บทที่ 2407 แล้วฉันล่ะ?

ผลงานชิ้นเยี่ยมของลัทธิปีศาจสวรรค์?

ในเวลานี้ ในที่สุดหลินหยางก็เข้าใจทุกสิ่งทุกอย่างแล้ว!

มิน่าล่ะเทพอัคคีถึงได้รับการกระตุ้นอย่างไม่ชัดเจนในสถาบันการแพทย์พรรคซวนอี

มิน่าล่ะถึงได้มีข่าวลือเกี่ยวกับเรื่องราวมหัศจรรย์ในสถาบันการแพทย์พรรคซวนอีออกมาตลอด

ที่แท้ทุกสิ่งทุกอย่างนี้ ล้วนถูกสร้างขึ้นโดยลัทธิปีศาจสวรรค์!!

"ฮือๆ ......อ๊าก.....อ๊าก...."

เทพอัคคีคำรามเสียงออกมาราวกับสัตว์ร้าย เขาจ้องมองมาที่หลินหยางอย่างโหดเหี้ยม พลังอันแข็งแกร่งจากทั่วร่างกาย และความเย่อหยิ่งดุร้ายคล้ายกับควบคุมไม่ได้ และระเบิดออกมาทันที

หลินหยางมีสีหน้าเย็นชา ดึงเข็มมังกรหงเหมิงออกมา และแทงเข้าไปที่ขมับของเทพอัคคีอย่างรุนแรงไป เพื่อต้องการจะให้เขาได้สติขึ้นมา

แต่ต่อให้เป็นเข็มมังกรหงเหมิงก็ยากที่จะแทงทะลุผิวหนังของเขาได้

"ไม่ไหวแล้ว สภาพแย่เกินไป!"

สีหน้าของหลินหยางไม่น่าดู

ถ้าหากอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ที่สุด ก็ยังสามารถทดลองได้ แต่พละกำลังในตอนนี้ล้วนถูกทำลายจนไม่มีเหลือแล้ว ถึงแม้จะใช้เข็มมังกรหงเหมิง ก็ไม่อาจแทงทะลุมันได้

ทันใดนั้น!

ครืน!!

เทพอัคคีที่กลายเป็นปีศาจก็ได้หลุดพ้นจากการคุมขังของหลินหยาง และได้เหวี่ยงมือไปข้างหน้า และโอบกอดหลินหยางเอาไว้

แย่แล้ว!

หลินหยางตกใจจนหน้าถอดสี แล้วรีบดิ้นถอยหลังทันที

แต่เทพอัคคีกลับออกแรงมากกว่าเดิม อีกทั้งยังมากกว่าเดิมหลายเท่าอีกด้วย หลินหยางจึงอ่อนระโหยโรยแรงและไม่อาจจะดิ้นให้หลุดไปได้โดยสิ้นเชิง

เขาเงยหน้าขึ้นทันที แล้วมองไปยังดวงตาอันว่างเปล่านั้น แต่อุณหภูมิในร่างกายกลับสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

หลินหยางหายใจถี่ แล้วยกมือขึ้นไปวางบนร่างกายของเทพอัคคีทันที เพื่อต้องการให้ความร้อนในร่างกายของเขาถูกดูดไป

แต่ทว่า.....ไม่ทันกาล!

ตูม!!!

ไฟสวรรค์ได้ระเบิดออกมาจากร่างกายของเทพอัคคี ชั่วพริบตาก็ปกคลุมทั่วทั้งตัวของหลินหยางและเทพอัคคี

เปลวไฟสีดำที่ราวกับมังกรจิตวิญญาณอันมืดมิด ได้พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าโดยตรง

ทิวทัศน์ที่งดงามยิ่งใหญ่ทำให้คนยากที่จะลืมเลือน

"ช่างงดงามจริงๆ!"

สื่อหลงเทียนที่ยืนอยู่บนดาดฟ้ามองฉากนี้ พลางทอดถอนใจและเอ่ยปากออกมา

ไฟปรากฏอยู่ประมาณหนึ่งนาที แล้วจึงค่อยๆ สลายหายไป

ครืน!

ในช่วงเวลาที่ถูกจัดการจนพ่ายแพ้ หลินหยางก็ได้จู่โจมเทพอัคคี

เทพอัคคีถอยหลังไปสิบกว่าก้าว ก่อนที่จะหยุดลง

ส่วนหลินหยาง ก็อ่อนแอจนถึงขีดสุด คนทั้งสองเซไปเซมา และคุกเข่าลงกับพื้นโดยตรง ยากที่จะลุกขึ้นอีก

เขารู้สึกว่าภายในร่างกายว่างเปล่า ไม่มีพละกำลังแม้แต่น้อย

เปลวไฟนั้นไม่อาจเผาไหม้เขาได้ก็จริง แต่ทว่า......มันก็สามารถดูดพลังทั้งหมดในร่างกายของเขาไปจนหมดสิ้นได้!

หลินหยางในเวลานี้ ไม่สามารถที่จะต่อสู้ได้อีกโดยสิ้นเชิง

นอกจากหายใจ เขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้อีก!

เขาหอบเหนื่อยอย่างรุนแรง เบิกตาโตมองเทพอัคคี ที่ไม่อาจทำอะไรได้แล้วเหมือนกัน

"ดูเหมือนว่าจะจบสิ้นลงแล้ว ไม่คิดเลยจริงๆ ว่าเรื่องราวจะจบลงอย่างราบรื่นเช่นนี้ ดีกว่าที่ท่านอาจารย์เสียอีก เทพอัคคีเป็นวัสดุชั้นดีสำหรับปีศาจแปลงกาย ถ้าหากนำเขามาทำเป็นปีศาจแปลงกาย บางทีก็อาจจะไม่มีเมืองเจียงเฉินแต่อย่างใด"

สื่อหลงเทียนกระโดดลงมาจากยอดตึก มองดูหลินหยางที่สูญเสียพลังไปจนหมด ด้วยสายตาที่เย็นชาอย่างมาก

"เดิมทีวันนี้ก็แค่ต้องการมาเอาไข่มุกคืนชีพ ไม่คาดคิดว่าจะสามารถเอาดอกบัวขาวล้างโลกไปด้วยได้ กระทั่งสามารถกำจัดภัยอันใหญ่หลวงอย่างคุณได้ด้วย ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวจริงๆ!"

พูดจบ สื่อหลงเทียนก็ชักกระบี่ปีศาจออกมาจากเอวอย่างช้าๆ แล้วเกินเข้าไปหาหลินหยาง

เจตนาสังหารได้ถูกระบบเผยแพร่ออกมา

"คุณกล้าเหรอ!"

ในเวลานี้ เสียงอันโกรธเคืองก็ดังขึ้น