บทที่ 2247 ไพ่คิง?

เมื่อกี้ท่าทีที่ซูเหยียนมีต่อพวกเจิ้งอวี้จ่างคือเกลียดชังมาก แต่ตอนนี้จู่ๆก็เป็นแบบนี้….

จะต้องมีเรื่องปกปิดแน่นอน!

นัยน์ตาหลินหยางตึงเครียด แต่ไม่ได้ถามซักไซ้อีก เขามองไปทางเจิ้งอวี้จ่าง แล้วพูดว่า”เจิ้งอวี้จ่างพูดอะไรกับภรรยาของผมครับ? อะไรคือสามารถขึ้นสู่ตำแหน่งสูงโดยไม่ต้องเปลืองแรง?”

“คุณหลินอย่าเข้าใจผิดนะครับ ผมแค่ให้ความคิดด้านการทำงานกับคุณซู ผมคิดว่ากลุ่มธุรกิจซางเหมิงพัฒนามาได้จนถึงทุกวันนี้ จำเป็นต้องอบรมสนับสนุนคนมาใหม่ ต่อไปคุณซูจะเป็นเป้าหมายผู้สนับสนุนสำคัญของกลุ่มธุรกิจซางเหมิง! แน่นอนว่าผมต้องยินดีกับเธอ”เจิ้งอวี้จ่างยิ้มและพูดขึ้น

“เหรอครับ?”

หลินหยางขมวดคิ้วเป็นปม

“โอเค ทุกท่าน การประชุมหัวหน้ามังกรครั้งนี้สิ้นสุดถึงตรงนี้นะ เลิกประชุม!”เจิ้งอวี้จ่างพูดขึ้น

ทุกคนโค้งคำนับ แล้วทยอยพากันออกไป

หลินหยางไม่อยู่นาน พาซูเหยียนออกไปจากอาคารเทียนหนานสุ่ยทันที

เจิ้งอวี้จ่างกับหลิงฮุ่ยยืนอยู่ด้านบนอาคาร และมองทั้งสองคนผ่านช่องทางหน้าต่างด้วยสีหน้าอึมครึม

“อวี้จ่าง คุณคิดว่าซูเหยียนจะทำตามที่พวกเราบอกไหมคะ?”หลิงฮุ่ยมองไปและถามอย่างราบเรียบ

“บางทีก็อาจจะ หรือบางทีก็อาจจะไม่ ให้เธอเป็นคนพิจารณาเองเถอะ!”เจิ้งอวี้จ่างพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง

“อย่างนั้นสายหมอเทวดาหลิน…..”

“จับตาดูต่อไป หลินหยางน่าจะบริสุทธิ์ แต่หมอเทวดาหลิน จะต้องตรวจสอบเยอะๆ ถึงยังไงก็เป็นข่าวที่ป้อนมาจากทางด้านนั้น ต่อให้ตอนนี้ยังไม่มีหลักฐาน เขาก็เป็นผู้ต้องสงสัย!”

“ต้องส่งคนไปที่เมืองเจียงเฉินเพิ่มไหมคะ?”

“ไม่ต้อง ตอนนี้เมืองเจียงเฉินถูกหมอเทวดาหลินดูแลอย่างแน่นหนา ถ้ายิ่งส่งคนไปเยอะ จะเป็นการแหวกหญ้าให้งูตื่น ตอนนี้พวกเรามีไพ่คิงแล้ว แค่หาหลักฐานเจอ พวกเราก็สามารถใช้ดาบขององค์กรประชุมพุ่งไปเมืองเจียงเฉิน เพื่อเล่นงานหมอเทวดาหลินได้แล้ว!”

“รับทราบค่ะ!”

หลิงฮุ่ยโค้งคำนับเล็กน้อย

…..

ระหว่างทางกลับเมืองเจียงเฉิน ซูเหยียนไม่ได้พูดอะไร เหมือนกับมีเรื่องหนักอึ้งในใจ

“ไม่เป็นไรใช่ไหม?”หลินหยางลังเลใจอยู่สักพักหนึ่ง และถามขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

“ไม่….ไม่เป็นไร……”ซูเหยียนฝืนยิ้มออกมา

“พูดไม่ได้จริงๆเหรอ?”หลินหยางถามขึ้น

ซูเหยียนชะงักงัน พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า“หลินหยาง คุณก็ทำเพื่อพวกเรา ตอนนี้ฉันไม่สามารถบอกเรื่องอะไรกับคุณได้ คุณสบายใจได้ อย่างมากก็หนึ่งเดือน เดี๋ยวฉันจะบอกต้นสายปลายเหตุกับคุณนะคะ”ซูเหยียนพูดขึ้น

“ก็ได้”

หลินหยางพยักหน้า จับมือของเธอแล้วพูดว่า“แต่เสี่ยวเหยียน คุณจำไว้นะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ผมก็อยู่ข้างคุณ ถ้าวันหนึ่งคุณไม่สามารถยืนหยัดเพียงลำพังได้ คุณจะต้องบอกผมนะ!”

ซูเหยียนเงยหน้ามอง และพยักหน้าให้เขาเบาๆ

“ค่ะ”

เมื่อกลับมาถึงเมืองเจียงเฉิน หลังจากหลินหยางพาซูเหยียนเข้าไปพักผ่อน ก็กลับมาที่หยางหัวเพียงลำพัง

อี้เซียนเทียนปลอมตัวมาเจอหลินหยางที่หยางหัว

“คุณหลิน!

อี้เซียนเทียนโค้งคำนับเล็กน้อย

“เจิ้งเฉียนคุนมีประวัติเป็นมายังไง”หลินหยางถามอย่างอึมครึม

“เป็นหนึ่งในแกนหลักขององค์กร เป็นผู้รับผิดชอบดูแลทางตอนใต้ของดินแดนมังกร และเป็นคนดูแลสำคัญของกลุ่มธุรกิจซางเหมิงด้วยครับ ปกติเวลากลุ่มธุรกิจซางเหมิงมีเรื่องสำคัญอะไร ก็จะมีผมกับเขาเข้าร่วมประสานกัน”อี้เซียนเทียนก้มหน้าพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

“เอาข้อมูลเขามาให้ผม จากนั้นส่งคนไปจับตาดูเข้าไว้”หลินหยางพูดขึ้น

“จับตาดูเขา?”

อี้เซียนเทียนหายใจถี่ยิบ ใบหน้าเต็มไปด้วยความลำบากใจ“คุณหลิน เรื่องนี้….เกรงว่าจะทำได้ยาก….ถึงยังไงเจิ้งเฉียนคุนก็เป็นแกนนำหลักขององค์กร ข้างกายเขามีคนมากมาย สายสอดแนมก็เยอะ….เป็นเรื่องที่ทำได้ยากนะครับ…”

หลินหยางจะไม่รู้ได้ยังไง?

แต่คำพูดตอนท้ายที่หลิงฮุ่ยกับเจิ้งเฉียนคุนพูดกับซูเหยียน ทำให้หลินหยางหงุดหงิดใจมาก

เจิ้งเฉียนคุนคิดอะไรกันแน่?

เขาคิดจะให้ซูเหยียนทำอะไร?

พูดแค่ไม่กี่คำ ก็ทำให้ซูเหยียนมีท่าทีเปลี่ยนไปได้แบบนี้

หรือว่าหลิงฮุ่ยกับเจิ้งเฉียนคุณจับผิดอะไรซูเหยียนได้?

แต่ซูเหยียนมีข้อบกพร่องอะไรให้จับผิด?