ตอนที่ 2307
บทที่ 2312 เดินทางไปหลงชวน
October 21, 2026
"จริงเหรอ..." หลินหยางเม้มริมฝีปาก
"ตอนกลับไปยังดีๆ อยู่เลย ทำไมจู่ๆ ถึงเสียชีวิตลงได้?" ซูเหยียนร้องไห้ฟูมฟาย
หลินหยางรีบปลอบ "เสี่ยวเหยียน คุณอย่าเพิ่งเสียใจไปก่อนเลย คืออย่างนี้ เดี๋ยวผมจะไปหาหมอเทวดาหลิน ดูว่าเขาสามารถไปช่วยรักษาเย่ซินอวี่ได้ไหม หมอเทวดาหลินมีทักษะการแพทย์ที่ยอดเยี่ยม ไม่แน่อาจช่วยให้เธอฟื้นขึ้นมาได้!"
"ค่ะ หลินหยาง คุณรีบไปก่อน หากหมอเทวดาหลินไม่ยอม ฉันจะลองโทรศัพท์ไปหาเขาดู" ซูเหยียนกล่าวอย่างทุกข์ใจ
แม้ว่าเธอจะไม่อยากรบกวนหมอเทวดาหลินอีก แต่ตอนนี้เธอไม่มีทางเลือกอื่น!
"วางใจได้ หมอเทวดาหลินต้องยอมช่วยแน่"
หลินหยางวางสาย
เขามองไปที่โทรศัพท์และบุหรี่ที่เพิ่งจุดไฟก็เหลือแต่ก้นบุหรี่
"ประธานหลิน เตรียมเครื่องบินส่วนตัวเรียบร้อยแล้วครับ" หม่าไห่เดินเข้ามาและกล่าวอย่างนอบน้อม
"ออกเดินทางได้!"
"ครับ!"
ทุกคนต่างมุ่งหน้าไปที่หลงชวน
แม้ว่าหลินหยางจะได้สัมผัสกับเบ่ซินอวี่ไม่มาก และไม่รู้นิสัยใจคอของเธอ แต่สุดท้ายแล้วเธอก็คือน้องสาวของซูเหยียน และถือเป็นน้องสาวของเขาด้วยเช่นกัน มีหรือที่เขาจะไม่ช่วย?
เธอเองไม่ใช่คนจิตใจชั่วร้ายอะไร
หากจะต้องจากไปเช่นนี้จริง หลินหยางรู้สึกทุกข์ใจ
ระหว่างทาง เขาบอกให้หญิงชราเย่โทรหาหมอเทวดาอัน เพื่อให้เธอทำการฝังเข็มตามที่หลินหยางบอก และเพื่อเป็นการบล็อกเส้นชีพจรของเย่ซินอวี่เอาไว้
เพียงแค่เส้นชีพจรยังอยู่ นั่นก็ถือว่ามีโอกาสที่จะช่วยให้ฟื้นกลับคืนมา!
ตระกูลเย่เมืองหลงชวน
สุ่ยไท่จื่อเดินเปลือยเปล่าไปหยิบขวดเบียร์ในตู้เย็นและดื่มจนหมด
และบนเตียงก็มีหลิ่วจาวเอ๋อร์ที่นอนหมดสติอยู่อย่างนั้น
แววตาของเธอเหม่อลอยและมองไปที่สุ่ยไท่จื่อด้วยความโกรธ "พี่ไท่จื่อ พี่...พี่เก่งเหลือเกิน..."
"เธอไม่ใช่คนที่ฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ ในสายตาของฉันแล้วช่างอ่อนแอเสียเหลือเกิน! ฉันยังออกแรงไม่สุด ไม่งั้นกระดูกของเธอหักแน่" สุ่ยไท่จื่อกล่าว
"ไม่รู้เลยจริงๆ ว่าผู้หญิงแบบไหนถึงจะเหมาะกับพี่ไท่จื่อได้" หลิ่วจาวเอ๋อร์กล่าวด้วยรอยยิ้ม
เธอไม่คิดว่าตัวเองจะสามารถแต่งงานเข้ามาอยู่ในตระกูลสุ่ยได้ และที่เธอทำดีกับสุ่ยไท่จื่อ นั่นเป็นเพราะอยากได้ผลประโยชน์จากเขา
เธอรู้อยู่แก่ใจดีว่าคนอย่างสุ่ยไท่จื่อนั้น ไม่มีทางแต่งงานกับเธอได้อย่างแน่นอน!
"แม้ว่าจะมีผู้หญิงอยู่บนโลกนี้จำนวนมาก แต่จะมีสักกี่คนที่เหมาะสมกับฉัน? จะว่าไปตามหลักแล้ว เย่ซินอวี่เองก็เหมาะสมดี แต่น่าเสียดายที่ผู้หญิงคนนี้โง่เง่า! และสมควรแล้วที่ต้องตาย!" สุ่ยไท่จื่อกล่าว
"ใช่ค่ะ!" หลิ่วจาวเอ๋อร์หัวเราะชอบใจ
ก๊อก ก๊อก ก๊อก!
ขณะนี้เอง เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น
สุ่ยไท่จื่อขมวดคิ้วและตะโกนใส่ประตู "ใคร?"
"คุณชายไท่จื่อ ผมเอง อาฉาย!" เสียงหนึ่งดังขึ้นที่หน้าประตู
"มีธุระอะไร?"
"ได้ข่าวมาว่า วีรบุรุษทั้งสองของตระกูลเดินทางไปที่เจียงเฉิน!"
"ไปเจียงเฉิน?" สุ่ยไท่จื่อครุ่นคิดและจากนั้นก็หัวเราะ "คิดจะช่วยให้เย่ซินอวี่ฟื้นขึ้นมาก็เลยตั้งใจเดินทางไปหาหมอเทวดาหลินที่เจียงเฉิน?"
"ฮึ ตระกูลเย่และหมอเทวดาหลินไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกัน หากเขายื่นมือเข้าช่วยก็แสดงว่าเขาคิดเป็นศัตรูกับตระกูลสุ่ย! มีเหรอที่หมอเทวดาหลินจะยอมเพื่อตระกูลเย่?" หลิ่วจาวเอ๋อร์หัวเราะ
"จริงด้วย!"
สุ่ยไท่จื่อพยักหน้าและถามออกไป "เจียงเฉินทางนั้นตอบกลับมาว่ายังไง?"
"หมอเทวดาหลินได้มุ่งหน้าเดินทางมาที่เจียงฉินแล้วครับ" เสียงของอาฉายดังขึ้น
"อะไรนะ?"
สุ่ยไท่จื่อตกใจ
"หมอเทวดาหลิน....เกิดอะไรขึ้นกันแน่?" หลิ่วจาวเอ๋อร์รู้สึกเหลือเชื่อ
สุ่ยไท่จื่อกล่าวหลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "ต้องเป็นเพราะตระกูลเย่เสนอรางวัลอย่างงาม เลยทำให้หมอเทวดาหลินยอมใจอ่อน อาฉาย รีบไปหาเบอร์ติดต่อหมอเทวดาหลินมาให้ฉัน ฉันจะเป็นคนคุยกับหมอเทวดาหลินเอง!"