บทที่ 2516 เฉินจ้าน

เฉินจ้านในเวลานี้ กำลังประชุมอยู่ที่กองบัญชาการสูงสุด

เรื่องของภูเขาศักดิ์สิทธิ์เขาไม่ได้ให้ความสนใจ ถึงอย่างไรที่นี่ก็คือแดนมังกร จะมีใครกล้ามาต่อต้านกองทัพกองกำลังมังกรอีกล่ะ?

เมื่อรับสายของรองแม่ทัพจาง เฉินจ้านก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร ยังคิดว่ารองแม้ทัพจางจะมารายงานการทำงาน

แต่ทว่าหลังจากที่ได้ยินคำพูดของรองแม่ทัพจาง สีหน้าของเฉินจ้านก็เคร่งขรึมขึ้นมาทันที

รองแม่ทัพจาง ที่คุณพูดเป็นความจริงเหรอ?" เฉินจ้านลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันที น้ำเสียงเพิ่มขึ้นถึงระดับแปด

ทุกคนในที่ประชุมมองเฉินจ้านอย่างตกตะลึง และสับสนงุนงงไปตามๆ กัน

"ผู้บัญชาการ ฉันกล้าหลอกท่านซะที่ไหนกัน?"

รองแม่ทัพจางยิ้มอย่างขมขื่น

เฉินจ้านคิดไตร่ตรอง และกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา : "เช่นนี้ คุณเอาโทรศัพท์ไปให้อาจารย์หลิน ฉันจะคุยกับอาจารย์หลินด้วยตนเอง!"

"ครับ! ครับ! ผู้บัญชาการ ท่านรอสักครู่!"

รองแม่ทัพจางรีบวิ่งออกมา และนำโทรศัพท์ไปให้หลินหยาง

"อาจารย์เฉิน ยินดีที่ได้รู้จักครับ!" หลินหยางรับมือถือมาและกล่าว

"อาจารย์หลินสุภาพไปแล้ว! ฉันรอคอยที่จะพบท่านมานานแล้ว! ทักษะทางการแพทย์ของท่านไม่มีใครเทียบเทียม และยิ่งเป็นหมอที่ช่วยเหลือประชาชน ช่วยเหลือผู้คนให้รอดพ้นจากภัยพิบัติ ช่างเป็นแบบอย่างของฉันจริงๆ! ฮ่าๆ ......" เสียงหัวเราะอันเบิกบานใจของเฉินจ้านดังออกมาจากมือถือ

"อาจารย์เฉินยกย่องกันเกินไปแล้ว" หลินหยางยิ้มเล็กน้อย

ถึงแม้ว่าจะไม่เคยเห็นรูปร่างหน้าตาของเฉินจ้านท่านนี้ แต่เมื่อฟังจากน้ำเสียงแล้ว น่าจะเป็นคนที่มีจิตวิญญาณของวีรบุรุษ

"อาจารย์หลิน ฉันจะไม่พูดไร้สาระอะไรมากนะ ยาเหล่านั้นของคุณถ้าเป็นของจริง ประสิทธิภาพของยาไม่มีปัญหา! หนึ่งพันล้าน ฉันสามารถตัดสินใจได้เลย! ฉันต้องการ!" เฉินจ้านกล่าวอย่างจริงใจ

"โอเค!"

"เพียงแต่ว่า ฉันมีข้อเรียกร้องเล็กน้อย!"

"ข้อเรียกร้องอะไรเหรอ?"

