บทที่ 2267 คุณแน่ใจนะว่าต้องการให้ฉันโทร?

“ใช่ครับ”

หลินหยางพูดขึ้น

“ฉันรู้จักคุณ ฉันเคยเห็นคุณในทีวี คิดไม่ถึงว่าคุณก็มาที่นี่ด้วย!”มู่เยียนหลิงมองพิจารณาหลินหยางรอบหนึ่ง พยักหน้าเบาๆพูดว่า:“ตัวจริงคุณหล่อกว่าในทีวีอีกนะคะ”

“ตอนนี้ใช่เวลามาพูดเรื่องนี้เหรอ?”

“แน่นอนว่าไม่ใช่ ฉันชื่อมู่เยียนหลิง เป็นหลานสาวของผู้บัญชาการมู่ หมอเทวดาหลิน คุณมีอะไรอยากจะพูดไหมคะ?”มู่เยียนหลิงพูดขึ้น เธอไม่คลั่งไคล้เหมือนแฟนคลับคนอื่นของหมอเทวดาหลินเลย

“ผมแค่อยากบอกคุณว่าทุกคนที่นั่งอยู่ในที่นี่ ความตั้งใจตั้งแต่แรกก็คือมารักษาผู้บัญชาการมู่อยู่แล้ว ดังนั้น พวกเขาไม่ได้ผิด พวกเขาดีกับคนดินแดนมังกรคนอื่น และดีกับผู้บัญชาการมู่ แต่เป็นพวกคุณเองที่พึ่งจะขับไล่พวกเขาออกมาจากเกาะไป๋จี๋! เพราะฉะนั้นพวกคุณเป็นคนที่ไม่ให้ทางรอดกับวีรบุรุษดินแดนมังกร ไม่ใช่พวกเรา พวกคุณต่างหากที่เป็นนักโทษของดินแดนมังกร!”หลินหยางจ้องมองไปที่มู่เยียนหลิงแล้วพูดขึ้น

เมื่อหลินหยางพูดแบบนี้ออกมา มู่เยียนหลิงรีบถอยหลังกรู เบิกตาโพลงกว้าง ปากเล็กอ้าขึ้นจะพูดแต่พูดไม่ออก…..

พอเป็นแบบนี้ ชัดเจนเลยว่าเธอเสียเปรียบ

แต่ตอนนี้ผู้อาวุโสนอนอยู่บนเตียง จะเป็นหรือตายยังไม่รู้ ตอนนี้จะมีเวลาที่ไหนไปเถียงกับหลินหยางเหรอ?

มู่เยียนหลิงกัดฟันพูดว่า:“หมอเทวดาหลิน ฉันไม่อยากพูดไร้สาระมากกว่านี้ ตอนนี้สรุปว่าคุณจะรักษาไหม?”

“ไม่ครับ!” หลินหยางพูดอย่างเด็ดขาด เหมือนไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย

“หมอเทวดาหลิน แบบนี้ไม่ค่อยโอเคไหม? ไม่ว่ายังไงคนนั้นก็เป็นผู้บัญชาการมู่นะ ไม่ว่าพวกเราจะช่วยชีวิตไว้ได้ไหม อย่างน้อย….พวกเราก็ไปดูกันหน่อยเถอะ!”จ้าวจื้อเต๋อเดินมาข้างหน้าแล้วพูดขึ้น

แม้ว่าในใจของเขาก็มีความไม่พอใจด้วย แต่เมื่อเผชิญหน้ากับคุณธรรมความถูกต้อง เขาก็ยังยินดียืดอกออกไปด้วยความภาคภูมิใจ

“วางใจ ทุกคนฟังผม พวกเราก็ดื่มน้ำชากันที่นี่แหละ!”หลินหยางพูดขึ้น

“นี่….”

ทุกคนมองหน้ากันไปมา ทำอะไรไม่ถูกแล้วตอนนี้

“หมอเทวดาหลิน! คุณ….อย่ามากเกินไปนะ! ฉันจะบอกคุณให้นะ ถ้าคุณไม่ไป ฉันจะมัดคุณไป”มู่เยียนหลิงพูดด้วยน้ำเสียงโกรธ

“ถ้าคุณอยากมัด ผมแนะนำให้คุณลงมือตอนนี้เลย แต่คุณต้องคิดพิจารณาถึงผลหลังจากกระทำแบบนี้ด้วยนะ แม้พวกเราจะเป็นหมอ แต่พวกเราก็เป็นคน อย่างแรกพวกเราต้องมีความเคารพต่อกัน ถ้าคุณไม่ให้ความเคารพพวกเรา อย่าว่าแต่มัดเลย ต่อให้คุณเอามีดมาจี้คอพวกเรา คนผู้นี้ พวกเราก็ไม่ช่วย!”หลินหยางพูดอย่างเยือกเย็นขึ้น

“คุณ….”

มู่เยียนหลิงร่างกายสั่นเทา แทบเป็นลม

เธอกำลังจะระเบิดขึ้น แทบอยากให้ทหารเหล่านี้จับหลินหยางจัดการเสียเลย

แต่เมื่อคำสั่งถึงคอหอย สุดท้ายเธอก็ยังต้องอดกลั้นไว้

“คุณอยากให้ฉันมีเคารพต่อพวกคุณแบบไหน?”มู่เยียนหลิงกัดฟันถามเบาๆ