บทที่ 2574 มีแค่นั้เองเหรอ?

ดวงตาคู่นั้นของเทียนเจียวสูงสุดเบิกกว้างและสมองของเขาก็เล่นเร็วจี๋

ในตอนนี้ นี่เป็นวิธีเดียวที่จะอธิบายได้

พรสวรรค์ของหลินหยางนั้นสูงกว่าเขาจริงๆ

อย่างไรก็ตาม เวลาของหลินหยางในสนามประลองนั้นสั้นเกินไป ไม่ถึงครึ่งของเวลาที่เขาอยู่ด้วยซ้ำ

แต่ทว่าพลังแห่งสวรรค์ของหลินหยางนั้นบริสุทธิ์กว่าของเขามาก

"เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้! ข้าเป็นหัวหน้าของเหล่าผู้ปราดเปรื่อง! ข้าเป็นตัวแทนของบุคคลที่มีความสามารถมากที่สุดในแดนมังกรทั้งหมด! พรสวรรค์ของข้าจะไปด้อยกว่าของเจ้าได้อย่างไร? เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน!"

เทียนเจียวสูงสุดหัวเราะ ไม่สามารถยอมรับความจริงนี้ได้ ดังนั้นรอยยิ้มของเขาจึงดูแปลกประหลาดมาก

เห็นได้ชัดว่าคำพูดของหลินหยางทำลายการเกราะป้องกันทางจิตใจของเขา

“อันที่จริง ข้ายังบ่มเพาะพลังแห่งสวรรค์ไม่เสร็จ แค่ก่อนหน้านี้ข้าแค่ไม่อยากจะใช้มันมา ถ้าข้าใช้มันล่ะก็ ข้าก็จะไม่สามารถเข้าถึงสภาวะต้าเหยียนหม่านได้ แต่ตอนนี้เจ้ากำลังกดดันข้า ถ้างั้นข้าจะไม่สนใจอะไรแล้ว”

หลินหยางพูดด้วยเสียงแหบห้าว จากนั้นยกฝ่ามือขึ้น

ในขณะนี้ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์กำลังหมุนอยู่ในฝ่ามือของเขา

ฉากที่ดูลึกลับและน่าอัศจรรย์ทำให้ผู้คนตกตะลึง

ดวงตาของเทียนเจียวสูงสุดมืดมนเล็กน้อย

"นั่นคือ... โลกใบเล็ก?"

ไม่แปลกใจเลยที่หลินหยางจะจ้องที่ฝ่ามือของเขามาก่อน ไม่แปลกใจเลยที่หลินหยางจะออกมาจากสนามประลองและกุมพลังแห่งสวรรค์ แต่แสดงออกมาอย่างเบาบางมาก

ปรากฎว่าเขาได้ควบแน่นพลังออกมาเป็นโลกใบเล็ก

ด้วยโลกใบเล็กนี้หลินหยางไม่จำเป็นต้องดูดซับออร่าของสวรรค์และโลกอีกต่อไป เขาสามารถใช้โลกใบเล็กเพื่อสร้างออร่าของสวรรค์และโลกได้เอง และแม้แต่ใช้ออร่าของสวรรค์และโลกเพื่อให้ได้พลังมากขึ้น พลังแห่งสวรรค์และโลกอันบริสุทธิ์และพลุ่งพล่าน...

ในส่วนของทียนเจียวสูงสุด การบรรลุสู่สวรรค์นั้นยังห่างไกลจากการไปถึงสภาวะแห่งการสร้างโลกใบเล็ก

นอกจากนี้สำหรับผู้ที่บรรลุขึ้นสวรรค์ ก็ยังมีจุดแข็งและจุดอ่อน!

"เทียนเจียวสูงสุด การต่อสู้ที่แท้จริงเพิ่งเริ่มต้นขึ้น" หลินหยางกล่าวอย่างไร้ความรู้สึก

"ไอ้เวร!"

