บทที่ 248 เอาชนะคุณได้ก็พอ!

หมัดและเท้าของหลินหยางสวนกลับไปเช่นเดียวกัน

ทั้งสองฝ่ายไม่สามารถป้องกันได้เลย รับแรงกระแทกอย่างรุนแรง หมัดที่หัว เท้าที่ท้อง

ไม่นานคนทั้งชมรมศิลปะการต่อสู้ตระกูลหัวล้มลงไปบนพื้นกว่าครึ่ง

ร่างของหลินหยางแค่ฟกช้ำม่วงๆ เฉยๆ

เมื่อเห็นเช่นนี้ ทุกคนก็ตกใจ ขนลุกและหายใจไม่ออก

ถ้าทั้งหมดนี้เปลี่ยนไปเป็นผู้ฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ครึ่งหนึ่ง ก็คงถูกอัดจนตายไปนานแล้ว

แต่หลินหยางไม่เพียงแค่ไม่ตาย แค่มีบาดแผลบนร่างกายเท่านั้น นี่มันน่ากลัวไปแล้ว?

ต้องรู้ว่ายอดฝีมือตระกูลหม่านทั้งหมดพยายามอย่างสุดกำลัง เกือบทุกคนถูกหมัดและเท้าของหลินหยางจนเป็นลมไป ไม่สามารถจำกัดพลังการต่อสู้ของหลินหยางได้

หม่าฉางไห่กัดฟัน ไม่ลังเล ใช้โอกาสที่ร่างกายหลินหยางบาดเจ็บ เข้าใกล้และต่อยหมัดออกไปพร้อมกัน

หลินหยางรีบขึ้นมาป้องกัน

ในเวลาเดียวกันก็มีคนตระกูลหม่านหลายคนเข้ามาและต่อยเข้าไป

หลินหยางรีบสกัดกั้น เขารับหมัดและเท้าบนร่างกายเป็นจำนวนมาก

"เหมือนว่าเขาจะไม่ได้ศิลปะการต่อสู้หรอ?" หญิงสาวจ้องหลินหยาง ในที่สุดก็มองออก

"ใช่ ไม่ได้เลยสักนิด" อาวุโสข้างๆ พูดอย่างเรียบเฉย: "เขาสามารถทนได้จนถึงตอนนี้เพราะอาศัยความเร็วและพละกำลังของตัวเอง"

"โอ้ะ?" หญิงสาวดวงตาเป็นประกาย สังเกตหลินหยางอย่างตั้งใจด้วยความสนใจ

เพียงเพราะอาศัยความเร็วและพละกำลังในการต่อสู้กับยอดฝีมือตระกูลหม่านจนถึงตอนนี้ ก็นับว่าร้ายกาจแล้ว

แต่ตอนนี้ หลินหยางที่ต่อต้านได้นั้นเหมือนว่าจะรีบร้อนขึ้น ทันใดนั้นเขาก็ผงะ ฝ่ามือของเขายื่นออกไปด้านหน้าอย่างรวดเร็ว

คนที่โจมตีมาที่หลินหยางถูกจับโดยไม่รู้ตัว จากนั้นก็ถูกฝ่ามือกระแทกไปที่หน้าอกและถูกดึงไป

ปึก!

ทั้งสองคนกลิ้งลงกับพื้นหน้าอกถูกหลินหยางฉีกออกมา น่าสยดสยองอย่างมาก

"กรงเล็บเสือดาวหรอ?"

หม่าฉางไห่เบิกตากว้าง เหลือเชื่อ

"อะไรนะ?"

หญิงสาวข้างๆ อ้าปากเล็กๆ

"เขาไม่ใช่ว่าไม่รู้ศิลปะการต่อสู้ไม่ใช่หรอ?"

อาวุโสไม่พูดอะไร มองด้วยความสงสัย

จากนั้นหลินหยางก็เหมือนจะเปลี่ยนไปเป็นคนละคน การเคลื่อนไหวของเขาเริ่มผ่อนคลายและคล่องแคล่วขึ้น

ที่น่าเหลือเชื่อไปกว่านั้นคือ ดูเหมือนว่าเขาจะมองเห็นการเคลื่อนไหวของคนเหล่านี้ และทำนายการโจมตีของยอดฝีมือเหล่านี้ได้

คนตระกูลหม่านใช้พลังอย่างสุดกำลัง

ดวงตาของหลินหยางแข็งทื่อ ใช้โอกาสใช้ หมัดกระแทก ใส่หน้าของคนตระกูลหม่าสองคน

ปังปัง!

ทั้งสองกระเด็นออกมาและสลบลงไป

หม่านฉางไห่เหงื่อออกและรีบถอยออกไป

"คุณรู้ทักษของตระกูลหม่านได้ยังงไ?" เขากัดฟันตะโกน

ก็แค่วิชาอ่อนๆ มองแปปเดียวก็รู้แล้ว" หลินหยางพูดอย่างไม่แยแส

"คุณว่าอะไรนะ?" หม่านฉางไห่พูดด้วยความโมโห ความโกรธของเขาลุกขึ้นมาอีกครั้ง

แต่ในเวลานี้ จู่ๆ หลินหยางก็ยกแขนขึ้นมา ทุบไปที่ใบหน้าของหม่านฉางไห่อย่างรุนแรง

หมัดนี้ดูเหมือนว่าจะทุ่มพลังทั้งหมดของหลินหยางลงไป

"หัวหน้า ระวัง!"

ด้านชมรมศิลปะการต่อสู้ตระกูลหม่านต่างตะโกนออกมา

อย่างไรก็ตาม เมื่อเผชิญกับหมัดอันรุนแรงนี้ หม่านฉางไห่ไม่ได้ตั้งใจที่จะถอยเลย มุมปากของเขากลับยกขึ้นและมีนัยยะของความสำเร็จในดวงตาของเขา

"หืม?"

หลินหยางเห็นสายตาที่แปลกประหลาดของหม่านฉางไห่ รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

แต่หมัดออกมาแล้ว พร้อมที่จะโจมตีโดนเป้าหมาย ไม่สามารถถอนตัวได้แล้ว

ในขณะนี้หม่านฉางไห่ยกแขนขึ้นและตบกำปั้นของหลินหยางด้วยฝ่ามือของเขา

เขาไม่ได้หลบ คิดจะต่อต้านต่อหน้าหรอ?

อิงมู่สองพ่อลูกและหญิงสาวต่างมองไปที่หม่านฉางไห่

แต่เหมือนในเวลานี้ จู่ๆ อาวุโสจะตระหนักอะไรได้ และส่งเสียงออกมา: "นี่คือกำลังภายใน!"