บทที่ 2453 การเปลี่ยนเผ่า

"ฉินหลิง หยุดนะ!"

หลินหยางรีบเข้ามาหยุดฉินหลิง

“พี่หลิน มีคนของลัทธิปีศาจสวรรค์!” ฉินหลิงตะโกนอย่างร้อนรน

“ไม่ต้องห่วง คนกันเอง!” หลินหยางยิ้มอย่างมีเลศนัย

"หมอเทวดาหลิน คุณไปเอาแม่หนูคนนี้มาจากที่ไหนกัน? ความสามารถไม่ค่อยมี แต่อารมณ์ร้อนพอควรเลยนะ" ม่านซาหงพูดติดตลก

"เธอว่าใครแม่หนูน้อย? เธอเองน่ะสิยัยนังหนูที่ยังไม่โต! ฉันแก่กว่าเธออีก! เธอยังมีหน้ามาเรียกฉันว่าแม่หนูเหรอ? ฉันว่าเธอนั่นแหล่ะที่เป็น!" ฉินหลิงกระวนกระวายใจ และพูดออกมาทันที

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้จบลง หลายคนก็ปิดปากหัวเราะ

ฉยงตาวยังไม่สามารถกลั้นไว้ได้

ม่านซาหงผงะทันที

ในแง่ของรูปร่างหน้าตา ตอนนี้เธอถือว่าเป็นเด็กสาวที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะจริงๆ แต่สิ่งนี้เกิดจากปฏิกิริยาตอบสนองจากการฝึกฝนของเธอ เพียงแต่ฉินหลิงไม่รู้

ม่านซาหงดึงสติกลับมา ใบหน้าเล็กๆ ของเธอแดงระเรื่อ รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา

"ยัยหนูนี่! เธอ... อยากตายเหรอ!"

"ทำไม? จะลองดูไหมล่ะ?” ฉิงหลิงตะคอก

"ดูเหมือนว่า ถ้าฉันไม่สอนบทเรียนให้เธอนี่ เธอจะไม่รู้ว่าฉันร้ายกาจแค่ไหนใช่ไหม!"

ม่านซาหงตะโกน และเธอกำลังจะลงมือ

“หยุดหยุดหยุด ทั้งสองคน อย่าใจร้อน! มีอะไรก็ค่อยๆ คุยกัน” หลินหยางเริ่มปวดหัว

ทั้งสองไม่ยอมหยุด

หลินหยางทำได้เพียงพยายามอธิบาย

ใช้เวลานานพอควรถึงจะเกลี้ยกล่อมทั้งสองคนได้

แต่เมื่อพิจารณาจากการแสดงออกของพวกเธอแล้ว เกรงว่าข้อบาดหมางพิพาทนี้อาจไม่สามารถละลายได้แล้ว

หลินหยางก็ไม่อยากสนใจเรื่องเหล่านี้แล้ว รีบขอให้หม่าไห่เตรียมรถให้ เตรียมกลับบ้าน

"จริงสิหม่าไห่ ทำไมไม่เห็นไป๋หนานหลีและเสิ่นเหนียนหัวล่ะ หรือว่าพวกเขาสองคนยังคงกลั่นยาอยู่ในห้องกลั่นยา?" ทันทีที่ขึ้นรถ หลินหยางดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างได้ อดไม่ได้ที่จะถาม

"ประธานหลิน ตอนเราออกมารับคุณ มีคนจากตระกูลพันแซ่มาเยือน พวกเขาจึงรีบไปต้อนรับ"

“จริงเหรอ?"

หลินหยางขมวดคิ้ว

ผู้คนจากตระกูลพันแซ่มาทำอะไรกันในเวลานี้? เป็นไปได้ไหมว่ามีอะไรเกิดขึ้น?