"ฉันต้องการทดลองยาก่อน อย่างไรก็ตามค่าใช้จ่ายนี้จะต้องยื่นคำร้องไปยังผู้บังคับบัญชา เป็นเงินจากเบื้องบน ถ้าหากไม่ได้ประสิทธิผลที่ดี เช่นนั้นฉันจะต้องเป็นคนรับผิดชอบ"

"ฉันสามารถรับประกันประสิทธิผลของยาได้เลย มันจะไม่มีปัญหาใดๆ อย่างแน่นอน! อีกอย่างหนึ่ง หนึ่งพันล้านเป็นเพียงราคาต่อเม็ดเท่านั้น! ยาเหล่านี้ จะขาย 100 เม็ดขึ้นไป! พูดได้ว่า ถ้าคุณต้องการซื้อยาปาหวง จะต้องซื้อขั้นต่ำ 100 เม็ด! อีกทั้งจะต้องเอาเงินมาก่อน แล้วค่อยเอายาไป! ถ้าไม่พึงพอใจในเงื่อนไข เกรงว่าการซื้อขายครั้งนี้อาจจะไม่ประสบความสำเร็จ" หลินหยางกล่าวเรียบๆ

"100 เม็ดขึ้นไป? และยังต้องให้เงินก่อนด้วย?" เฉินจ้านตกตะลึง

"ใช่แล้ว ขณะนี้หยางหัวไม่มีเงินทุนมากนัก และการกลั่นยาเหล่านี้จำเป็นจะต้องมีทุนทรัพย์จำนวนมาก พวกคุณไม่ชำระเงิน ฉันก็กลั่นยาไม่ได้ ดังนั้นจึงต้องได้รับเงินก่อน"

"เอ่อ......"

เฉินจ้านลังเลใจ

เม็ดละหนึ่งพันล้าน 100 เม็ดขึ้นไป เช่นนั้นพูดได้ว่าจะต้องจ่ายเงินล่วงหน้าหนึ่งแสนล้าน......

เงินจำนวนมากเช่นนี้ ต่อให้เป็นเขาก็จะต้องคิดแล้วคิดอีกเช่นกัน

"อาจารย์เฉินไม่เชื่อใจฉันเหรอ? ถ้าไม่เชื่อใจฉัน ก็คิดซะว่าฉันไม่ได้พูดสิ่งเหล่านี้ออกไปก็แล้วกัน! ไม่เป็นไรครับ อย่างไรเสียฉันก็ทราบถึงความยากลำบากของพวกคุณ ในอนาคตหากมีโอกาสก็มาร่วมมือกันอีกได้"

หลินหยางกล่าวอย่างนิ่งๆ จากนั้นก็จะนำโทรศัพท์ส่งให้รองแม่ทัพจาง

"เดี๋ยวๆ! อาจารย์หลิน เดี๋ยวก่อน!" เฉินจ้านร้องตะโกน

"อาจารย์เฉินยังมีอะไรจะสั่งการอีกเหรอครับ!" หลินหยางถามกลับทางโทรศัพท์

"อาจารย์หลิน มิเช่นนั้นแล้ว คุณให้เวลาฉันสักสองสามวันเถอะ ฉันจะไตร่ตรองถึงสถานการณ์นี้สักเล็กน้อย อย่างไรก็ตามนี่ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เลย" เฉินจ้านกล่าวอย่างกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

"อาจารย์เฉิน เกรงว่าจะรอไม่ได้แล้ว การกลั่นยาอายุวัฒนะนี้ก็จะต้องอาศัยเทศกาลและสภาพอากาศด้วย ช่วงเวลาปัจจุบันเป็นฤดูกาลที่ดีที่สุดในรอบ 20 ปีที่ผ่านมา และอยู่ในอุณหภูมิที่เหมาะสม ความชื้นในอากาศยังมีผลดีต่อส่วนผสมของยาอายุวัฒนะอีกด้วย! ถ้าคุณรับทางด้านนี้ไม่ได้ ฉันจะลองติดต่อกับฝ่ายอื่นก็ได้ อาจารย์เฉินวางใจเถอะ ยาอายุวัฒนะอย่างนี้ ฉันไม่สามารถขายให้ต่างประเทศได้!" หลินหยางยิ้มเล็กน้อย และต้องการจะวางสายไป!

เฉินจ้านได้ยินเช่นนั้น ก็รีบร้อนทันที : "ช้าก่อน! ช้าก่อน! ยานี้ ฉันต้องการแล้ว! ต้องการแล้ว!"