บทที่ 2447 ช่วงที่แข็งแกร่งที่สุด

ความตั้งใจของอสูรที่น่าสะพรึงกลัวเป็นเหมือนคลื่นที่ซัดสาด โดยมีปีศาจที่เหลืออยู่เป็นศูนย์กลางพร้อมกับพลังที่ถาโถมและพังทลายไปทุกทิศทุกทาง

ปิศาจทุกคนที่รู้สึกได้ถึงความตั้งใจของอสูรต่างพากันคุกเข่าด้วยความหวาดกลัว

แม้แต่ผู้คนจากหมู่บ้านปีศาจเร้นลับก็ยังถูกครอบงำด้วยความตั้งใจอสูรนี้ ทุกคนต่างตัวสั่นสะท้านและไม่กล้าก้าวไปข้างหน้า

ปีศาจฉานในขณะนี้ได้กลายเป็นมหาปีศาจไปแล้ว

เขาเดินมาตรงนี้และไม่ว่าเขาจะเป็นปีศาจแบบไหน เขาก็ไม่มีความตั้งใจที่จะต่อสู้ ดังนั้นเขาจึงได้แต่คุกเข่าและยอมจำนนอ้อนวอนขอความเมตตา

"แย่แล้ว แย่แล้ว!"

"ทำยังไงดี?"

ผู้ใหญ่บ้านและคนอื่นๆ เบิกตากว้างพร้อมกับถอยหนีด้วยความกลัวและเพ่งสายตาไปที่แนวป้องกันของ ลัทธิปีศาจสวรรค์

อย่างไรก็ตาม มีหมอกสีดำและควันหนาทึบลอยอยู่ตรงนั้นและมีร่างที่น่ากลัวออกมา

นั่นก็คือปีศาจฉานนั่นเอง

ปีศาจฉานในเวลานี้แตกต่างจากเมื่อก่อนอย่างสิ้นเชิง

ร่างกายของเขาใหญ่ขึ้นเป็นสองเท่า ทั้งตัวของเขาเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ ผิวของเขาแดงมาก มียันต์อาคมกระจายไปทั่วร่างกาย แขนขาของเขาถูกปกคลุมด้วยเส้นเอ็นที่ปูดขึ้น เล็บทั้งสิบนิ้วของเขายาวเท่าดาบสั้นและฟันของเขาเริ่มแหลมคม

"นี่คือช่วงเวลาที่ผมแข็งแกร่งที่สุด"

ปีศาจฉานจ้องไปที่ร่างนั้นอย่างดุเดือดและพูดอย่างเย็นชา

เขาไม่เคยมีช่วงเวลาที่แข็งแกร่งเช่นนี้มาก่อนในชีวิตของเขา และความแข็งแกร่งนั้นมีอยู่ในทุกเส้นเลือด ทุกตารางนิ้วของเนื้อและเลือดของเขา

ในขณะนี้เขารู้สึกว่าเขาสามารถแข่งขันกับเจ้าลัทธิได้

"แม้ว่าในที่สุดผมจะตายด้วยความอ่อนล้าหลังจากปลดปล่อยพลังชั่วร้ายโดยธรรมชาติของอสูร ผมจะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ ผมจะทำลายคุณด้วยมือของผมเอง! ความรุ่งโรจน์ของลัทธิปีศาจสวรรค์จะได้รับการปกป้องจากผม!"

ปีศาจฉานคำรามและพุ่งเข้าหาชายคนนั้น

ควับ!

ด้วยความเร็วราวมาก ทำให้ปีศาจฉานปรากฏตัวต่อหน้าร่างนั้น จากนั้นกำมือแน่นเป็นกำปั้นและเล็งไปที่ศีรษะของร่างนั้นแล้วกระแทกใส่อย่างแรง

ตู้ม! !

รูปแบบยันต์วงกลมหลายวงปะทุขึ้นจากจุดศูนย์กลางราวกับคลื่นที่โหมกระหน่ำ และบานสะพรั่งไปทุกทิศทุกทางอย่างต่อเนื่อง

ผู้คนนับไม่ถ้วนที่อยู่รอบๆ ถูกพัดพาไปด้วยพลังที่เกิดขึ้น ผู้ที่อยู่ใกล้ถึงกับอาเจียนเป็นเลือดและบางคนเสียชีวิตลงทันที

สำหรับร่างนั้นกลับถูกทุบลงกับพื้นโดยปีศาจฉานลึกลงไปกว่าหนึ่งพันเมตร

เกิดหลุมที่ไม่มีก้นบึ้ง

"ยังไม่จบ!"

