บทที่ 2229 คุณมันบ้าไปแล้ว

"ได้เวลาแล้ว!"

สื่อหลงเทียนกล่าวพร้อมกับสีหน้าที่เต็มไปด้วยความคับแค้นใจ

ก่อนหน้านี้เขาพ่ายแพ้อย่างย่อยยับในสงครามภายในของลัทธิปีศาจสวรรค์ ทำให้เขาเกิดความคับแค้นขึ้นในใจและทำให้เขาคิดอยากฆ่าหลินหยางอยู่ตลอดเวลา!

หากไม่กำจัดหลินหยางลงและกำจัดความเคียดแค้นในใจไป เขารู้ดีว่าชีวิตนี้เขาไม่มีทางพัฒนาความสามารถของเขาได้อีกอย่างแน่นอน!

ฉะนั้นเขาจึงตั้งใจไปพบกับเจ้าลัทธิ เพื่อขอใช้วิชาลับเฉพาะในการปรับแต่งร่างกายของเขาเพื่อให้เขาสามารถเพิ่มพละกำลังและความสามารถได้

ไม่เพียงเท่านั้น ดาบปีศาจในมือที่เขาใช้อยู่นั้นก็เป็นสิ่งที่เจ้าลัทธิมอบให้ และพลังของมันก็มากกว่าดาบปีศาจก่อนหน้านี้มาก ดาบไฮเทคของหลินหยางไม่มีทางทำอะไรมันได้อย่างแน่นอน

สื่อหลงเทียนเดินเข้าไปหาหลินหยางและเตรียมจะจัดการเอาชีวิตของเขา

แต่ขณะนี้เอง หลินหยางก็เงยหน้าขึ้นและกล่าวเสียงแหบแห้ง "คุณคิดว่าคุณสามารถเอาชนะผมได้อย่างนั้นเหรอ?"

"ทำไม? ผมฆ่าคุณไม่ได้?" สื่อหลงเทียนขมวดคิ้ว

"หากผมต้องตายจริงๆ! ก็คงไม่ตายลงด้วยเงื้อมมือของคุณหรอก ผมจะตายด้วยเงื้อมมือของผมเองเท่านั้น!"

หลินหยางกล่าวเสียงแหบแห้งและทันใดนั้นก็ยกมือขึ้นมือและขยับนิ้วของเขาไปมา

ควับ ควับ ควับ...

จากนั้นก็เห็นลำแสงคล้ายดาวตกจำนวนมากบินออกมาจากปลายนิ้วของเขา ลอยอยู่เหนือศีรษะของเขาโดยตรง

หนาแน่นเหมือนเม็ดฝน

เมื่อมองใกล้ๆ สิ่งเหล่านี้คือเข็มปราณทั้งหมด

สื่อหลงเทียนตกตะลึง ทันใดนั้นก็ตระหนักว่ามีบางอย่างผิดปกติ และทันใดนั้นก็เร่งความเร็วพุ่งไปหาหลินหยาง

แต่หลินหยางกลับกระตุ้นให้เข็มปราณแทงร่างกายของเขาทันทีอย่างไม่ลังเล

สื่อหลงเทียนหน้าซีดด้วยความตกใจ รีบหยุดและตะโกนทันที "หยุด!"

เข็มปราณหยุดชะงัก

หลินหยางจ้องมองที่ไปที่สื่อหลงเทียน ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นแน่วแน่