บทที่ 2571 ทุ่มสุดกำลัง

“อะไรนะ? เจ้าไม่ต้องการ? เจ้าคิดจะหักหลังข้าจริงๆงั้นเหรอ!” เทียนเจียวสูงสุดพูดอย่างเย็นชาด้วยดวงตาที่เคร่งขรึม

หญิงชุดแดงจ้องมองอย่างสิ้นหวัง จากนั้นน้ำตาก็ไหลออกมาจากหางตาของเธอ

“นายท่าน ข้าติดตามท่านมาหลายปี ท่านไม่รู้หรือว่าข้ารู้สึกอย่างไรต่อท่าน? เสว่หลิงตันนี้เป็นเปลี่ยนรูปแบบมาจากค่ายกลเลือด แม้ว่าพลังของมันจะไม่ได้ทรงพลังเท่ากับค่ายกลเลือด แต่ก็มีผลลัพท์ที่น่ากลัวเช่นกัน มันสามารถเพิ่มความแข็งแกร่งของคนได้ถึงยี่สิบเท่า ในช่วงเวลาสั้นๆ แต่สิ่งที่ต้องจ่ายคือมันจะเผาผลาญพลังงานชีวิตซึ่งจะสร้างความเสียหายอย่างมากต่อร่างกาย หากข้ายอมกินมัน เกรงว่าข้าจะมีชีวิตรอดได้ไม่เกินสามวัน...นายท่าน ท่านจะต้องสามารถเอาชนะคนผู้นี้ได้อย่างแน่นอน แต่ท่าน... คิดจะเสียสละข้าจริงๆหรือ?” หญิงในชุดแดงถามด้วยเสียงอันสั่นเทาพร้อมกับร้องไห้เล็ก

เทียนเจียวสูงสุดตะคอกอย่างเย็นชา "เสียสละเจ้าไปแล้วอย่างไร? ข้ายังเสียสละคนไปไม่พออีกหรือ? ในสายตาของข้า เจ้ามันก็เป็นแค่สุนัขเชื่องๆ ถ้าเจ้าไม่เชื่องแล้ว แล้วข้าจะเก็บเจ้าไว้อีกทำไมไ?"

หญิงชุดแดงหายใจหอบถี่ และมองไปที่เทียนเจียวสูงสุดอย่างไม่อยากจะเชื่อ ไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้ชั่วขณะ

"เจ้าคิดว่าข้าไม่รู้อะไรงั้นเหรอ? เหตุผลที่เจ้าพยายามอย่างเต็มที่เพื่อช่วยข้า ก็เพราะเจ้าคิดจะรอการบรรลุเป็นเทพเซียนของข้า แล้วก็เพลิดเพลินไปกับผลประโยชน์ที่ข้านำมาให้เจ้า! เจ้าคิดว่าข้ามองไม่ออกงั้นหรือ? หึ ถ้าเจ้ายังอยากได้ผลประโยชน์จากที่ข้าบรรลุเป็นเซียน ก็รีบกินยาเสว่หลิงตันเร็วเข้า ได้ยินข้าไหม ไม่ต้องไปกังวลกับผลที่ตามมา ข้ามีวิธีของข้าที่จะช่วยเจ้า!” เทียนเจียวสูงสุดพูดอย่างเย่อหยิ่ง

เมื่อได้ยินเช่นนี้ สีหน้าของหญิงชุดแดงก็ดูอัปลักษณ์มาก

วิธีของเขาเองที่จะช่วยเธอคืออะไร?

มันก็เป็นเพียงแค่คำปลอบใจ

แต่ในตอนนี้เธอยังมีทางเลือกอื่นอีกหรือไม่?

ถ้าไม่ช่วยเทียนเจียวสูงสุด เมื่อเขาแพ้ ตนเองก็จะไม่มีทางรอดชีวิต

แค่เธอฆ่าทหารจากทางการของแดนรมังกร แค่นั้นมันก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เธอตายอีกเป็นสิบครั้ง

ไหนๆก็เป็นคนที่สิ้นหวังอยู่แล้ว ในตอนนี้จะบ้าคลั่งขึ้นมาหน่อยจะเป็นไรไป?

