บทที่ 2256 ดูแลเรื่องงานศพอย่างดี

"อาจารย์!"

หญิงสาวตะโกนออกไปด้วยความร้อนใจ

ชายชราหยิบมีดสั้นขึ้นและมองออกไปพร้อมกับกล่าวเสียงแหบแห้ง "ก่อนที่ผมจะตายลงผมได้ขอคำสั่งทางการทหารต่อเจ้าลัทธิเป็นการส่วนตัว การเดินทางมาที่เจียงเฉินครั้งนี้ผมจะต้องเอาชีวิตหมอเทวดาหลินให้ได้และนำดอกบัวขาวล้างโลกกลับไปที่ลัทธิปีศาจสวรรค์ให้ได้ ทว่าผมกลับพ่ายแพ้ ฉะนั้นผมไม่มีหน้ากลับไปเจอหน้าเจ้าลัทธิอีก! ดังนั้นผมจำเป็นต้องตายลงที่นี่อย่างไม่มีข้อแม้!"

หลินหยางไม่พูดอะไร ทว่ากลับจ้องมองชายชราอย่างนิ่งเฉย

ชายชราพูดขึ้นอีกครั้ง

"หมอเทวดาหลิน คุณรับปากผมอย่างหนึ่งได้ไหม?"

"ผู้อาวุโสพูดมาได้เลย" หลินหยางกล่าว

"ผมไม่โกรธที่ผมต้องตายลง ทว่าลูกศิษย์ของผมเหล่านี้ คุณปล่อยพวกเราไปได้ไหม?" ชายชราถามด้วยความหวังเต็มอก

"ฮึ พวกคุณไม่ยอมมอบหินวิเศษเทียนฟางออกมาแล้วยังกล้าต่อรอง? น่าขำชะมัด!" เฉาซงหยางกล่าวอย่างเย็นชา

"ใช่ ตาแก่! พวกคุณผิดคำพูดแล้วยังขอให้เราปรนนิบัติดีๆ กับคุณเหรอ?"

"ไร้ยางอายชะมัด!"

"ยังมีหน้าอยู่บนโลกนี้อีกเหรอ?"

ทุกคนต่างตะโกนด่าทอ

จากนั้นหลินหยางก็พยักหน้า "ในเมื่อคุณมีเรื่องขอร้องผม ผมยอมรับปากก็ได้ ผมสามารถปล่อยลูกศิษย์ของคุณออกไปได้ตอนนี้เลย!"

"จริงเหรอ?" ชายชราถาม

"แน่นอน ลูกผู้ชายพูดคำไหนคำนั้น ผมจะโกหกคุณได้ยังไง?" หลินหยางกล่าวอย่างจริงจัง

"ดี! ดีมาก! หมอเทวดาหลิน คุณเป็นคนดีมาก! ผมประเมินคุณต่ำไปจริงๆ ผมดูถูกคุณมากเกินไป!"

ชายชราพยักหน้าและจากนั้นก็ยืนมือออกไปรับหินวิเศษเทียนฟางในมือของหญิงสาวกลับมาและกล่าวอย่างเคร่งขรึม "หนีไป! รีบกลับไปเดี๋ยวนี้!"

"อาจารย์ แล้วอาจารย์จะทำยังไง?"

หญิงสาวร้องไห้ออกมา

"อาจารย์บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าอาจารย์ไม่มีหน้ากลับไปเจอเจ้าลัทธิอีก! ฟังนะเมื่อกลับไปถึงลัทธิปีศาจสวรรค์ละก็ จะต้องไปรายงานเจ้าลัทธิให้รู้ว่าจะบุกมาต่อสู้กับคนในเจียงเฉินไม่ได้อีก อย่าทำอะไรผิดต่อเจียงเฉินอีก การฝึกฝนฝึกซ้อมอย่างหนักเท่านั้นที่จะทำสำเร็จได้ ไม่งั้นลัทธิปีศาจสวรรค์จะต้องถูกทำลายลงด้วยตัวมันเองแน่ๆ!" ชายชรากล่าว

"อาจารย์!"

หญิงสาวทรุดตัวลงกับพื้นและร้องไห้ฟูมฟาย

"กลับไปเร็วเข้า!"

ชายชราประคองเธอขึ้นมาและผลักเธอออกไป

หญิงสาวเดินจากไปด้วยความเจ็บปวด

"หมอเทวดาหลิน แม้ว่าผมจะอายุมากแล้ว แต่ผมก็เป็นลูกผู้ชายคนหนึ่ง! หินวิเศษเทียนฟางนี้ ผมให้คุณ!"

เมื่อพูดจบชายชราก็โยนหินวิเศษเทียนฟางในมือให้กับหลินหยาง

หลินหยางรีบยื่นมือออกไปรับหินวิเศษนั้นเอาไว้พร้อมกับจ้องมองอยู่นานด้วยความดีใจ

"ใช่หินวิเศษเทียนฟางจริงด้วย สิ่งนี้...น่าทึ่งอย่างมาก!" หลินหยางตื่นเต้นมาก เขาถือหินวิเศษเทียนฟางด้วยอาการตัวสั่น

แต่เขายังคงมองไปที่ชายชราด้วยความประหลาดใจ

"ผู้อาวุโส ทำไมคุณ....ไม่ทำลายสิ่งนี้ลง? แต่กลับมอบมันให้ผม? คุณไม่กลัวว่าผมจะใช้สิ่งนี้เพื่อไปถล่มทำลายลัทธิปีศาจสวรรค์ของคุณเหรอ?"