ปีศาจฉานคำรามและกระโดดลงไปใต้พื้นดินโดยตรง

ผู้คนเห็นเพียงว่าใต้ดินมีเสียงแปลกๆ เกิดขึ้นและพื้นดินก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และผ่านไปไม่นาน

ตู้ม!

มีเสียงที่น่าตกใจดังขึ้นอีกครั้ง และร่างที่ถูกตอกลงกับพื้นก็ถูกเตะออกไปอีกครั้งพร้อมกับกระเด็นลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า

ปีศาจฉานก็พุ่งออกมาจากพื้นดิน ระเบิดพลังปีศาจจำนวนนับไม่ถ้วนออกจากร่างกายของเขาจนกลายเป็นหนวดหมึกนับพันและพันเข้าหาร่างที่ลอยอยู่ในอากาศ

หลังจากนั้นไม่นาน ผู้ที่อยู่ในอากาศก็ถูกห่อเป็นบะจ่างและจากนั้น...

ตู้ม!

การระเบิดที่น่าตกใจเกิดขึ้นบนท้องฟ้า

หนวดหมึกที่พันเป็นบะจ่างถูกจุดระเบิดโดยตรง

การระเบิดของแสงคล้ายรูปกากบาทก่อตัวขึ้นในอากาศ

แต่ปีศาจฉานไม่ได้หยุดเพียงแค่นั้น

เขาคำรามและจ้องไปที่ขาของเขา พลังปีศาจบนร่างกายของเขากลายเป็นหนวดหมึกอีกครั้งและโอบเข้าหาร่างนั้น ในขณะเดียวกันเขาก็เข้าใกล้คนนั้น กำปั้นของเขาทุบไปที่ร่างนั้นอย่างบ้าคลั่ง และในเวลาเดียวกัน หนวดที่พันรอบตัวเขายิ่งพันอย่างบ้าคลั่งอยู่บนร่างกายของเขาและระเบิดออก

ด้านหนึ่งมีกำปั้นเหวี่ยงด้วยพลังมหาศาล

ด้านหนึ่งเป็นการระเบิดของพลังที่หนวดหมึกถูกเปลี่ยนโดยพลังชี่อสูรที่น่าสะพรึงกลัว

ภายใต้การโจมตีที่รุนแรงนี้ อย่าว่าแต่มนุษย์เลย แม้แต่เทพเจ้าก็อาจต้องพังทลายเป็นผุยผง

ทุกคนเงยหน้าขึ้นด้วยความสยดสยอง จ้องมองไปยังจุดระเบิดบนท้องฟ้าอย่างตกตะลึง

พลังชี่อสูรที่แผ่ขยายทำให้ท้องฟ้ามืดมิดและปกคลุมดวงอาทิตย์และดวงจันทร์พร้อมกับกลืนกินร่างนั้น

เป็นแบบนี้อยู่กว่าสิบนาที

ตู้ม!

มีเสียงแตกเหมือนเสียงคำรามของปีศาจนรกดังขึ้น จากนั้นร่างนั้นก็กระเด็นลอยตรงออกมาจากพลังชี่อสูรที่แข็งแกร่ง และชนภูเขาสูงตระหง่านนอกหมู่บ้านปีศาจเร้นลับราวกับดาวตก

ตู้ม ตู้ม ตู้ม...

ทันใดนั้นภูเขาทั้งลูกก็กลายเป็นฝุ่นและถูกทำลายจนหมดสิ้น

ผู้คนต่างตกตะลึง

ปีศาจฉานค่อยๆ ตกลงมาจากท้องฟ้าโดยยังคงหอบอย่างหนัก

การโจมตีเมื่อกี้ใช้พลังงานของเขาไปมาก

แต่มันไม่สำคัญอีกต่อไป

หลังจากปลดปล่อยพลังความชั่วร้ายธรรมชาติปีศาจแล้ว ชีวิตของเขาจะอยู่ได้อีกไม่นาน ฉะนั้นจึงไม่สำคัญว่าเขาใช้พลังงานไปมากเท่าไหร่ หรือใช้พลังชีวิตไปมากเท่าไหร่

"ผู้ชายคนนี้แข็งแกร่งจริงๆ หมู่บ้านปีศาจเร้นลับมีผู้ที่น่าสะพรึงกลัวปรากฏตัวขึ้นตั้งแต่เมื่อไร สายข่าวของเรารายงานข่าวพลาดขนาดนี้เลยเหรอ คนพวกนั้นกำลังทำอะไรอยู่กันแน่?"