เมื่อนึกถึงตรงนี้ หญิงชุดแดงก็นำยาเสว่หลิงตันออกมาจากร่างกายของเธออย่างเด็ดเดี่ยวและยัดเข้าไปในปาก

เหตุผลที่ยาอายุวัฒนะนี้ถูกเก็บไว้บนร่างกาย ไม่ใช่เพื่อเตรียมมันไว้สำหรับตัวเธอเอง แต่เพื่อให้ผู้ใต้บัญชาของเธอ สู้อย่างพลีชีพภายใต้สถานการณ์พิเศษ

แต่เธอไม่เคยคิดเลยว่าสุดท้ายยาอายุวัฒนะนี้จะถูกใช้กับตัวเอง

ยาอายุวัฒนะเข้าไปในท้องของเธอและละลายทันที และฤทธิ์ของยาเริ่มแพร่ไปสู่ร่างกายของเธอ

"อ๊าก!!!"

หญิงในชุดสีแดงล้มลงกับพื้นด้วยความเจ็บปวด ทั่วร่างกายของเธอกระตุกอย่างรุนแรงเลือดและน้ำตาไหลออกมาจากดวงตา และผิวที่ขาวสะอาดก็เต็มไปด้วยคราบเลือดที่น่ากลัว ซึ่งทำให้ผู้คนที่เฝ้าดูตกใจ

ส่วนออร่าของพลังนั้นแข็งแกร่ง ยิ่งใหญ่และเข้มข้นมาก

ในช่วงเวลาสั้นๆ เธอก็ไม่กลัวออร่านั้นอีกต่อไป

แต่เนื่องจากหญิงชุดแดงได้รับบาดเจ็บสาหัส หลังจากกินยาเสว่หลิงตันร่างกายของเธอจึงรับภาระหนักขึ้น เธอพยายามลุกขึ้นหลายครั้ง แต่มันยากมาก แขนของเธอสั่นเทาเหมือนใบพัด

"ดีมาก! ดีมาก! เฉิงเหม่ย! ไปเร็ว รีบไปควักเอาหัวใจของหมอเทวดาหลินทาให้ข้า! ตราบใดที่เจ้าฆ่าเขาได้ ก็จะไม่มีใครในแดนมังกรทั้งหมดที่สามารถแข่งขันกับเราได้อีก เมื่อถึงตอนนั้นเจ้าอยากได้อะไร ข้าก็จะทำให้ทุกอย่างตามที่เจ้าต้องการ!" เทียนเจียวสูงสุดกล่าวด้วยความดีใจในดวงตาของเขา

หญิงในชุดแดงกัดฟันสีเงินของเธอ ใบหน้าสวยของเธอดุร้าย เธอบังคับตัวเองให้เดินไปหา หลินหยางด้วยความยากลำบาก

ออร่าอันทรงพลังที่ปล่อยออกมาจากทั้งสองไม่สามารถหยุดเธอได้อีกต่อไป

เพราะออร่าของเธอเองก็มีระดับที่น่าสะพรึงกลัวเช่นกัน

แม้ว่ามันจะยากเหลือเกินที่จะเคลื่อนไหวภายใต้ออร่านี้

แต่เธอก็พยายามอย่างเต็มที่ที่จะก้าวไปข้างหน้าและเข้าใกล้หลินหยางขึ้นทีละน้อย

หลินหยางหายใจหอบถี่ เขาจ้องไปที่หญิงในชุดแดงที่กำลังเข้ามาใกล้

ตอนนี้ช่องพลังชี่และเส้นเอ็นยังซ่อมแซมไม่สำเร็จ และเขายังนอนเป็นอัมพาตอยู่บนพื้น ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ มีสภาพเหมือนปลาบนเขียง พร้อมที่จะถูกเชือด

ถ้าหญิงชุดแดงเข้าใกล้ได้ล่ะก็ หลินหยางจะสิ้นหวังไร้ทางเยียวยาอย่างแน่นอน!

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่งหลินหยางก็พูดเสียงแหบแห้งว่า " หวู่เฉิงเหม่ย! เทียนเจียวสูงสุดปฏิบัติต่อเจ้าเหมือนหมาตัวหนึ่ง ทำไมเจ้าถึงต้องทำงานให้เขาอีก ทำไมเจ้าไม่มาติดตามข้า! ไม่ว่าเจ้าต้องการอะไร ข้าก็จะให้เจ้าได้!"