บทที่ 2242 ลงโทษ

จ้าวจือหงโชคดีมาก!

เพราะเธอเพียงแค่ต้องการเข้ามาภายในของสมัชชาใหญ่ เพื่อคอยตรวจสอบสังเกตการณ์ให้เจ้าหน้าที่รัฐของอาณาจักรมังกร!

ฉะนั้นสมัชชาใหญ่จึงไม่มีทางทำร้ายเธอ!

แต่คนต่อไปหลังจากนี้อาจจะไม่ได้โชคดีอย่างเธอ

"คุณฉู่เซวียน! ผมอยากจะถามว่าคุณเริ่มเรียนทักษะการใช้ดาบตั้งแต่เมื่อไร?" เจิ้งอวี้จ่างหันไปมองทางผู้ชายหัวล้านคนหนึ่งและถามขึ้นด้วยเสียงเรียบ

"เจิ้งอวี้จ่าง ผมมีทักษะการใช้ดาบมานานแล้ว นี่เป็นเพียงความสนใจส่วนตัวของผมเท่านั้น มันไม่ได้พิเศษอะไรเลย" ผู้ชายที่ชื่อฉู่เซวียนฉีกยิ้มกล่าว

"ผมขอให้คุณช่วยบอกระยะเวลาที่ชัดเจน ไม่ใช่ตอบด้วยเวลาคลุมเครือแบบนี้" เจิ้งอวี้จ่างกล่าว

"เอ่อ...ประมาณสามถึงห้าปีก่อน ผมเองก็จำไม่ค่อยได้เท่าไร..." ฉู่เซวียนลังเลครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวออกมา

"สามปีก่อนหรือว่าเมื่อห้าปีก่อน?"

"ผมจำไม่ได้แล้วจริงๆ"

"ผมรู้แล้ว" เจิ้งอวี้จ่างหันไปชำเลืองมองหลิงฮุ่ยที่อยู่ข้างๆ จากนั้นหลิงฮุ่ยก็รีบหยิบสมุดขึ้นมาขีดเขียนอะไรบางอย่าง

"คุณฉู่เซวียน คุณบอกผมได้ไหมว่าแผลเป็นข้างขวาของคุณนั้นเกิดขึ้นได้ยังไง?" เจิ้งอวี้จ่างถามขึ้นอีกครั้ง

"อ๋า? เอ่อ...เป็นแผลตอนฝึกซ้อมดาบ..."

"ตั้งแต่เมื่อไร?"

"ประมาณ...ประมาณเมื่อสามเดือนก่อนได้"

"แน่ใจเหรอว่าไม่ใช่เมื่อสี่เดือนก่อน?"

น้ำเสียงของเจิ้งอวี้จ่างเย็นชาขึ้น

ฉู่เซวียนอดทนไม่ได้อีกต่อไป จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นและถามว่า "เจิ้งอวี้จ่าง! คุณต้องการอะไรกันแน่? ทำไมต้องถามคำถามแปลกๆ อะไรพวกนี้กับผมด้วย? หรือคุณกำลังสงสัยอะไรในตัวของผม? คุณคิดว่า...ผมเองก็เป็นคนสอดแนม?"

"คุณฉู่เซวียน คุณไม่ต้องกังวลไป เราถามคำถามเหล่านี้ไปไม่ใช่เพื่อพิสูจน์!"

"งั้นคุณทำไปเพื่ออะไร?" ฉู่เซวียนถามขึ้น