บทที่ 2364 ผมกล้าพูดเลย!

"คุณว่าไงนะ?" ฟู่เซิงไกวโส่วขมวดคิ้ว "ตำราชำรุดราชาโอสถไม่สมบูรณ์?"

"เนื่องจากเป็นตำราชำรุด ฉะนั้นมันจึงไม่สมบูรณ์ไง! หากเพิ่มครึ่งหนึ่งของตำราพื้นบ้านเข้าไป ชิ้นส่วนในมือของหมอเทวดาฟู่เซิงไกวโส่วก็จะสมบูรณ์ไม่ใช่เหรอ? ที่คุณพูดมาก็แค่เรื่องไร้สาระเท่านั้น!" หญิงที่อยู่ข้างๆ กล่าวอย่างเย้ยหยัน

"ผมไม่ได้หมายความอย่างนั้น ผมบอกว่าตำราชำรุดส่วนหลังในมือของเขาคนนี้ไม่สมบูรณ์!" หลินหยางชี้ไปที่ฟู่เซิงไกวโส่วและพูดเสียงดัง

คำนี้ทำให้ทุกคนต่างพากันหยุดแสดงอารมณ์

นักข่าวหญิงคนนั้นรีบเดินไปข้างหน้าและยกไมค์ไปที่หลินหยางพร้อมกับกล่าว "หมอเทวดาหลิน! คุณมีความคิดเห็นยังไงบ้างคะ? ขอช่วยอธิบายเรื่องนี้อย่างละเอียดด้วยค่ะ ฉันเชื่อว่าทุกคนยอมเปิดใจเชื่อคุณค่ะ"

นักข่าวหญิงเองก็ยอมรับไม่ค่อยได้ เธอคาดหวังอย่างมากว่าหลินหยางจะให้คำอธิบายได้อย่างมีเหตุผล

แต่จากสถานการณ์ปัจจุบันแล้ว เรื่องนี้เกรงว่าจะเป็นไปไม่ได้

เพราะหลินหยางเองก็ยอมรับไปแล้ว...

ขณะนี้เอง หลินหยางก็หันไปพูดกับฟู่เซิงไกวโส่ว "ไม่ทราบว่าคุณนำตำราชำรุดราชาโอสถออกมาให้ทุกคนดูหน่อยได้ไหมครับ?"

"เมื่อสักครู่ผมก็นำออกมาให้ดูแล้วไม่ใช่เหรอ? ทำไม? คุณคิดจะทำตุกติกเพื่อคำอธิบายที่ไร้เหตุผลของคุณอีกอย่างนั้นเหรอ? ผมจะบอกว่าเสียเวลาเปล่า!" ฟู่เซิงไกวโส่วกล่าว

"คุณแค่ให้ผู้อาวุโสท่านนั้นดู แต่ไม่ได้ให้ทุกคนดู! เรื่องราวเป็นมายังไงทุกคนตัดสินใจได้เอง" หลินหยางส่ายหน้า

"ก็ได้ ในเมื่อคุณไม่เชื่อ งั้นผมจะทำให้คุณยอมเองแล้วกัน! รบกวนให้นักข่าวทุกคนหันกล้องมาทางนี้หน่อยนะครับ!"

ฟู่เซิงไกวโส่วกล่าว จากนั้นก็หยิบตำราชำรุดออกมาใหม่และยกให้ทุกคนได้เห็นอีกครั้ง

บรรดานักข่าวต่างก็จับภาพไปที่ตำราชำรุดนั้น

ผู้คนต่างพากันเขย่งเท้าเพื่อมองดู

"พลิกด้านสิ!" หลินหยางตะโกน

"ผมจะทำให้คุณดู!"

ฟู่เซิงไกวโส่วเย้ยหยันพร้อมกับพลิกด้าน

ชิ้นส่วนช่วงล่างมีจำนวนหน้าไม่มาก ทั้งหมดมีเพียงหกหน้าเท่านั้น

และไม่นานก็พลิกจนหมด

และไม่ว่าใครก็มองไปออกว่ามีปัญหาอะไร

"ทุกคน! พวกคุณมองเห็นอะไรผิดปกติไหม?" ฟู่เซิงไกวโส่วตะโกนเสียงดัง

ทุกคนต่างมองหน้ากันไปมาโดยไม่พูดอะไร แต่ก็มีคนบางส่วนที่ตะโกนออกไป

"ไม่มีปัญหา!"

"ไม่มีปัญหาอะไรเลยสักนิดเดียว!"

"หมอเทวดาหลินกำลังเล่นตุกติกอยู่ชัดๆ!"

แม้เสียงจะเบาแต่ก็ได้ยินชัดเจน

"คราวนี้คุณยังมีอะไรพูดอีก?" ฟู่เซิงไกวโส่วหัวเราะ