บทที่ 2291 การตักเตือนอันน่าพิศวง

หลังจากที่ประตูถูกผลักออกไปก็เห็นมีเงาสีเทาเงาหนึ่งอยู่ที่มุมระเบียงทางเดิน

หลินหยางรีบไล่ตามไปอย่างรวดเร็ว

ทว่าความเร็วของเขาคนนั้นรวดเร็วอย่างมากและได้กระโดดขึ้นไปบนกำแพงเพื่อหนีออกไป

หลินหยางกระโดดตามไปอย่างไม่ลดละ

ทว่าคนนั้นกลับตัวเบาราวกับรังนก เหยียบกำแพงเหมือนเดินบนดิน เหยียบบนยอดตึกสูง และกระโดดไปมาระหว่างตึกสูง

หลินหยางแทงเข็มเงินที่ขาของเขา เพื่อเพิ่มความเร็วและไล่ล่าอย่างเมามัน

ยอดฝีมือหลายคนของหยางหัวก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติเช่นกัน และล้อมพวกเขาไว้ทันที

ในไม่ช้า พวกเขาก็เข้าปิดล้อมเข้าหาร่างสีเทา

อย่างไรก็ตาม ขณะที่ฝูงชนกำลังจะล้อมเขา ร่างสีเทาก็หยุดกะทันหัน

เขายืนอยู่บนดาดฟ้าและไม่วิ่งหนีอีกเลย เพียงแค่มองลงไปที่หลินหยางที่กำลังไล่ตามเขา

หลินหยางเองก็หยุดเช่นกัน และทั้งสองอยู่ห่างกันมากกว่ายี่สิบเมตร

เขาคนนั้นอยู่ในชุดคลุมสีเทา สูงประมาณร้อยเจ็ดสิบแปดเซนติเมตร มองไม่เห็นใบหน้าที่ชัดเจน และรูปร่างผอม เขาไม่รู้ว่าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายและไม่รู้ว่าอีกฝ่ายมีความสามารถมากแค่ไหน

"คุณคือใคร?"

หลินหยางถามอย่างเคร่งขรึม

"อย่าเข้าไปยุ่งเกี่ยวในเรื่องที่ไม่สมควร บางเรื่อง บางคน ไม่ใช่คนที่คุณควรไปหาเรื่องได้! ให้มันจบลงแค่นี้เถอะ! นี่คือคำเตือนครั้งสุดท้าย" เขาคนนั้นเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว ราวกับเป็นเสียงที่ดัดขึ้น

"คุณกำลังข่มขู่ผมเหรอ?" หลินหยางกล่าวอย่างเย็นชา "คนอย่างผมไม่ชอบให้ใครมาข่มขู่! เกรงว่าผมคงไม่ฟังคำพูดของคุณ"

"งั้นคุณต้องตาย ใครที่เข้ามายุ่งเกี่ยวเรื่องนี้จะต้องตายทุกคน!"

คนที่สวมชุดคลุมสีเทากล่าวและจากนั้นก็กระโดดไปด้วยความเร็วที่มากกว่ายี่สิบเท่าตัว และจากนั้นก็หนีหายไปได้อย่างสำเร็จท่ามกลางยอดฝีมือของหยางหัวจำนวนมากที่เข้ามาปิดล้อม

หลินหยางแสดงสีหน้าเคร่งเครียด

เกิดอะไรขึ้น?

เหตุใดความเร็วของอีกฝ่ายถึงเพิ่มขึ้นได้มากมายเช่นนี้?

หากเขาใช้ความเร็วระดับนี้ตั้งแต่แรกหลบหนี เช่นนั้นหลินหยางคงตามไม่ทันไปนานแล้ว?

หรือว่า...นี่คือความเร็วที่แท้จริงของอีกฝ่าย?

หลินหยางแสดงสีหน้าเคร่งขรึมและรู้สึกมีบางอย่างผิดปกติ