคุ้มกันรถเพื่อขับเข้าไป

ผู้บัญชาการของกองทัพหลงเซวียนเองก็ปรากฏตัวขึ้นเช่นกัน

เมื่อเห็นกลุ่มคนเหล่านี้ หม่าไห่ก็รู้สึกโล่งใจอย่างมาก

คนเหล่านี้ไม่ใช่ใครที่ลัทธิปีศาจสวรรค์คิดจะหาเรื่องเอาได้ง่ายๆ และที่จางฉีเย่ไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่ามก็เพราะรู้ถึงการมีอยู่ของกองทัพหลงเซวียน

แต่เมื่อเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น กองทัพหลงเซวียนเองก็รู้สึกละอายใจอย่างมาก ดังนั้นจคงส่งคนจำนวนกว่าเจ็ดพันคนเพื่อออกไปค้นหากงซ๊หยุนเป็นวงกว้างทั่วเจียงเฉิน