บทที่ 2419 ยุคสมัยของหมอเทวดาหลิน

"อะไรนะ? คนของลัทธิปีศาจสวรรค์พ่ายแพ้แล้วเหรอ?"

ในเขตแดนมรณะ ตำหนักด้านหน้าที่โดดเด่นสูงตระหง่าน ชายในชุดฮั่นฝูคนหนึ่งจ้องมองมายังคนที่คุกเข่าอยู่กับพื้น ด้วยใบหน้าที่ไม่อยากจะเชื่อ

"เรียนคุณผู้ชาย ใช่แล้ว สื่อหลงเทียนจอมมารสูงสุดของลัทธิปีศาจสวรรค์ได้หนีเตลิดไปแล้ว และอาวุธสังหารของปีศาจสวรรค์อันนั้น......ก็ถูกทำลายไปแล้วเช่นกัน" คนที่คุกเข่ากับพื้นกล่าวอย่างเคารพ

ชายในชุดฮั่นฝูไม่พูดอะไรเป็นเวลานาน ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ จึงกล่าวว่า : "นึกไม่ถึงเลยว่าหมอเทวดาหลินจะมีศักยภาพเช่นนี้ สามารถจัดการกับอาวุธสังหารอันนั้นได้......มันเกินความคาดหมายจริงๆ เหมือนว่าตลอดมาเราจะประเมินคนคนนี้ต่ำเกินไป!"

"คุณผู้ชาย ก็ไม่ถือว่าประเมินต่ำไปหรอก! ถึงแม้ว่าอาวุธสังหารของลัทธิปีศาจสวรรค์จะถูกทำลายไปแล้ว แต่ว่าตามที่คนของเราได้ตรวจสอบอย่างชัดเจน หลังจากเหตุการณ์ในครั้งนี้หมอเทวดาหลินก็บาดเจ็บสาหัสเช่นกัน อาการปางตาย ตอนนี้ทั้งเมืองเจียงเฉินตกอยู่ในความตื่นตระหนก คนของหยางหัวทั้งหมดต่างล้อมสถาบันการแพทย์พรรคซวนอีเอาไว้ เพื่อรอฟังข่าวของหมอเทวดาหลิน ดูเหมือนว่าในตอนนี้ เขายังไม่พ้นขีดอันตรายเลย"

"หื๊ม?"

ชายวัยกลางคนเลิกคิ้ว และกล่าวอย่างเย็นชา : "หากเป็นอย่างที่กล่าวมานี้ นั่นคือโอกาสที่ดีมากๆ ของเราเลยไม่ใช่เหรอ?"

"ข้าน้อยคิดว่า ใช่แล้วครับ!"

"งั้นก็ดี! ส่งยมโลกราตรีทั้งเจ็ดคนไป เพื่อไปเมืองเจียงเฉินและพาคนของหมอเทวดาหลินมา และถือโอกาสนำดอกบัวขาวล้างโลก และเอายาฟื้นคืนชีพมาด้วย!"

"น้อมรับคำสั่ง!"

คนคนนั้นรีบวิ่งออกไปทันที

ไม่นาน ยอดฝีมือมรณะผู้แข็งแกร่งทั้งเจ็ดคนได้มุ่งไปที่เมืองเจียงเฉินแล้ว

แต่ทว่าเมื่อใกล้จะถึงเมืองเจียงเฉิน ฉับพลันพวกเขากลับได้รับข่าวเกี่ยวกับการย้ายหมอเทวดาหลินไปยังคฤหาสน์ชานเมือง จึงรายงานไปทางแดนมรณะทันที

"หลินเซิงอี้จะต้องทราบการมาถึงของพวกเรา จึงได้หลบซ่อนตัวล่วงหน้า! ต้องทำลายคฤหาสน์ให้เร็วที่สุด และนำหัวของมันมาให้ได้"

"ครับ นายท่าน!"

ยมโลกราตรีทั้งเจ็ดคน มุ่งตรงไปยังคฤหาสน์ทันที

แต่เมื่อใกล้ถึงคฤหาสน์ จู่ๆ เงาร่างหลายๆ ร่างได้มาขัดขวางพวกเขาเอาไว้ ในชั่วพริบตาก็เข้ามาโอบล้อมทั้งเจ็ดคนด้วยเจตนาฆ่า

ทั้งเจ็ดคนหยุดชะงักลง และจ้องเขม็งไปที่เงาร่างหลายเงาที่ปรากฏตรงหน้า ใบหน้าเย็นชา : "ทำไม? ไอ้พวกสวะหยางหัว กล้ามาขวางพวกเราเหรอ?"

"ถ้าหากรู้ว่าจะต้องทำตัวยังไง ก็นำหัวของหมอเทวดาหลินมามอบให้เองก็พอ!"

คนทั้งเจ็ดกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา แต่ละคนต่างดึงกระบี่ยาวที่เอวออกมา และเดินเข้าไปด้วยท่าทางดุร้าย

แต่ทว่าผู้นำของคนเหล่านี้กลับพูดอย่างเมินเฉย : "ดีมากแดนมรณะ! คาดไม่ถึงว่าแม้แต่ฉันก็ไม่ได้อยู่ในสายตา! ดูท่าทางแดนมรณะของพวกคุณจะวางอำนาจบาตรใหญ่ไปแล้วจริงๆ ดี! ดี!"

ทั้งเจ็ดคนขมวดคิ้วขึ้นมา

ทันใดนั้น

ฟรึ่บ!