บทที่ 2240 ถามตอบ

นี่มันเกิดอะไรขึ้นเหรอ?

คนใหญ่คนโตจำนวนมากนั่งอยู่ที่นี่ เจิ้งอวี้จ่างไม่ได้เอ่ยพูดถึงใครเลย นอกจากซูเหยียนเพียงคนเดียว?

เธอมีอะไรที่แตกต่างจากคนอื่นเหรอ?

หลินหยางงงงวยอย่างมาก แต่ก็ไม่ดีถ้าจะไปถาม

ซูเหยียนตื่นตระหนกเช่นกัน รีบลุกยืนขึ้น แล้วพูดว่า:สวัสดีค่ะคุณเจิ้ง ฉันคือซูเหยียนค่ะ!”

“อ้อ….”เจิ้งอวี้จ่างมองวิเคราะห์ซูเหยียนเล็กน้อย พยักหน้าแล้วพูดว่า：“ไม่เลวๆ คุณซูเป็นคนที่ประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย ขยันๆไว้นะ”

“ขอบคุณค่ะ เจิ้งอวี้จ่าง”จากนั้นซูเหยียนก็นั่งลง

เจิ้งอวี้จ่างเองก็นั่งลง เขามองกวาดสายตาไปบริเวณโดยรอบ และพูดขึ้นว่า：“เรียกผมว่าเจิ้งเฉียนคุน เป็นผู้รับผิดชอบดูแลการประชุมขององค์กรสังกัดเขตแดนทางใต้ และก็เป็นเจ้าภาพการประชุมหัวหน้ามังกรนี้ด้วย มีบางคนน่าจะรู้จักผม แต่เมื่อนึกถึงครั้งนี้มีคนมาใหม่จำนวนไม่น้อย เดี๋ยวผมจะแนะนำตนเองแบบง่ายๆ และก็แนะนำเจ้าหน้าที่ที่เข้าร่วมในการประชุมครั้งนี้ด้วย！”

พูดจบแล้ว เจิ้งอวี้จ่างก็ยื่นมือออกไปแล้วพูดว่า：“ท่านนี้คือหลิงฮุ่ย เป็นผู้ตรวจสอบของกลุ่มธุรกิจซางเหมิง เพราะพวกเราได้รู้มาว่ามีปัญหาบางอย่างภายในกลุ่มธุรกิจซางเหมิง ดังนั้นหลังจากการประชุมหัวหน้ามังกรครั้งนี้จบลงแล้ว คุณหลิงฮุ่ยจะใช้ฐานะผู้ตรวจสอบเข้ากลุ่มธุรกิจซางเหมิง ดำเนินการปรับปรุงธุรกิจซางเหมิง!

“จากนั้นเดี๋ยวผมค่อยแนะนำสมาชิกที่อยู่สถานที่นี้….”

เจิ้งอวี้จ่างพูดไหลลื่นไม่จบสิ้น

เวลาถัดมา ซูเหยียนที่ได้ยินถึงกับตื่นตระหนกใจ

คนเหล่านี้ที่เข้าร่วมการประชุม ต่อให้ยืนอยู่ด้านหลัง ก็เป็นคนระดับที่มีเกียรติ ระดับฐานะไม่พอที่จะมาบรรยายความน่ากลัวของพวกเขาได้ พวกเขาเป็นผู้ควบคุมทั้งหมดอย่างแท้จริง เป็นผู้มีความสามารถมากก็ว่าได้

เมื่อพูดถึงหลี่เจี้ยนฉี เขานั่งอยู่ตรงโต๊ะกลมได้ ไม่ใช่ว่าขึ้นอยู่กับฐานะเขาร่ำรวยเป็นอันดับสองในประเทศหรอก แต่เนื่องจากฐานะพ่อของเขาพิเศษ ทั้งหมดล้วนพึ่งพาบารมีรุ่นพ่อ ไม่เช่นนั้น แม้แต่คุณสมบัติที่จะยืนอยู่ด้านหลังยังริบหรี่เลย

ถ้าหากทุกคนในที่นี้ต้องการให้ซูเหยียนตาย เหมือนกับแค่ชี้นิ้วสั่งให้เป็นเรื่องง่ายๆได้เลย

แต่ทำไม….ซูเหยียนถึงสามารถนั่งตรงนี้ได้ล่ะ?