"เจ้าลัทธิให้สิ่งนี้กับผมเพื่อนำมาฆ่าคุณ แต่สุดท้ายผมกลับพ่ายแพ้ลง ในเมื่อเจ้าลัทธิมอบสิ่งนี้ให้กับผม นั่นก็หมายความว่าเขาสามารถต้านทานได้ หากลัทธิปีศาจสวรรค์หวาดกลัวต่อสิ่งนี้และสู้คุณไม่ได้ เช่นนั้นมีหรือไม่มีสิ่งนี้ก็ไม่ต่างกัน!"

ชายชราหัวเราะและกล่าว "อีกอย่าง ผมอยากให้โลกได้รู้ว่า หลังจากที่ผู้ที่เชี่ยวชาญด้านการแพทย์ทางการต่อสู้คนหนึ่งได้หินวิเศษเทียนฟางนี้ไปครอง จะแสดงออกอย่างน่าทึ่งมากแค่ไหน หมอเทวดาหลิน ไม่แน่ของสิ่งนี้อาจช่วยให้คุณมีชื่อเสียงอยู่ในหน้าประวัติศาสตร์ของโลกก็เป็นได้! ฮ่าๆๆ..."

เมื่อพูดจบ ชายชราก็ยกมีดสั้นขึ้นและแทงเข้าไปที่หัวใจของเขาอย่างแรง

อั่ก!

ร่างกายของเขากระตุกและมีเลือดจำนวนมากออกจากปากและเบิกตากว้าง จากนั้นก็ล้มลงกับพื้นอย่างสงบ

"อาจารย์!"

หญิงสาวที่ยังเดินออกไปได้ไม่ไกลเห็นฉากนี้เข้าได้ตะโกนออกมาสุดเสียงพร้อมกับวิ่งเข้ามาร้องไห้อยู่ข้างกายของชายชรา

หลินหยางเฝ้ามองอย่างเงียบๆ

"จัดการศพของผู้อาวุโสคนนี้ให้เรียบร้อย แล้วก็ส่งเธอออกจากเจียงเฉิน!"

"ครับ หมอเทวดาหลิน!"

ภายใต้อิทธิพลอำนาจของหยางหัว ทำให้เรื่องที่เกิดขึ้นที่จัตุรัสทางทิศเหนือไม่ได้ถูกรายงานในหน้าข่าว ข้อมูลข่าวสารบนโลกออนไลน์ก็ถูกลบทิ้งไปหมด ทำให้เรื่องนี้ไม่ได้กลายเป็นที่สนใจเท่าไรนัก

หญิงสาวถูกเฉาซงหยางส่งออกไปจากเจียงเฉินและมุ่งหน้ากลับไปยังลัทธิปีศาจสวรรค์

หลินหยางถือหินวิเศษเทียนฟางอยู่ในมือและอดไม่ได้ที่จะรีบทำการศึกษาวิจัยมันขึ้นมา

เกี่ยวกับหินวิเศษเทียนฟางนั้น หลินหยางเคยเห็นเพียงในตำราเท่านั้น เขาไม่เคยได้สัมผัสหินวิเศษเทียนฟางนี้มาก่อน

คิดไม่ถึงเลยว่าครั้งนี้เขาจะได้ครอบครองสิ่งวิเศษนี้!

ช่างโชคดีเสียเหลือเกิน

"ชวี่เจิ้ง! ชวี่เจิ้ง! !"

หลินหยางวิ่งเข้าไปในห้องปฏิบัติการวิจัยและร้องตะโกนเสียงดัง

"ประธานหลิน มีอะไรเหรอครับ?"

ชวี่เจิ้งที่กำลังขะมักเขม้นอยู่ห้องกล้องจุลทรรศน์สะดุ้งและเงยหน้าขึ้นถาม

"ชวี่เจิ้ง รีบทำการวิเคราะห์หินก้องนี้ให้ผมหน่อย คุณช่วยบอกองค์ประกอบของมันให้ผมหน่อย แล้วก็หินแบบนี้สามารถทำขึ้นใหม่ได้ไหม? เร็วเข้า!" หลินหยางยื่นหินวิเศษเทียนฟางออกไปและกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง

"ประธานหลิน เรื่องด่วนมากไหมครับ? วันนี้ทีมงานของผมต่างลาพักร้อนกันหมดแล้ว คุณก็รู้ว่าเรื่องคราวก่อนต้องใช้ความพยายามมากแค่ไหน พวกเขาต่างเหน็ดเหนื่อยกันหมด" ชวี่เจิ้งรับหินนั้นมาและสังเกตมันพร้อมกับกล่าวขึ้นมาอย่างระมัดระวัง

"รีบโทรเรียกให้พวกเขากลับมาเดี๋ยวนี้ บอกพวกเขาว่าให้กลับมาทำงาน ผมจะจ่ายเงินเพิ่มให้ห้าเท่าตัว!"