บทที่ 2327 ไข่มุกเพลิง

เมื่อหลินหยางลืมตาขึ้นมา เปลวเพลิงตามร่างกายของเขาก็มลายหายไปจนหมด

พลังที่มาจากปีศาจต้าเจิ้นได้ถูกเขาดูดซับไปจนหมด พลังของหัวใจของเขาก็ถูกหลอมรวมเข้ากับหัวใจของตัวเองโดยสมบูรณ์

หลินหยางในตอนนี้ ระดับความร้อนของหัวใจเขาถึงจุดเดือด ทว่าหัวใจของเขากลับไม่เป็นอะไรและยังแข็งแกร่งมั่นคงกว่าเดิมอีกด้วย และพลังที่พลุ่งพล่านยังคงอยู่ในทุกโครงสร้างของหัวใจอย่างน่าทึ่ง

"แค่หัวใจดวงเดียวก็ทำให้มีพลังมหาศาลมากขนาดนี้ หากได้ร่างของเขามาครอง ไม่รู้ว่าจะได้ประโยชน์มากมายเท่าไร!"

หลินหยางพึมพำพร้อมกับเดินไปข้างหน้าและแสดงความเคารพต่อชายชรา

"ผู้อาวุโส ขอบคุณมากครับ!"

"ไม่ต้องขอบคุณ หากไม่ใช่คุณ ผมคงตายไปนานแล้ว น่าเสียดายที่กฎของที่นี่ถูกคนอื่นทำลายลงแล้ว ผมคอยปฏิบัติตามกฎมาตลอดชีวิตและไม่เคยกระทำเรื่องชั่ว แต่หลายปีหลังมานี้กลับถูกคนอื่นมาทำลายกฎเกณฑ์ของที่นี่ลง!"

ชายชรากล่าวเสียงแหบแห้ง จากนั้นก็ยื่นกริชสีแดงให้กับหลินหยาง

"สิ่งนี้เรียกว่ากริชตัดไฟ เป็นกริชที่ใช้ตัดเปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำต้นเพลิงสวรรค์ เดิมทีต้นเพลิงสวรรค์คือต้นไม้โบราณอายุนับพันปี แต่หลังจากที่อาจารย์ตายลงก็ฝังตัวเองอยู่ใต้ต้นนี้ ต้นไม้ได้ดูดซับพลังอันมหาศาลของอาจารย์ไป ทำให้เกิดเหตุการณ์ประหลาดกับต้นเพลิงสวรรค์ หลายปีมานี้ผมคอยหมั่นดูแลต้นไม้ต้นนี้ ถ้าผมเดาไม่ผิด ภายในลำต้นจะต้องมีไข่มุกเพลิงที่ถูกหล่อหลอม หากคุณตัดต้นไม้และนำมันออกมาก็สามารถนำไปใช้ฝึกฝนได้ แบบนี้คุณจะได้ประโยชน์ขึ้นสองเท่า หากคุณหมั่นท่องคาถาที่ผมให้ไปจะทำให้พลังของคุณพัฒนาไปอย่างก้าวกระโดดแน่นอน!" ชายชรากล่าว

หลินหยางจ้องมองกริชเล่มนั้นอยู่นาน จากนั้นก็ยื่นมือออกไปรับ

"ขอบคุณมากครับผู้อาวุโส"

ชายชราไม่พูดอะไรอีก ทว่ากลับคลานขึ้นไปบนต้นเพลิงสวรรค์อย่างยากลำบาก

เดิมทีลมหายใจของเขาก็เหลือไม่มากแล้ว ทำให้มาคืบคลานของเขาไปได้เพียงน้อยนิดเท่านั้น

ระยะห่างจากต้นเพลิงสวรรค์หนึ่งเมตร ในที่สุดเขาก็หยุดลงโดยไม่ขยับอีกต่อไป

ชายชรา...หมดลมหายใจลงแล้ว

หลินหยางถอนหายใจและเดินตรงไปพร้อมกับยกศพของชายชราขึ้นมาและขุดหลุมข้างๆ รากต้นไม้เพื่อฝังศพของชายชราและจากนั้นก็หยิบกริชขึ้นมาตัดลำต้นของต้นเพลิงสวรรค์

ลำตัวของต้นเพลิงสวรรค์นั้นแข็งมาก และเป็นไปไม่ได้ที่จะทะลวงรากของต้นเพลิงสวรรค์หากไม่มีกริชตัดไฟนี้ก็ยากที่จะจัดการได้

หลินหยางพยายามอย่างหนักและขุดต้นเพลิงสวรรค์ออกจากหลุมด้วยความยากลำบาก

จากนั้นก็พบว่าข้างในของต้นเพลิงสวรรค์เป็นสีแดงไปหมด และหลายแห่งก็แข็งเป็นหิน

วิเศษและน่าทึ่งมาก!

หากลำต้นของต้นเพลิงสวรรค์ถูกนำกลับไปที่เจียงเฉินและส่งมอบให้ชวี่เจิ้งเพื่อการศึกษาวิจัย อาจมีบางอย่างที่น่าประหลาดเกิดขึ้นก็ได้

หลินหยางครุ่นคิด

และในขณะนี้ รัศมีที่แผดเผาก็แผ่ออกมาจากรูต้นไม้

หลินหยางดีใจมากพร้อมกับมองไปรอบๆ

นั่นคือไข่มุกเพลิง!

เขารีบหยิบมันออกมาและรู้สึกร้อนมากหลังจากสัมผัสมัน

ขนาดเขายังรู้สึกแบบนี้ได้ ถ้าคนธรรมดาสัมผัสมัน มือของเขาอาจจะละลายกลายเป็นควันทันที

หลินหยางทนความเจ็บปวดจากการเผาไหม้และฝืนหยิบไข่มุกเพลิงออกมา

อย่างไรก็ตาม ทันทีที่ไข่มุกเพลิงออกจากต้นเพลิงสวรรค์ ต้นเพลิงสวรรค์ขนาดใหญ่ทั้งต้นก็กลายเป็นฝุ่นผงและกระจายไปในอากาศ

หลินหยางตกตะลึงและตระหนักได้ว่าไข่มุกเพลิงนี้เป็นแก่นแท้ของต้นเพลิงสวรรค์ทั้งหมด

"ไม่แปลกใจเลยที่ชายชราขอให้ผมนำไข่มุกเพลิงนี้ไปฝึกฝน ด้วยไข่มุกเพลิงนี้ ก็เทียบเท่ากับการได้รับป่าอสูรเพลิงแล้วไม่ใช่เหรอ?"

การเดินทางสู่ป่าอสูรเพลิงครั้งนี้ไม่ได้ไร้ประโยชน์

น่าเสียดายที่สื่อหลงเทียนหลบหนีไปและทำให้แดนมรณะขุ่นเคืองอีกต่างหาก

ดวงตาของหลินหยางแน่นขึ้น และเขาโค้งคำนับไปยังสถานที่ที่ชายชราถูกฝังไว้ จากนั้นหันกลับและออกจากป่าอสูรเพลิง

หลังจากที่เปลวไฟต้นเพลิงสวรรค์ดับลง จากนั้นเปลวเพลิงทั้งป่าอสูรเพลิงก็ดับมอดลงเรื่อยๆ...