ตอนที่ 2328
บทที่ 2333 ดาวตกตอนกลางวัน
October 21, 2026
"หมอเทวดาหลินจะตายแล้ว!"
"ไม่แปลกที่เป็นเซียนเจิ้นเยว่ ทั้งฝีมือท่วงท่าและการลงมือของเธอนั้นแปลกและไม่เหมือนคนธรรมดา คิดไม่ถึงเลยว่าหมอเทวดาหลินที่เก่งกาจก็สู้เธอไม่ได้และพ่ายแพ้ขนาดนี้ คุณชาย เราจะมีเรื่องกับเธอไม่ได้!" คนหนึ่งของตระกูลสุ่ยกล่าว
สุ่ยเซิ่งอู่พยักหน้าและรู้สึกตกใจอย่างมาก
และขณะนี้เอง หลินหยางก็ลุกขึ้นยืนอย่างยากลำบาก
"หืม?" เซียนเจิ้นเยว่ขมวดคิ้ว "ทำไม? คุณยังคิดจะต่อสู้อีกเหรอ?"
"ถ้าคุณคิดว่าแค่นี้ก็สามารถฆ่าผมได้...งั้นคุณก็ดูถูกผมมากเกินไปแล้ว" หลินหยางกล่าวเสียงแหบแห้งและเมื่อพูดจบ เขาก็หยิบเข็มมาปักที่ร่างกายของเขา
ทันใดนั้นเอง ร่างกายที่เต็มไปด้วยรอยแผลของเขาก็ค่อยๆ หายกลับเป็นเหมือนเดิม ไม่เพียงเท่านั้น พลังความสามารถของเขายังเพิ่มทวีคูณ เวลาไม่กี่วินาทีก็กลับเป็นเหมือนเดิม
"อะไรกัน?"
เซียนเจิ้นเยว่แสดงสีหน้าตกตะลึง
"หายเป็นเหมือนเดิม?" สุ่ยเซิ่งอู่เองก็ทำหน้าเหลือเชื่อเช่นกัน
"นี่มันวิชาอะไรกัน?" เซียนเจิ้นเยว่พึมพำ
"นักศิลปะการต่อสู้ทางการแพทย์ที่ไหนไม่รู้วิชาหยินหยางปรับควบคุมอวัยวะภายในบ้าง?"
"แต่ก็ไม่มีทางเร็วขนาดนี้"
"ปกติวิชาปรับควบคุมไม่มีทางรวดเร็วขนาดนี้ ผมแค่ใช้เทคนิคเล็กน้อยเท่านั้น การทำแบบนี้ถึงแม้จะทำให้พลังของผมกลับเป็นเหมือนเดิม แต่ก็เป็นวิธีที่คร่าชีวิตผมได้เหมือนกัน ต่อให้มีทักษะหยินหยางที่วิเศษก็ไม่สมควรนำออกมาใช่เรื่อยเปื่อย" หลินหยางกล่าว
"ดูเหมือนว่าชื่อหมอเทวดาของคุณก็ไม่ใช่ได้มาเพราะโชคช่วย แต่จะมีประโยชน์อะไร คุณเป็นแบบนี้ได้ตลอดเหรอ? ความสามารถของเราสองคนนั้นพิเศษมากเกินไป และคุณเองไม่มีทางเอาชนะฉันได้แน่นอน" เซียนเจิ้นเยว่ส่ายหน้า
"ก็ไม่เสมอไป! ผมยังไม่ออกแรงทั้งหมดเลย" หลินหยางกล่าว
"ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง!"
เซียนเจิ้นเยว่โมโหและยกมือขึ้นกดไปทางฝั่งทางหลินหยาง
บริเวณที่หลินหยางยืนอยู่เกิดเป็นหลุมลึก
พื้นดินสั่นสะเทือนราวกับว่าเมืองหลงชวนกำลังเกิดแผ่นดินไหว
หลินหยางถูกพลังนี้กดทับเข้าอีกครั้ง
ทว่าเขากลับไม่ยอมแพ้และยังคงกัดฟันคลานขึ้นมา
"ดูว่าคุณจะมีความสามารถมากแค่ไหน! พลังเซียนเจิ้นเยว่!"
เซียนเจิ้นเยว่คำรามอย่างต่อเนื่องและพลังอันน่าสะพรึงกลัวก็ถาโถมเข้าใส่หลินหยางราวกับกระแสน้ำป่า
ปัง!
ปัง!
ปัง!
ร่างกายของหลินหยางกระแทกกับพื้นอีกครั้งอย่างแรง และพื้นดินยังคงสั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่องพร้อมกับเป็นหลุมลงไปกว่าสามเมตร
สุ่ยเซิ่งอู่ที่กำลังเฝ้ามองได้แต่แสดงสีหน้าเคร่งเครียด
เขาคิดอยู่อย่างเดียวตลอดเวลา
หากคนที่กำลังต่อสู้กับเซียนเจิ้นเยว่คือเขา...เขาจะอยู่ในสภาพไหน?
"ฉันจะดูว่าเนื้อหนังของคุณจะแข็งแกร่งมากแค่ไหนกัน!" เซียนเจิ้นเยว่กล่าว
จากนั้นก็เห็นเธอกระโดดขึ้นกว่าพันเมตรด้วยวิธีการอะไรไม่รู้ และเมื่อมองไปข้างหลังของเธอก็มีรัศมีพลังปราณดวงจันทร์ขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น จากนั้นเธอก็ใช้นิ้วแตะและรัศมีพลังปราณดวงจันทร์ก็รวบเข้ามาปลายนิ้วมือของเธออย่างรวดเร็ว
ไม่นานก็เปลี่ยนเป็นพลังปราณดาบที่มีความยาวกว่าร้อยเมตร
หลังจากนั้น!
เธอก็เล็งดาบไปที่หลินหยางและลงจากท้องฟ้าเพื่อพุ่งเข้าหาเขา
วินาทีนั้น ทุกคนทั้งเมืองหลงชวนที่เงยหน้าขึ้นฟ้าก็ต่างมองเห็นลำแสงนั้น!
ลำแสงดาวตกสีขาว!
"แย่แล้ว!"
สุ่ยเวิ่งอู่หน้าเปลี่ยนสีและไม่กล้ายืนอยู่ที่กำแพงอีก จากนั้นก็หันหลังวิ่งหนีออกไป
เขาวิ่งไปได้ไม่เท่าไร
ตู้ม....
เสียงระเบิดดังกึกก้องทั่วทั้งเมืองหลงชวน
คนของตระกูลเย่ต่างหลบหนีแรงระเบิดกันอย่างอเนจอนาถ
เย่ซินอวี่ถูกประคองไปยืนอยู่กลางถนนพร้อมกับคิดเป็นกังวลและหันไปมองทางฝั่งทิศทางของบ้านตระกูลเย่
ตำรวจจำนวนมากก็มุ่งหน้ามาที่นี่ ประชาชนที่อยู่ใกล้เคียงต่างอพยพออกไปและบริเวณใกล้เคียงตระกูลเย่ก็ถูกปิดตายลงทันที
"เกิดอะไรขึ้น? มีโจรเหรอ?" ตำรวจยศสูงคนหนึ่งถามด้วยความตกใจเมื่อเดินทางมาถึงจุดระเบิด
"หูปู่โถว! ตระกูลเย่ของฉันถูกยอดฝีมือจัดการ! รีบแจ้งข่าวไปยังส่วนกลางให้รีบส่งยอดฝีมือมาช่วยเร็วเข้า!" คุณผู้หญิงเย่ตะโกนออกไป