บทที่ 2249 สู้ไม่ได้?

“ฮ่าๆๆ ฉันรู้ว่าหมอเทวดาหลินสนใจของสิ่งนี้! ในเมื่อเป็นแบบนี้ พวกเรามาเริ่มกันประลองกันที่นี่เลยเถอะ!”เด็กผู้หญิงยิ้มพูดขึ้น

“ที่นี่?”

“ทำไมเหรอ? ไม่ได้เหรอ? คนเป็นพยานมากมายขนาดนี้ แบ่งว่าใครเหนือกว่าด้อยกว่าไม่ได้เหรอ”เด็กผู้หญิงหรี่ตาพูดขึ้น

“ดูอย่างนี้ เหมือนว่าคุณเตรียมความพร้อมมาแล้ว” หลินหยางพยักหน้า พูดอีกว่า“ในเมื่อเป็นแบบนี้ หม่าไห่ รีบไปเตรียมของ นอกจากนี้แจ้งราชการด้วยว่าปิดที่นี่ชั่วคราว รักษาความสงบเรียบร้อยของที่นี่ด้วย”

“โอเคครับ!”

หม่าไห่พยักหน้า และรีบวิ่งไปจัดการทันที

หลังจากนั้นไม่นาน สถานที่แห่งนี้ก็ถูกคนของหยางหัวรักษาความสงบไว้เรียบร้อย ผู้คนส่วนใหญ่ถูกพาออกมาอยู่ด้านนอกจตุรัส แต่พวกเขายังไม่ได้แยกย้ายไปไหน และพากันเขย่งเท้ายืนเฝ้าดูอยู่

นักข่าวจำนวนมากได้ยินข่าวก็รีบมา ยกกล้องเล็งไปตรงจุดประลองแล้วพากันกดถ่ายรัวๆ

“ถ้าผมชนะแล้ว หินวิเศษเทียนฟางก็จะเป็นของผมใช่ไหม?”หลินหยางพูดขึ้น

“แน่นอน”

“งั้นถ้าพวกคุณชนะล่ะ? พวกคุณต้องการอะไร?”หลินหยางรีบถามขึ้น

“พวกเราไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น ก็แค่ให้หมอเทวดาหลินทำเรื่องง่ายๆให้เรื่องหนึ่ง” เด็กผู้หญิงยิ้มพูดขึ้น

“เรื่องอะไรล่ะ?”

“ไม่มีอะไรหรอก ก้มหัวให้พวกเราต่อหน้าสาธารณชนก็พอแล้ว”

“อะไรนะ?”

ทุกคนตื่นตะลึง

“ไม่เจียมตัว! !”

“เด็กเปรต! บ้าระห่ำดี!”

“เห็นหมอเทวดาหลินของพวกเราเป็นอะไร?”

เฉาซงหยาง หม่าไห่โกรธเดือดดาลขึ้นมาโดยฉับพลัน

“ไม่กล้าเหรอ? อย่างนั้นก็ไม่มีอะไรต้องพูดแล้ว!”เด็กผู้หญิงยักไหล่ขึ้นอย่างไม่ยี่หระ

“ได้!”

ในเวลานี้ จู่ๆหลินหยางก็พูดขึ้นมา

“หมอเทวดาหลิน!”

ทุกคนรีบมองไปทางเขา

“ไม่เป็นไรเลย ”หลินหยางส่ายหัว พูดขึ้นว่า”ถ้าผมแพ้ ผมคุกเข่าให้คุณก็ได้”

“หมอเทวดาหลินเป็นคนที่น่าสนใจจริงๆ!” เด็กผู้หญิงพยักหน้า เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

ทุกคนไม่เอ่ยปากพูดอะไรอีก

ในเมื่อหมอเทวดาหลินกล้าพูดแบบนี้ แน่นอนว่าต้องมีความมั่นใจแล้ว

เมื่อนึกถึงฝีมือทักษะทางการแพทย์ของหมอเทวดาหลิน ทุกคนไม่มีใครที่จะไม่ศรัทธา แม้รู้ว่าฝ่ายตรงข้ามมีการเตรียมความพร้อมมา ภายในใจก็ไม่มีกังวลใจเลย

“นี่ เด็กน้อย ถ้าหมอเทวดาหลินของพวกเราชนะพวกคุณแล้ว พวกคุณไม่ยอมรับความพ่ายแพ้จะทำยังไง?” ในเวลานี้ ฉยงตาวตะโกนพูดขึ้น

“เฮอะ พวกคุณคิดว่าฉันเป็นคนยังไง? ฉันจะผิดคำสัญญาได้เหรอ?”

