บทที่ 2301 ร้านอาหารโภชนบำบัด

หลินหยางและเย่ซินอวี่ใช้เวลาเลือกอยู่กว่าหนึ่งชั่วโมง ในที่สุดก็เลือกจี้เพชรรูปดอกกุหลาบให้กับหลินหยาง

"ฟังนะ นี่คือสิ่งที่คุณซื้อให้พี่เหยียน ประเดี๋ยวคุณต้องเป็นคนมอบให้ถึงมือพี่เหยียนด้วยตัวเองรู้ไหม?" เย่ซินอวี่กล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง

"รู้แล้ว รู้แล้ว"

หลินหยางยิ้มอย่างขมขื่น

แต่เขารู้สึกมีความสุขมาก

เมื่อมองไปที่จี้เพชรดอกกุหลาบนั้นก็อดคิดไม่ได้

ถ้าเสี่ยวเหยียนเห็นจี้เพชรนี้เข้าจะต้องดีใจมากแน่ๆ

และเมื่อทั้งสองเตรียมตัวกลับไปบ้าน ซูเหยียนก็โทรเข้ามา

"หลินหยาง คุณอยู่ที่ไหน?"

"ยังอยู่ในเมืองอยู่เลย"

"เหรอคะ? คืออย่างนี้ คุณช่วยพาซินอวี่ไปหาอะไรทานในเมืองแล้วกันนะคะ ฉันยังอยู่ที่บริษัท เมื่อสักครู่เพิ่งจะรับงานใหญ่เข้ามาคงต้องทำงานล่วงเวลาอีก ฉันคงไม่ได้กลับง่ายๆ แน่!" ซูเหยียนกล่าวอย่างลำบากใจ

"ไม่เป็นไร คุณทำงานของคุณไปก่อน เดี๋ยวผมจะพาเธอไปกินข้าวเอง คุณทานอะไรไหม? เดี๋ยวผมเอาไปให้คุณ"

"ฉันกินอะไรก็ได้ค่ะ"

"อืม!"

หลินหยางพยักหน้าและวางโทรศัพท์

"ทำไมเหรอ?" เย่ซินอวี่หันไปถาม

"พี่สาวของเธอต้องทำงานล่วงเวลาคงไม่ได้กลับง่าย ผมจะพาคุณไปกินข้าวก่อน แล้วหลังจากนั้นก็ไปส่งข้าวให้เสี่ยวเหยียน" หลินหยางกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"ก็ได้" เย่ซินอวี่พยักหน้าด้วยความผิดหวังเล็กน้อย แต่จู่ๆ เธอก็นึกอะไรขึ้นได้พร้อมกับหยิบโทรศัพท์ออกมาและรีบกล่าว "อ้อใช่ หลินหยาง เราไปกินอาหารบำรุงสุขภาพกันเถอะ!"

"อาหารบำรุงสุขภาพ?" หลินหยางตกใจ

"ใช่ ฉันเคยได้ยินมาว่าก่อนหน้านี้ไม่นานหยางหัวได้เปิดร้านอาหารโภชนบำบัดแห่งหนึ่งในเจียงเฉิน! ได้ยินว่าได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี ไม่เพียงแค่ราคาไม่แพง แต่อาหารที่นั่นก็เป็นประโยชน์และบำรุงร่างกายดีมาก! เพราะมีหมอเทวดาหลินเป็นคนสั่งให้แพทย์แผนจีนเป็นคนจัดยาด้วยตัวเองทำให้มีรสชาติอร่อยและดีต่อสุขภาพ บำรุงร่างกายดีมาก เราไปกินที่นั่นกันเถอะ!"

"เรื่องนี้ผมรู้ ร้านอาหารโภชนบำบัดของหยางหัวใช่ไหม? ก็ได้ เราไปกินที่นั่นกัน" หลินหยางพยักหน้า

"อืม เดี๋ยวฉันจะจองโต๊ะผ่านแอพตอนนี้เลย"

เย่ซินอวี่กล่าวด้วยความดีใจพร้อมกับกดโทรออก

จากนั้นเธอก็ทำหน้าผิดหวัง

"แย่แล้ว ไปไม่ได้แล้ว"

"ทำไมเหรอ?" หลินหยางมองเธอด้วยความประหลาดใจ

"ร้านโภชนบำบัดเป็นที่นิยมอย่างมาก ว่ากันว่าการจองเต็มไปจนถึงสามเดือนข้างหน้าแล้ว คงไม่มีโอกาสได้ไปกินที่นั่นแล้วล่ะ" เย่ซินอวี่กล่าวอย่างหมดหวัง

"เหรอ?"