หัวหน้าเทียนเจียวกัดฟัน สีหน้าของเขาบิดเบี้ยว

เขาส่งเสียงคำราม พร้อมยกมือขึ้นและโบกมือไปทางหลินหยาง

“ข้าจะไปแพ้คนอย่างเจ้าได้ยังไง? ให้ข้าฆ่าซะ!”

บูม!

พื้นด้านหน้าของเขาถูกยกขึ้น และหินก้อนใหญ่ก็กลายเป็นคลื่นเข้ากระแทกหลินหยาง

“เพลิงสวรรค์!”

หลินหยางยกมือขึ้นและตะโกน

ออร่าของสวรรค์และโลกถูกปลดปล่อยออกมา ขยายไฟประหลาดที่พุ่งออกมาจากฝ่ามือของเขาและประทะเข้ากับคลื่นดินโดยตรง

ทันใดนั้น คลื่นดินก็ถูกเผาเป็นเถ้าถ่าน

"พสุธาทำลายล้าง!"

เทียนเจียวสูงสุดคำรามอีกครั้ง พับฝ่ามือเข้าหากันแล้วดึงอย่างรุนแรง

ครื่น!

พื้นดินแตกเป็นเสี่ยงๆ และหนามดินจำนวนมากก็พุ่งออกมาจากช่องว่างนั้น เข้ากระแทกใส่หลินหยางอย่างดุเดือด

หลินหยางกระโดดขึ้นไปในอากาศ หลบหนามดิน จากนั้นสายฟ้าหลากสีก็พุ่งออกมาจากร่างกาย และเปลวไฟก็พุ่งออกมาจากดวงตา ทำให้เขดูไร้เทียมทานราวกับเทพเจ้า

เทียนเจียวสูงสุดเงยหน้าขึ้นมอง ดวงตาของเขาแข็งทื่อ และคว้าไปบนอากาศ

ฟู่ ฟู่...

กระแสลมจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าหาหลินหยางจากทุกทิศทุกทาง ห่อหุ้มร่างเขาทันที จากนั้น...

บูม! !

กระแสลมระเบิดและรัศมีแห่งการทำลายล้างที่พลุ่งพล่านแผ่กระจายไปทุกทิศทุกทางนับพันไมล์!

พลังที่รุนแรงได้ทำลายภูเขาโดยรอบทั้งหมด และบริเวณโดยรอบก็ไร้ซึ่งก้อนเมฆ

ทหารที่เชิงเขาล้มคว่ำลงกับพื้น แม้แต่รถถังหนักยังคว่ำ และเครื่องบินรบก็ถูกอัดจนแตกเป็นชิ้นๆ...

เกิดความโกลาหลไปทั่วทุกทิศ

อย่างไรก็ตาม เมื่อกระแสลมหายไป หลินหยางก็ยังคงไม่ได้รับบาดเจ็บ ยืนหยัดอยู่บนท้องฟ้า

ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยออร่าที่บริสุทธิ์สูงสุดของสวรรค์และโลก พลังแห่งการขึ้นสู่สวรรค์ที่บริสุทธิ์ที่สุด!

การโจมตีของหัวหน้าเทียนเจียวไม่สามารถทำลายพลังนี้ได้เลย!

หลินหยางมองลงไปที่หัวหน้าเทียนเจียวด้วยสายตาเหยียดหยาม: "ไงล่ะ? หลงเทียนจื่อ นี่เป็นวิธีเดียวที่เจ้ามีแล้วหรือ? ถ้าใช่ ข้าเกรงว่าเจ้าคงต้องยกตำแหน่งเทียนเจียวสูงสุดให้ข้าเสียแล้ว! "

หัวใจของเทียนเจียวสูงสุดเต้นแรง

เขารู้ดีว่ามันยากเกินไปที่จะฆ่าหลินหยางในตอนนี้

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ เขาไม่มีโอกาสตั้งแต่เริ่มแล้ว