“พูดปากเปล่าไม่มีหลักฐาน!”

“ฉันก็แค่พูดปากเปล่า รับประกันอะไรไม่ได้ ถ้าพวกคุณเชื่อใจฉัน ก็มาสู้กับพวกฉัน ถ้าไม่เชื่อใจฉัน ก็เหมือนฉันไม่ได้พูดก็แล้วกันนะ”เด็กผู้หญิงพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

ฉยงตาวคิ้วขมวดเป็นปม

“รีบเริ่มกันเถอะ” หลินหยางลุกขึ้นแล้วพูดอย่างราบเรียบว่า:“ในเมื่อพวกคุณมาถึงที่นี่แล้ว แน่นอนต้องวางแผนกันมาเรียบร้อยแล้ว ผมจะเชื่อพวกคุณสักครั้งหนึ่ง”

“หมอเทวดาหลินนี่ใจกว้างดี”เด็กผู้หญิงพูดชมเชย หลังจากนั้นมองไปที่ชายชราที่อยู่ด้านข้าง

ใบหน้าชายชรามีรอยยิ้มกระเพื้อมแปลกประหลาดขึ้นมา เขาหยิบไม้ไผ่ขึ้น จากนั้นหรี่ตาเดินออกมาข้างหน้า

“ชายชราผู้นี้ เหมือนเคยเห็นที่ไหน…”

ม่านซาหงหรี่ตามองชายชรา แววตามีความฉงนแฉลบผ่าน

“รู้ไหมว่าเขาเป็นใคร? “คนข้างๆถามขึ้น

ม่านซาหงส่ายหน้าพูดว่า :“เวลานี้ยังนึกไม่ออกเลย”

เวลานี้ ชายชราเอาถุงเข็มออกมาจากด้านข้างเอว ยิ้มแล้วพูดว่า:“หมอเทวดาหลิน พวกเรามาสู้กันด้วยเข็มเถอะ”

“ได้ สู้กันยังไงล่ะ?”หลินหยางถาม

“คุณกับผมเอาออกมาคนละห้าเข็ม ดูว่าใครเล็งจุดตายของฝ่ายตรงข้ามได้มากสุด คนนั้นก็จะเป็นผู้ชนะ”ชายชรายิ้มหัวเราะพูด

“อะไรนะ?ห้าเข็มกับจุดตายเหรอ?”

หลินหยางหายใจถี่ยิบ

จุดตายไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะ

คนธรรมดาฝังไปเข็มเดียว ก็ตายอย่างไม่ต้องสงสัย ต่อให้เป็นเฉาซงหยาง ม่านซาหงคนที่ฝึกวรยุทธเหล่านี้ ถูกฝังไปสองสามเข็มไม่ตายก็เป็นอัมพาตได้

ถ้าห้าเข็มถูกฝังอยู่ในร่างกายของหลินหยางทั้งหมด….อย่าว่าแต่หลินหยางเลย ต่อให้เป็นเทพเซียนยังต้องมาศิโรราบที่นี่

“เอาชีวิตมาเป็นเกมส์เดิมพันใช่ไหม”หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง

“ทำไมเหรอ? หมอเทวดาหลิน อาจารย์ฉันยังกล้าเลย คุณไม่กล้าเหรอ? คุณนี่น่าผิดหวังจริงๆ ฉันนึกว่าหมอเทวดาหลินเป็นคนไม่ธรรมดา นึกไม่ถึงว่าจะขี้ขลาดเหมือนหนูแบบนี้!”เด็กผู้หญิงหัวเราะฮ่าๆออกมา