ตอนนี้หมู่บ้านจิ่วไจ้นับว่าแยกออกจากตระกูลพันแซ่แล้ว ไม่มีความรู้สึกใดๆ ต่อตระกูล แม้ว่าจะมีบางอย่างผิดปกติกับตระกูลพันแซ่ หมู่บ้านจิ่วไจ้ก็อาจจะเพิกเฉย

ช่างเถอะ ปล่อยพวกเขาไป

"ซวี่เทียน เดี๋ยวเย็นๆ นายพาคุณหนูฉินหลิงไปดูภูเขาผีที่เมืองเจียงเฉิง ถ้าเธอรู้สึกพอใจ ก็หาวิธีจัดสรรภูเขามาไว้ครอบครอง เข้าใจไหม?" หลินหยางพูดกับซวี่เทียนที่กำลังขับรถ

"ประธานหลิน ภูเขาผีที่นั่น ครอบครองมาทำอะไรครับ ทำอะไรก็ไม่มีใครกล้าไปอยู่แล้ว" ซวี่เทียนรู้สึกงงงวย

"อย่าสนใจเลย พาคุณหนูฉินหลิงไปก็พอ"

"ครับ"

ไม่ช้ารถก็มาถึงประตูสถาบันทางการแพทย์พรรคซวนอี

ฉินหลิงไม่ได้พัก ติดตามซวี่เทียนไปยังเมืองหนานเฉิงโดยตรง

ทางเผ่าปีศาจเร้นลับยังไม่นิ่ง ไม่มีใครรู้ว่าลัทธิปีศาจสวรรค์จะมาอีกเมื่อใด จำเป็นต้องเลือกตำแหน่งการย้ายถิ่นให้เร็วที่สุด ดำเนินการย้ายให้เสร็จสิ้น

หวังว่าสภาพแวดล้อมของภูเขาผีจะเป็นไปตามข้อกำหนดของเผ่าปีศาจเร้นลับด้วยเถอะ

หลินหยางครุ่นคิด เดินไปที่ประตูสถาบัน

อย่างไรก็ตาม เมื่อเขากลับถึงสถาบัน ก็เห็นร่างสองร่างกำลังเดินมาอย่างรวดเร็ว

หลังจากเห็นหลินหยางแล้ว ทั้งสองก็คุกเข่าลงบนพื้น คำนับหลินหยาง

ทั้งสองคือไป๋หนานหลีและเสิ่นเหนียนหัว

ทั้งสองร้องไห้น้ำตานองหน้า

“หมอเทวดาหลิน ได้โปรดช่วยตระกูลพันแซ่ด้วย!” ไป๋หนานหลี่ร้องด้วยความเจ็บปวด

หลินหยางหายใจตึงเครียด และรีบช่วยพยุงพวกเขาลุกขึ้นพร้อมพูดว่า "ลุกขึ้นมาคุยกัน เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

"หมอเทวดาหลิน ตะกูลพันแซ่เผชิญกับการเปลี่ยนเผ่า หัวหน้าเผ่าโดนฆ่าตาย เกิดความวุ่นวายภายในเผ่า ผู้นำหมู่บ้านเจิ้นเฉินหู่ต้องการพาคนในเผ่าจำนนต่อภูเขาศักดิ์สิทธิ์ หากคนในเผ่าไม่เชื่อฟัง จะถูกฆ่าทิ้ง ตอนนี้ตระกูลพันแซ่กำลังตกอยู่ในอันตราย อยากขอให้หมอเทวดาหลินออกโรงช่วยที มิฉะนั้น ตระกูลพันแซ่จะไม่สามารถดำรงอยู่อีกต่อไปอีกแล้ว!”

เสิ่นเหนียนหัวกล่าวด้วยน้ำตาคลอเบ้า

“อะไรนะ?”

หลินหยางได้ยินข่าว รู้สึกตกใจเป็นพิเศษ

ไม่มีใครสามารถเชื่อได้ว่าตระกูลพันแซ่ต้องเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในทันใด

อีกอย่าง... ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ทำไมถึงมาเกี่ยวด้วย?

“ตระกูลพันแซ่ของคุณเป็นศัตรูกับภูเขาศักดิ์สิทธิ์?” หลินหยางถามทันที