บทที่ 2275 ต่อต้าน

ความจริงหลินหยางไม่อยากสนใจเรื่องนี้เลย เดิมทีเขาก็เป็นคนกลัวเกิดความวุ่นวายอยู่แล้ว อีกอย่างตอนนี้ตัวเองก็มีเรื่องวุ่นวายมากมายที่ต้องสะสางอยู่ จะมีเวลามาเพิ่มอีกที่ไหนกัน?

แต่พอมาถึงช่วงเวลาหัวเลี้ยวหัวต่อ ถ้าทำเป็นนิ่งเฉยไม่แยแส นั่นไม่ใช่ว่าผิดคำพูดที่เป็นมาตรฐานของเขาเหรอ?

“คุณยาย คุณไปพักผ่อนอยู่ด้านข้างเถอะครับ ที่นี่ มอบหมายให้ผม”หลินหยางทอดถอนหายใจออกมา แล้วพูดขึ้น

“พ่อหนุ่ม คุณทำอะไรนี่? หรือว่าคุณต้องการที่จะเข่นฆ่ากับเขา? อย่าไป！ มันอันตรายเกินไป รีบมานี่ ฉันให้คนพาคุณหนีไป!”หญิงชราตะโกนด้วยความกังวล

หลินหยางยิ้มเล็กน้อย จากนั้นหันเดินไปทางนั้น

พวกมู่เทียนหยวน อวี๋เสี่ยวถงในเวลานี้พ่ายแพ้ราบคาบ ไม่กล้าที่จะไปต่อต้านฝีมือแปลกประหลาดของผู้อาวุโสสุริยันจันทราทั้งสองแล้ว

ทหารทั้งหมดของตระกูลมู่ถูกรวบไว้หมดแล้ว

ทางด้านนี้สามารถพูดได้เลยว่าแพ้ย่อยยับ

ความเป็นจริงถ้าจะหนีตอนนี้ ก็เป็นไปไม่ได้แล้ว

ส่วนคนเหล่านี้จะอยู่ถึงตอนกองกำลังทหารที่ตั้งอยู่บริเวณใกล้เคียงกับหน่วยลาดตระเวนมาถึงหรือไม่นั้น ยังไม่รู้กันเลย

“ทั้งสองท่าน แค่พอประมาณก็พอแล้ว ไม่ต้องสู้ต่อไปแล้ว”

หลินหยางตะโกนขึ้น

ผู้อาวุโสสุริยันจันทราทั้งสองที่พุ่งมาไม่ยอมหยุด

ผู้อาวุโสผมยาวหนึ่งในนั้นตะคอกเสียงเย็นชาว่า“แกเป็นเด็กน้อยที่ออกมาจากไหน? ถึงกล้ากำเริบเสิบสานที่นี่? ฉันจะจัดการแกก่อน!”

พูดแล้ว ฝ่ามือหนึ่งก็หันไปที่หลินหยาง

ฟิ้วๆๆ…

พลังมหาศาลพุ่งมา ราวกับจะล้อมรอบหลินหยางไว้

แต่หลินหยางไม่มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย เขาพลิกมือคว้าจับ คิดไม่ถึงว่านะสามารถกำด้ายไหมเหล่านั้นไว้ได้ จากนั้นสะบัดกลับไปหาผู้อาวุโสผมยาว

“อะไรกัน?”

ทุกคนชะงักงัน

ผู้อาวุโสตื่นตะลึงพรุงเพริด รีบหลบซ่อนอุตลุด โชคดีที่ไม่ถูกพลังผงแฉลบโดน

ผงแมลงดูดอากาศนี้ ถึงแม้พวกเขาจะใช้มันต่อสู้รับมือกับคน แต่ตัวเองกลับไม่มีความสามารถที่จะรับมือกับมันได้ ถ้าไปโดนล่ะก็ พวกเขาก็หนีไม่พ้นถูกดูดหายวับแน่

แต่สิ่งที่ทำให้เขาตื่นตะลึงคือทำไมหลินหยางถึงสามารถใช้มือจับผงนี้ได้?

ต้องรู้นะว่าของสิ่งนี้เป็นเหมือนลมเหมือนน้ำ พอสัมผัสโดนมันก็กระจายหาย!

ผู้อาวุโสหัวล้านที่อยู่อีกด้านหนึ่งรู้สึกได้ว่าผิดปกติ เลยหยุดลงทันที

“ตอนนี้ผิดปกติ!”ผู้อาวุโสผมยาวพูดด้วยเสียงอึมครึม

“เด็กเปรต แกเป็นใคร?”ผู้อาวุโสหัวล้านตะคอกขึ้น

“หมอเทวดาหลินแห่งเมืองเจียงเฉิน”

“หมอเทวดาหลิน? ไม่เคยได้ยินชื่อ หรือเป็นคนที่ถูกเชิญมาตรวจรักษาโรคให้กับผู้บัญชาการมู่?เชอะ! เด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม รนหาที่ตาย!”

ผู้อาวุโสสุริยันจันทราทั้งสองพูดด้วยความไม่พอใจ จากนั้นใช้กันออกแรงโจมตีไปทางหลินหยาง

“ช่วยเหลือ!”

พวกมู่เทียนหยวนตะโกนขึ้น

แต่เมื่อเห็นทั้งสองคนสะบัดมืออย่างบ้าคลั่ง เส้นอากาศที่เรียวยาวและแปลกประหลาดก็กลายเป็นคลื่นขนาดใหญ่เข้ามาปกคลุมหาพวกเขา

ทุกคนเห็นแล้วตกตะลึงพรึงเพริด ขนลุกซู่