บทที่ 2213 ไม่จำเป็น

ตู้ม! !

การโจมตีนี้เป็นระเบิดที่มีผลกระทบตามมาอย่างมาก

พลังงานอันน่าสะพรึงกลัวกระจายไปทุกทิศทุกทางราวกับดอกไม้ไฟที่กำลังผลิบาน

เมฆขาวแตกเป็นเสี่ยงๆ

แผ่นดินแตกร้าวเป็นเสี่ยงๆ

ภูเขาทั้งลูกสั่นสะเทือน

น้ำในทะเลสาบเกิดเป็นคลื่นซึ่งเป็นเรื่องยากที่จะสงบลงได้ในระยะเวลาอันสั้น

ส่วนคนรอบข้างก็หวั่นไหวสั่นสะท้านไปหมด

หลายคนต่างช็อกตายด้วยความตกตะลึง

เฉาซงหยาง หยวนซิงและคนอื่นๆ ปกป้องชวี่เทียนและธิดาศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่มีวรยุทธ์ใดๆ และถอยกลับอย่างรวดเร็ว

แต่แม้พวกเขาก็ยังไม่สามารถต้านทานผลพวงอันน่าสะพรึงกลัวของอีกฝ่ายได้ พวกเขาทั้งหมดก็ถูกเหวี่ยงออกไปและล้มลงกับพื้นพร้อมกับศีรษะที่เปื้อนเลือด และกระอักเลือดออกมา ซึ่งดูน่าสังเวชอย่างมาก

สำหรับหมู่บ้านนั้นได้ถูกกวาดล้างถล่มทลายไปหมดแล้ว

และปืนใหญ่ลำแสงไอออนข้างๆ หลินหยางก็แตกสลายภายใต้แรงกระแทกที่รุนแรง และมันก็แตกเป็นชิ้นๆ

อย่างไรก็ตาม ทั้งสองไม่ได้แยกจากกัน

พวกเขาปะทะหมัดกันโดยยังคงท่าทางการโจมตีเอาไว้

แต่สถานการณ์ดูเหมือนจะหยุดนิ่งและทั้งสองคนไม่ขยับเลย

เว้นแต่เมฆและหมอกที่ค่อยๆ สลายไป ทุกสิ่งยังคงนิ่ง

เคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้า

ติ๊กต่อก!

ติ๊กต่อก...

เกิดเสียงเล็กๆ ดังขึ้นหลายเสียง

เมื่อมอง

คือเทพอัคคีและหลินหยางที่กระอักเลือดออกมาพร้อมกัน

เลือดสีแดงสดค่อยๆ ไหลลงมาจากมุมปากของเขาและกระทบกับพื้นน้ำแข็ง

ในที่สุด ทั้งสองก็ต่างถอยออกไปอย่างทุลักทุเลก่อนที่จะทรงตัว