หลินหยางหัวเราะ "ไม่เป็นไร อันที่จริงผมได้ทำการจองไว้ตั้งนานแล้ว วางใจได้ เราไปกันเถอะ มีที่นั่งแน่นอน"

"จริงเหรอ?" เย่ซินอวี่ไม่อยากจะเชื่อ

"ไปถึงก็รู้เอง"

หลินหยางยิ้ม

ทั้งสองขับรถไปถึงร้านอาหารโภชนบำบัด

นี่คือร้านอาหารที่หม่าไห่เป็นคนเสนอ เขาอยากเปิดร้านเพื่อเป็นการลอง เพราะหยางหัวถือเป็นบริษัทที่เริ่มจากการแพทย์และยารักษาโรคที่อยู่ในอาณาจักรมังกร ทำให้ตลาดของการบำรุงสุขภาพและการรักษาสุขภาพมีขนาดใหญ่ หากเริ่มต้นด้วยโภชนบำบัด เปิดร้านอาหารที่มีราคาย่อมเยาและมีรสชาติอร่อย แถมยังบำรุงร่างกายจะต้องเป็นที่นิยมไปทั่วอย่างแน่นอน

จากนั้นร้านโภชนบำบัดของหยางหัวก็เปิดขึ้นอย่างเป็นทางการ

ใครจะไปคิดว่าหลังจากเปิดตัวไปก็ได้รับความนิยมอย่างล้นหลามและเกินความคาดคิดของหม่าไห่ไปมาก

กล่าวได้ว่าร้านอาหารบำรุงสุขภาพนี้เปิดตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงและคิวยาวที่ประตูไม่เคยหยุด ผู้คนจากทั่วทุกมุมของประเทศต่างมุ่งหน้าไปที่เจียงเฉินเพื่อลิ้มลองอาหารในร้าน แม้แต่คนดังจากต่างประเทศหลายคนก็แห่กันไปที่อาณาจักรมังกร ร้านอาหารเล็กๆ ที่เพิ่งเปิดใหม่ในเมืองเจียงเฉิน

เย่ซินอวี่ได้เห็นข่าวเกี่ยวกับร้านโภชนบำบัดในช่วงต้น ดังนั้นเธอจึงโหยหาและอยากมาสัมผัสลิ้มลอง

เดิมทีไม่ได้มีความหวังมากนักสำหรับการเดินทางมาครั้งนี้ แต่กลับรู้สึกตื่นเต้นมากเมื่อรู้ว่าหลินหยางทำการจองไว้

ตอนนี้เวลาประมาณห้าโมงเย็น มีตำรวจในเครื่องแบบหลายนายคอยรักษาความสงบเรียบร้อยอยู่ที่ทางเข้าร้าน

จำนวนคนเข้าคิวตอนนี้ไปถึงหลักพันแล้ว

คนพวกนี้ต่างเตรียมพร้อมอย่างดี

คนเยอะมากและเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ พนักงานในร้านอาหารไม่เพียงพอในการดูแลความเรียบร้อย จึงต้องอาศัยเจ้าหน้าที่ตำรวจเข้ามาช่วย

หลินหยางอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วขณะที่เขาเดินไปจนสุดทาง

เขาเห็นหลายคนเอาถ้วยและหม้อขนาดใหญ่ใหญ่มาด้วย เห็นได้ชัดว่าพวกเขามาสั่งกลับบ้านแน่นอน

หลินหยางเคยได้ยินหม่าไห่เล่าว่าหลายคนมาที่ร้านโภชนบำบัดเพื่อซื้อซุปบำรุงสุขภาพสำเร็จรูปและมอบให้กับผู้สูงอายุ ผู้หญิง และเด็กที่บ้านเพื่อปรับสมดุลภูมิคุ้มกันและป้องกันพวกเขาจากโรคต่างๆ

หม่าไห่กำลังเตรียมการที่จะเปิดร้านโภชนบำบัดอีกหลายแห่ง

แต่ร้านแบบนี้ไม่ใช่อยากเปิดก็เปิดได้ง่ายๆ เพราะพ่อครัวของร้านจะเชี่ยวชาญมาก ต้องเป็นพ่อครัวระดับเชี่ยวชาญที่เข้าใจแพทย์แผนจีนเป็นอย่างดี

และพ่อครัวส่วนใหญ่ของที่นี่ได้รับการฝึกฝนและเรียนรู้อย่างดีจากสถาบันการแพทย์พรรคซวนอี

การเรียนรู้และฝึกฝนจำเป็นต้องใช้เวลา ดังนั้นร้านโภชนบำบัดแห่งที่สองจึงไม่สามารถเปิดได้จนถึงตอนนี้

ด้วยเหตุนี้ สื่อบางสำนักจึงวิจารณ์ร้านโภชนบำบัดว่าเล่นการตลาดแบบหิวโหย ซึ่งผิดกับความเป็นจริง และถือเป็นการใส่ร้ายหลินหยางและหม่าไห่

หลินหยางส่งข้อความถึงหม่าไห่ และหม่าไห่ก็รีบส่งผู้จัดการร้านอาหารมาพบเขาทันที