บทที่ 2437 ค่ายกลใหญ่ในเขตต้องห้าม

การเปิดเขตต้องห้ามต้องมีพยานทั้งหมู่บ้าน?

หลินหยางขมวดคิ้วเล็กน้อยและเดินตรงไป

บรรยากาศนั้นอึมครึมและน่ากดดันอย่างมาก

สายตานับไม่ถ้วนจับจ้องมาที่เขาพร้อมกัน

แม้ว่าจะไม่มีใครพูด แต่สายตาและการแสดงออกของพวกเขาค่อนข้างซับซ้อน

หลายคนหัวเราะเยาะและรู้สึกสะใจ แต่บางคนกลับเห็นอกเห็นใจและมีบางคนรู้สึกเฉยเมย

"คุณหลิน คุณพร้อมแล้วหรือยัง?"

ผู้ใหญ่บ้านมองไปที่หลินหยางและถามขึ้น

"ผมพร้อมแล้ว" หลินหยางพยักหน้า

"งั้นเริ่มเปิดเขตต้องห้ามเลยแล้วกัน!"

คนของหมู่บ้านปีศาจเร้นลับจำนวนหนึ่งรีบเดินไปที่ประตูใหญ่ของเขตต้องห้ามและหยิบกุญแจไปเสียบในประตูโบราณและขณะเดียวกันก็หมุนเกลียวออก

แกร๊ก แกร๊ก แกร๊ก...

เสียงอุดอู้ดังขึ้นอย่างกึกก้อง

จากนั้นประตูก็ค่อยๆ เปิดออกอย่างเชื่องช้า

ทันใดนั้นเองควันสีขาวก็ถาโถมออกมาและปกคลุมไปทั่วบริเวณ

นี่คือหมอกพิษ?

หลินหยางขมวดคิ้วและมองไปข้างใน

จากนั้นก็เห็นว่าข้างในนั้นเต็มไปด้วยหมอกพิษที่หนาแน่นและกลายเป็นสีขาวโพลนมองไม่เห็นอะไร

"ผู้ใหญ่บ้าน!"

ขณะนี้เอง ฉินหลิงก็เดินไปข้างหน้าและคุกเข่าลงต่อหน้าเขา

"เด็กน้อย! เธอกำลังทำอะไร?" ผู้ใหญ่บ้านขมวดคิ้วถาม

"ได้โปรดเปลี่ยนวิธีการถอนพิษให้พี่หลินด้วยเถอะค่ะ! ขอร้องล่ะนะคะ!" ฉินหลิงร้องไห้ฟูมฟายและจากนั้นก็โขกศีรษะกับพื้นอย่างแรง

ทุกคนต่างจับตามอง

สีหน้าของผู้ใหญ่บ้านดูไม่เป็นธรรมชาติเท่าไรนัก

"ได้โปรดเปลี่ยนวิธีกำจัดพิษด้วยเถอะ!"

"ผู้ใหญ่บ้าน! ขอร้องล่ะ!"

หมัวผิงและคนอื่นๆ ก็ต่างพากันลุกขึ้นและกล่าวอย่างร้อนใจ

เห็นได้ชัดว่าทุกคนต่างรู้ว่าวิชากำจัดพิษด้วยค่ายกลคาถาเวทย์นั้นไม่ดี และเพื่อปกป้องหลินหยาง พวกเขาจึงจำเป็นต้องทำแบบนี้

แต่เพียงแค่ฉินจัว หมัวผิงและคนเหล่านี้คงไม่สามารถทำให้ผู้ใหญ่บ้านเปลี่ยนใจได้

"หากคิดจะกำจัดพิษของเขาก็มีเพียงวิธีเดียว พวกคุณคิดจะให้ผมเปลี่ยนวิธีไหน?" ผู้ใหญ่บ้านกล่าว

"อาคมต้องห้ามปีศาจเร้นลับไม่สามารถกำจัดพิษปีศาจนี้ได้เหรอ?" ฉินจัวถาม

"อาคมต้องห้ามสามารถกำจัดได้ แต่จำเป็นต้องสูญเสียกระดูกหยกสามชิ้น ฉินจัว กระดูกหยกของหมู่บ้านเราเหลืออยู่เพียงห้าชิ้นแล้ว หากครั้งนี้เราใช่เพื่อช่วยเขาไปสามชิ้น แล้วหากอนาคตคนของลัทธิปีศาจสวรรค์มาหาเรื่องเรา แบบนี้เราจะเอาอะไรไปสู้กับพวกเขา?" ผู้ใหญ่บ้านกล่าว

เมื่อพูดจบ ทุกคนก็ต่างหน้าถอดสี

ฉินจัวเองก็ตกใจเช่นกัน