บทที่ 2265 ถ่ายทอด

หานซ่าวได้ยินจนขนลุกซู่ ตื่นตะลึงทำอะไรไม่ถูก

ถ้าเป็นตามที่จ่งเหล่าพูด แบบนั้นไม่ใช่ว่าตนเองได้ขับไล่คนที่สามารถรักษาผู้บัญชาการมู่ไปแล้วเหรอ !

ครั้งนี้หายนะแล้ว !

แม้แต่ฟันของหานซ่าวยังสั่นระริก

หานเหว่ยหลงที่อยู่ข้างๆมองลูกตนเองด้วยสายตาเย็นชา แน่นอนว่าเขารู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น เลยพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจว่า:“ความสามารถที่จะทำให้งานสำเร็จนั้นมีไม่พอ แต่ความสามารถที่จะทำลายงานนั้นมีอยู่เหลือเฟือ คุกเข่าลงเดี๋ยวนี้!”

หานซ่าวตกใจจนขาทั้งสองข้างอ่อนแรง และคุกเข่าลงกับพื้น

“ฟังนะ รออีกเดี๋ยวหมอเทวดามา ไม่ว่าเขาจะสามารถรักษาคุณปู่ได้ไหมนั้น แกก็ต้องคุกเข่า เพื่อขอโทษหมอเทวดา! ถ้าไม่มีความจริงใจพอ ฉันหักขาแก!”

“ครับ….ครับ…พ่อ !” หานซ่าวร้องไห้ไม่มีน้ำตา และแทบอยากจะตบหน้าตนเองสักสองที

จากนั้นพลทหารที่ไปเชิญหลินหยางวิ่งกลับมาทันที

“เชิญคนมาหรือยัง?”หานเหว่ยหลงรีบถามขึ้น

“คุณหาน หมอเทวดาเหล่านั้นพูดว่า….พวกเขาไม่มาแล้ว”พลทหารสีหน้าลำบากใจพูดขึ้น

“ไม่มาเหรอ?”

ทุกคนตกตะลึง

“ทำไม?”หานเหว่ยหลงถามขึ้น

“หมอเทวดาไม่ได้พูด….”พลทหารตอบขึ้น

“อาจจะโกรธแล้ว”หานเหว่ยหลงพูดขึ้น

มู่เยียนหลิงอยู่ข้างๆกัดฟันกรอดเบาๆ พูดด้วยเสียงแข็งกร้าวว่า:“ไป คุณนำทาง เดี๋ยวฉันไปเรียกพวกเขามาเอง!”

“คือ….”

“รีบนำทาง”

“ครับ คุณหนู”

……

ด้านในร้านน้ำชา

หลินหยางกำลังนั่งดื่มชาอยู่ แพทย์จีนอาวุโสที่มาจากทั่วทุกสารทิศกำลังร่วมสนทนาพูดคุย กับหลินหยางพูดคุยอย่างฉะฉาน

เดิมหลินหยางไม่สนใจเกี่ยวกับการประชุมแลกเปลี่ยนในที่นี่เลย แต่หลังจากพูดคุยสักพักหนึ่ง เขาก็พบว่าที่แท้ตัวเองประเมินค่าคนเหล่านี้ต่ำไป

คนที่ถูกเชิญให้มาดูอาการของมู่ไท่จี๋หนึ่งในสามผู้บัญชาการแดนมังกรได้ แน่นอนว่าทักษะทางการแพทย์จะต้องเก่งกาจ

ทุกคนส่วนใหญ่ในที่นี้เรียนแพทย์มาทั้งชีวิต เทคนิคและทักษะทางการแพทย์ที่พวกเขาเชี่ยวชาญนั้นเป็นสิ่งที่ผู้อื่นไม่สามารถเข้าใจได้ ในหมู่พวกเขามีหมอหลายคนโชคดีพอที่จะได้เรียนรู้ตำราฮั่วถัวชิงหนางที่สาบสูญไปของหมอเทวดาสมัยโบราณ สิ่งนี้ทำให้หลินหยางเปิดโลกกว้างมาก